17 สิงหาคม 2560

10 คำแม่สอน สร้างแรงบันดาลใจในการทำงานและการใช้ชีวิต

10 คำแม่สอน สร้างแรงบันดาลใจในการทำงานและการใช้ชีวิต

เนื่องในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษา 85 พรรษา สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ในพระบาทสมเด็จปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช 

Women Society จึงขออัญเชิญคำสอนที่ช่วยสร้างแรงบันดาลใจในการทำงาน จากพระราโชวาทและพระราชดำรัสในโอกาสต่าง เพื่อให้ทุกคนได้นำมาเป็นข้อคิดในการทำงานและการดำเนินชีวิตกัน 

1. คนที่มองว่าตัวเองฉลาดอยู่เสมอ ไม่รู้จักถ่อมตน มักเอาตัวไม่รอด

“…ผู้สำคัญตนว่ามีความฉลาดสามารถเป็นเลิศอยู่เสมอนั้น มักพาตัวไม่รอด เพราะความสำคัญตนเช่นนั้น จะปิดบังโอกาสที่จะขวนขวาย หรือได้มาซึ่งปัญญาที่สูงขึ้นไป ตัวอย่างก็มีปรากฏในประวัติการณ์ของโลกมาแล้วมากมาย ที่ผู้มีปัญญาความสามารถและอำนาจต้องพ่ายแพ้ล่มจมไป…”

พระราโชวาท ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรแก่นิสิตและนักศึกษามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ๒๔ มีนาคม ๒๕๑๘

2. ผลประโยชน์ส่วนรวม สำคัญกว่าประโยชน์ส่วนตนและพวกพ้อง

“…คำว่า มนุษย์ นั้นต่างกับ คน อยู่มาก คือ คน หมาย ความว่าเป็นสัตว์โลกประเภทหนึ่ง แต่ มนุษย์ หมายถึงคนที่มีจิตใจสูง คือมีอุดมคติ เป็นสุภาพชน ทำหน้าที่เพื่อหน้าที่ ทำงานเพื่อประโยชน์ของสังคม มีความรักที่กว้างขวาง คือรักผลประโยชน์ส่วนรวม ไม่รักแต่ผลประโยชน์ของตนและพวกพ้อง…”

พระราโชวาท ในพิธีพระราชทานกระบี่แก่ว่าที่ร้อยตำรวจตรีที่สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจ เมษายน ๒๕๑๘

3. การทำงานใดๆ ก็ตาม ต้องประกอบด้วยความสุจริต รอบคอบ และมีสติ

“…ต้องตั้งใจพยายามนำเอาความวิทยาการไปใช้ในการปฏิบัติบริหารงานให้เกิดประโยชน์เต็มที่ พร้อมทั้งระมัดระวังที่จะตั้งตัวตั้งใจให้แน่วแน่อยู่ในความสุจริตเที่ยงธรรม ในความฉลาดรอบคอบ ประกอบด้วยสติที่มั่นคงอยู่ตลอดเวลา เพื่อป้องกันมิให้ปฏิบัติการของแต่ละคน คลาดเคลื่อนจากเป้าหมายอันสุงส่งที่ตั้งไว้…”

พระราโชวาท ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรแก่ผู้ทรงคุณวุฒิ และผู้สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยการทัพบก วิทยาลัยการทัพเรือ วิทยาลัยการทัพอากาศ ๑๒ ตุลาคม ๒๕๒๕

4. การทำตามหน้าที่เป็นสิ่งที่ถูกต้อง แต่บางครั้งการทำนอกเหนือหน้าที่ก็เป็นสิ่งที่ควรทำ

“…การดำเนินปฏิบัติงานตามหน้าที่ให้ดีที่สุดนั้นเป็นการถูกต้อง แต่ถ้ามีงานอื่นนอกหน้าที่ที่สมควรจะทำด้วย ก็ต้องทำ จะนึกว่าไม่ใช่ธุระ ไม่ใช่หน้าที่นั้น ไม่สมควรอย่างยิ่ง ทุกคนทุกฝ่ายชอบที่จะบำเพ็ญตนให้เป็นประโยชน์ทั้งโดยหน้าที่ และโดยความรู้จักรับผิดชอบต่อส่วนรวมและประเทศชาติ ตามโอกาสและความเหมาะสม ไม่ควรเกี่ยงงอนกันเป็นอันขาด…”

พระราโชวาท ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรแก่นิสิตและนักศึกษามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ๓๑ มีนาคม ๒๕๑๘

5. ปัญหาใดๆ ย่อมแก้ไขได้ด้วยความสามัคคี

“….ในการรวมตัวกันเพื่อทำงานต่างๆ นั้นย่อมจะมีปัญหาเกิดขึ้นบ้าง แต่ปัญหาใดๆ ก็ย่อมขจัดเสียได้โดยอาศัยความสามัคคีเป็นคุณธรรมที่จะร้อยรัดให้ทุกคนเป็น น้ำหนึ่งใจเดียวกัน ขอเพียงให้แต่ละคนไม่ยึดถือ อัตตา คือ ตัวตนของผู้หนึ่งผู้ใดเป็นส่วนใหญ่เท่านั้น…”

พระราชดำรัสในพิธีเปิดการประชุมใหญ่สามัญประจำปีสภาสตรีแห่งชาติฯ ๒๒ พฤษภาคม ๒๕๓๐

6. ไม่ว่าจะงานอะไรย่อมมีความสำคัญ จงภูมิใจในงานของตน

“….คนเรานี่การเกิดแก่เจ็บตาย เป็นธรรมดาของสัตว์โลกถ้วนหน้า แต่ว่าชีวิตนี่เกิดมาทั้งทีให้ใช้ชีวิตให้ดีที่สุด หมายความถึงเป็นประโยชน์แก่ผู้อื่นที่สุด และก็มีความกล้าหาญที่จะทำงานทุกอย่างอย่างภาคภูมิใจไม่สนใจกับคำติฉินนินทาใด …”

พระราโชวาท ในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษา ๘๒ พรรษา สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ๑๒ สิงหาคม ๒๕๔๗

7. เราควรรับฟังความคิดของผู้อื่น แม้ว่านั่นจะขัดกับความคิดของเราก็ตาม

“…ศาสนาพุทธสอนเราไม่ให้เบียดเบียนผู้อื่น แต่ให้มีความเมตตากรุณา ฉะนั้น เราควรเห็นอกเห็นใจ อดทนต่อความนึกคิดของผู้อื่น แม้ว่าจะขัดต่อความนึกคิดของเราก็ตาม ไม่ยึดแต่ความคิดของตนเองเป็นที่ตั้ง กระทำตนให้เป็นผู้ที่มีความคิดแตกฉาน ดังที่พระพุทธองค์ทรงสอนไว้ว่า ให้อยู่อย่างฉลาด ด้วยปัญญา…”

พระราชดำรัส ในพิธีเปิดการประชุมใหญ่ของสถาบันแม่ชีไทย ห้องประชุมตึกสภาการศึกษามหามกุฎราชวิทยาลัย เมษายน ๒๕๑๕


8. การสร้างความสุขให้ตนเอง แต่กลับสร้างความเดือนร้อนให้ผู้อื่น เป็นสิ่งไม่ควรทำ

“…ในโลกปัจจุบัน เราจะมีความสุขแต่ลำพังโดยไม่คำนึงถึงความเดือดร้อนของคนอีกหลายคนที่แวดล้อมเราอยู่นั้นไม่ได้ ผู้มีความเมตตาจิตหวังประโยชน์ส่วนรวม ย่อมรู้จักแบ่งปันความสุขเพื่อผู้อื่นและพร้อมที่จะช่วยบรรเทาความทุกข์ของผู้อื่น ตามกำลงและโอกาสเสมอ…”

พระราชดำรัส พระราชทานแก่คณะกรรมการอาสาสมัคร สภาสังคมสงเคราะห์ฯ พระที่นั่งอัมพรสถาน มีนาคม ๒๕๑๐

9. ความสุขที่ยั่งยืน คือการให้

“…มนุษย์เรานี้ควรจะมีการให้ต่อกันบ้าง อย่างน้อยก็ให้เวลาสดับตรับฟังความทุกข์ของผู้อื่น ไม่ใช่จะงกๆ เงิ่นๆ ละโมภหาแต่ความสุข กอบโกยหาโชคลาภสู่ตนเองโดยไม่นึกถึงผู้อื่น เมื่อเราไม่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือซึ่งกันและกันแล้ว เราจะมีความสุขยั่งยืนได้อย่างไร…”

พระราชดำรัส ในพิธีพระราชทานเข็มที่ระลึกแก่ผู้บริจาคโลหิตให้สภากาชาดไทย
อาคารใหม่ สวนอัมพร ๒๐ กันยายน ๒๕๑๖

10. ความดี เป็นสิ่งที่น่าสะสมมากกว่าทรัพย์สินเงินทอง เพราะความดีไม่เคยสร้างอันตรายให้ใคร

“…ปัจจุบันเรามีสิ่งล่อใจมากทางด้านวัตถุ มีสิ่งที่บำรุงบำเรอความสุขที่จะสรรหามาได้ทุกเมื่อ จนกระทั่งขาดความสำนึกที่ว่า คนเรายิ่งได้ดีมั่งมีสุขสมบูรณ์ ก็ยิ่งสมควรจะต้องสะสมความดียิ่งขึ้น ไม่ใช่สะสมแต่ทรัพย์สมบัติ จนคิดแต่จะแก่งแย่งกัน กลายเป็นยุคที่ร้อนระอุเป็นอันตรายต่อเสรีภาพของบ้านเมือง…”

พระราชดำรัส พระราชทานแก่คณะบุคคลต่างๆ ที่เข้าเฝ้าฯ ถวายชัยมงคล เนื่องในโอกาสเฉลิมพระชนมพรรษา ศาลาดุสิดาลัย ๑๐ สิงหาคม ๒๕๒๗


ข้อมูลจาก http://women.trueid.net/detail/59841

11 สิงหาคม 2560

ความรักแท้ แม่ก็คือแม่

วันที่ 12 สิงหาคม ของทุกปี เป็นอีกหนึ่งวันที่ชาวไทยให้ความสำคัญของวันนี้ เพราะเป็นวันแม่แห่งชาติ  เพราะวันนี้เป็นวันพระราชสมภพของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร  เป็นวันที่ลูกๆจะได้แสดงความเคารพต่อแม่ของแผ่นดิน และแม่ผู้ให้กำเนิด
ในปี พ.ศ.2560 ปีนี้เป็นปีพิเศษ เนื่องด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ทรงเจริญพระชนมายุ 85 พรรษา  เราทั้งหลายที่เป็นพสกนิกรชาวไทยขอร่วมใจน้อมเกล้าฯ ถวายสดุดีแด่พระมิ่งแม่ของแผ่นดิน ขอจงทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน 

สำหรับคำขวัญวันแม่ ปี 2560 สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ 9 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานคำขวัญวันแม่แห่งชาติ ปี 2560 เพื่ออัญเชิญลงหนังสือวันแม่แห่งชาติ ปี 2560 ของสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ความว่า 

สอนให้ลูก เรียนรู้ สู้ปัญหา
พัฒนา ด้วยตน จนเติบใหญ่
เพราะคนแกร่ง จะก้าว ได้ยาวไกล
เพื่อมาเป็น กำลังไทย ให้แข็งแรง”

เมื่อเราได้อ่านคำขวัญวันแม่ปีนี้ ใจความสำคัญคือ แม่ได้บอกกับเราให้เป็น "คนแกร่ง"ไม่ใช่เพียงแค่เป็น "คนเก่ง" คนที่เก่งจะเก่งในการเรียนแต่คนที่แกร่งสามารถเรียนรู้เพื่อสู้ปัญหาและเป็นกำลังที่ทำให้ประเทศไทยแข็งแรง 
เราต้องยอมรับความเป็นจริงว่าในสังคมปัจจุบันยุคนี้ เราต้องเผชิญปัญหาต่างๆมากมาย ทั้งปัญหาสังคมและเศรษฐกิจ  คนที่แข็งแกร่งจะฟันผ่าอุปสรรคไปได้ ไม่ใช่เพียงช่วยเหลือตัวเองเท่านั้น ยังต้องเป็นกำลังใจเพื่อทำให้คนอื่นแข็งแรงได้ด้วย  

สำหรับความคิดของผมแล้ว ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่แม่จะบอกกับเราว่า "ให้เราเป็นคนแกร่ง" เพราะปีนี้ต่างจากปีก่อนๆ เพราะปีนี้ "พ่อไม่อยู่แล้ว"  แม่ต้องสร้างกำลังใจให้กับตนเอง  แม้อายุของแม่จะ “แก่ลง” แต่หัวใจของแม่ “แกร่ง”เพิ่มขึ้น  เพื่อเป็น “กำลังใจ” ให้ลูกๆทุกคนเป็น “กำลังไทย” ที่จะก้าวได้ยาวไกลในอนาคต   


แม้ว่าพ่อจะไม่อยู่แล้ว  แต่คำที่พ่อสอนยังอยู่ใจของเราเสมอ  ขอเพียงให้จิตใจเราแข็งแกร่ง เชื่อว่าเราดำเนินชีวิตต่อไป  เพื่อสานต่อสิ่งดีที่พ่อทำ ในเรื่องปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง 

 "แม่" ในยุคปัจจุบันนี้แตกต่างไปจากยุคสมัยก่อนๆมาก เพราะในสมัยก่อนผู้หญิงที่เป็นคุณแม่ จะทำหน้าที่เป็น "แม่บ้าน" จะอยู่กับเหย้าเฝ้าเรือน เป็นแม่ศรีเรือน   แต่สภาวะเศรษฐกิจปัจจุบันมันแตกต่างไปอย่างมาก 

แม่บ้านจำเป็นต้องออกจากบ้านเพื่อทำงานหาเลี้ยงครอบครัว  แม่บ้านอยู่บ้านเฉยๆคงทำไม่ได้  แม่บ้านหลายท่านแปรฝันหันมาเป็น "แม้ค้าออนไลน์" ขายของอยู่หน้าสื่อออนไลน์

          ยุคนี้เป็นยุคดิจิตัล 4.0  "มนุษย์แม่ต้องสตรอง(Strong)"อย่างสเตเปิล(Stable) แข็งแกร่งอย่างมีสเถียรภาพ   นั่นคือ  สามารถปรับตัวเข้ากับยุคและอดทนทำงานหนัก จากอยู่บ้านทำงานบ้านต้องออกไปทำงาน หรือ เป็นแม่ค้าออนไลน์ เพื่อหาเงินมาดูแลคนในครอบครัว


“มนุษย์แม่ต้องสตรอง" แม่ต้องแกร่ง ไม่แกว่งตามสภาวะการณ์


คำว่า "สตรอง"(Strong) คือ  การครองสติ เพราะสติทำให้ปัญหาเรื่องใหญ่กลายเป็นเรื่องเล็ก แต่อคติเรื่องเล็กกลายเป็นปัญหาใหญ่  

ผมขอชื่นชมในหัวใจที่แกร่งของพวกเธอ  ผู้ที่เป็น "มนุษย์แม่" ในปัจจุบัน  พวกเธออดทนและทนอดในทุกสถานการณ์ ทนยิ่งกว่าสีทนได้   ทำงานหนักวนไป ไม่เคยเกี่ยง การดูแลตนเองก็ดูแลให้ตัวเองดูดีเสมอ จะได้เฉิดฉายออร่า เป็นซุป'ตาร์ตัวแม่ กับคนอื่นเค้าบ้าง เพราะรูปร่าง หน้าตาเป็นจุดขายสินค้า จะปล่อยให้ขายหน้าได้อย่างไร

นี่แหละครับ คุณแม่จึงเป็น "Supermom" ทำได้ทุกสิ่งเพื่อลูกและครอบครัว

        ปัญหาสังคมในปัจจุบัน คือ "การหย่าร้าง" มีมากขึ้น และเราจะเห็นว่ามีคุณแม่ที่ต้องรับภาระในการเลี้ยงลูกคนเดียว ที่เรียกว่า "Single mom"มีมากขึ้นด้วย   คุณแม่เหล่านี้มีความมั่นใจและเด็ดเดี่ยว เป็นสาวมั่น สายมั่นคง  ไม่ง้อผู้ชาย  เธอสตรองอย่างแข็งแกร่งไม่แกว่งในสภาวการณ์ต่างๆ 


(ผมได้เขียนบทความวันแม่ไปหลายบทความ เพื่อนผู้อ่านสามารถเข้าไปอ่านได้ตาม Link นี้นะครับ  รวมรวมบทความ "วันแม่" )  

 สำหรับบทความในครั้งนี้ ผมขอนำเสนอเรื่องราวความรักของแม่จากบุคคลที่ถูกบันทึกไว้ในพระคริสตธรรมคัมภีร์  
ทความครั้งนี้ ขอนำเสนอมุมมองข้อคิดของบุคคลที่เป็น "Single mom" คุณแม่ที่ต้องรับภาระในการเลี้ยงลูกเพียงลำพัง เนื่องจากสามีตายไปและถูกทอดทิ้งให้เดียวดาย  ด้วยความรักแท้ แม้สถานการณ์เป็นอย่างไร แม่ก็คือแม่ดูแลลูกอย่างดีเสมอ  ตัวอย่างจากคุณแม่เหล่านี้

นางฮาการ์ ความรักแท้ แม้ยามยากลำบาก


นางฮาการ์(Hagar) ผู้เป็นภรรยาของอับราฮัม หรือ อับราม ซึ่งเป็นสาวใช้ของนางซาราห์ หรือ ซาราย ภรรยาหลวงของอับราฮัม  เรื่องราวของเธอถูกบันทึกไว้ในพระธรรมปฐมกาล บทที่ 16:1-16,บทที่ 21:1-21
 นางซาราห์  เธอไม่มีบุตรให้อับราฮัม เนื่องจากเธอเป็นหมัน  นางจึงได้ยกสาวใช้ของเธอคือนางฮาการ์ให้เป็นภรรยาอีกคนของอับราฮัม จนนางฮาการ์ตั้งครรภ์ คลอดบุตร  เมื่อเด็กคลอดออกมากลับกลายเป็นประเด็นความขัดแย้งในครอบครัวระหว่างนางซาราห์กับฮาการ์ ทำให้นางฮาการ์ถูก​เคี่ยวเข็ญอย่างหนักจนต้องหนีไป (ปฐมกาล 16:1-6)
ปฐมกาล 16:6นาง​ซาราย​เคี่ยวเข็ญ​หญิง​นั้น จน​นาง​หนี​ไป​ให้​พ้น​หน้า
  
เมื่อนางฮาการ์พาลูกน้อยหนีไปอยู่ในถิ่นทุรกันดาร เธอต้องเผชิญการการถูกปฏิเสธ ความยากลำบากและขัดสน  แต่พระยาห์เวห์ทรงให้ทูตสวรรค์มาสำแดงตนและหนุนใจให้นางฮาการ์กลับมาอยู่กับนางซาราห์ตามเดิม(ปฐมกาล 16:7-16)

…9 ​ทูต​ของ​พระ​ยาห์เวห์​จึง​กล่าว​ว่า “กลับไป​หา​นาย​ผู้หญิง​ของ​เจ้า และ​ยอม​อยู่​ใต้​บังคับ​นาง​เถิด”
11 ​ทูต​ของ​พระ​ยาห์เวห์​กล่าว​แก่​นาง​อีก​ว่า “นี่​แน่ะ เจ้า​มี​ครรภ์​แล้ว จะ​คลอด​บุตร​ชาย และ​จะ​ตั้ง​ชื่อ​บุตร​นั้น​ว่า​อิชมาเอล​​ เพราะ​พระ​ยาห์เวห์ท​รง​รับ​ฟัง​ความ​ทุกข์​ร้อน​ของ​เจ้า
13 ​นาง​ฮาการ์​จึง​เรียก​พระ​นาม​พระ​ยาห์เวห์​ผู้​ตรัส​แก่​นาง​ว่า “​พระ​องค์​ทรง​เป็น​พระ​เจ้า ผู้​ทรง​เห็น​ข้าพเจ้า”  

นางฮาการ์ตั้งชื่อบุตรชายของเธอว่า “อิชมาเอล​​” แปลว่า “พระเจ้าทรงฟัง”  เพราะ​พระ​ยาห์เวห์ท​รง​รับ​ฟัง​ความ​ทุกข์​ร้อนของ​เธอ

เมื่อนางฮาการ์กลับมาเธอได้รับการต้อนรับ ดูเหมือนเรื่องราวจะจบลงด้วยดี แต่ไม่เป็นอย่างนั้น ความขัดแย้งระหว่างเมียหลวง VS เมียน้อย มีภาคที่
เมื่อนางซาราห์คลอดบุตรตามพระสัญญาของพระยาห์เวห์ เธอตั้งชื่อว่า “อิสอัค”  นางซาราห์ไม่ยอมรับอิชมาเอล ลูกของนางฮาการ์ เพราะกลัวจะมาแย่งมรดก  นางจึงขับไล่ทั้งแม่และลูกออกจากบ้าน ไปอยู่ในถิ่นทุรกันดาร

ปฐมกาล 21:9-14
9 แต่ซาราห์เห็นบุตรชายของฮาการ์คนอียิปต์ซึ่งนางคลอดให้อับราฮัม กำลังเล่นอยู่กับอิสอัคบุตรชาย​ 
10 นางจึงพูดกับอับราฮัมว่า “ไล่ทาสหญิงคนนี้กับบุตรชายของนางไปเสียเถิด เพราะว่าบุตรชายของทาสหญิงคนนี้จะเป็นผู้รับมรดกร่วมกับอิสอัคบุตรชายของฉันไม่ได้”
14 อับราฮัมจึงลุกขึ้นแต่เช้ามืด ให้ขนมปังและน้ำหนึ่งถุงหนังแก่ฮาการ์ ใส่บ่าให้นางพร้อมกับเด็กนั้นแล้วให้ออกจากบ้านไป นางก็จากไปและพเนจรไปในถิ่นทุรกันดารแห่งเบเออร์เชบา
สิ่งที่เกิดขึ้นกับนางฮาการ์ เราได้เห็นความรักแท้แม้ในยามยากลำบากของผู้เป็นแม่ เธอต้องเลี้ยงลูกตามลำพังในถิ่นทุรกันดาร  องค์พระเจ้าทรงช่วยเหลือเธออีกครั้ง ให้เธอและลูกของเธอรอดพ้นจากความตาย   
เราได้เห็นความรักแท้ที่นางฮาการ์ไม่ยอมแพ้ ความยากลำบาก   เธอดูแลลูกด้วยใจมั่นคง  และมองไปยังอนาคตของลูกตามที่พระเจ้าทรงนำ   ต่อมาเธอได้จัดหาภรรยาให้อิชมาเอล  และเชื้อสายของอิชมาเอลกลายเป็นชนชาติใหญ่อีกชนชาติหนึ่งควบคู่กับอิสราเอล
ปฐมกาล 21:15-21

15 เมื่อน้ำในถุงหนังนั้นหมดแล้วนางก็วางเด็กนั้นไว้ใต้พุ่มไม้แห่งหนึ่ง
16 แล้วนางก็ไปนั่งอยู่ห่างออกไป ประมาณเท่ากับระยะลูกธนูตก เพราะนางพูดว่า “อย่าให้ข้าเห็นความตายของลูกเลย” ขณะที่นางนั่งอยู่แต่ไกล เด็กนั้นก็ตะเบ็งเสียงร้องไห้​…
17 ​พระเจ้าทรงสดับเสียงร้องของเด็กนั้น และทูตของพระเจ้าจึงเรียกฮาการ์จากฟ้า กล่าวกับนางว่า “ฮาการ์ เจ้าเป็นอะไรไป อย่ากลัวเลยเพราะว่าพระเจ้าทรงสดับเสียงของเด็ก ณ ที่ที่เขาอยู่นั้นแล้ว
18 ลุกขึ้นอุ้มเด็กนั้น เอามือจับเขาไว้ให้แน่น เพราะเราจะทำให้เขาเป็นชาติใหญ่ชาติหนึ่ง”
19 แล้วพระเจ้าทรงเบิกตาของนาง นางก็เห็นบ่อน้ำแห่งหนึ่ง จึงไปเติมน้ำเต็มถุงหนัง และให้เด็กนั้นดื่ม
20 ​พระเจ้าทรงสถิตกับเด็กนั้น เขาเติบโตขึ้น อาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดาร และเป็นนักธนู
21 เขาอาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดารแห่งปาราน มารดาก็หาภรรยาคนหนึ่งจากประเทศอียิปต์ให้เขา

นางโย​เคเบ​ด  ความรักแท้  แม้ต้องยอมเสี่ยงตายช่วยชีวิตลูก

อพย. 6:20 ​ส่วน​อัม​ราม​ได้​โย​เคเบ​ด น้อง​บิดา​ของ​ตน​เป็น​ภรรยา แล้ว​นาง​ให้​กำเนิด​บุตร​แก่​เขา​ชื่อ อาโรน​และ​โมเสส อัม​ราม​มี​อายุ​ได้ 137 ปี

โย​เคเบ​ด(Jochebed)  ชื่อนี้อาจจะไม่คุ้นกัน แต่นางเป็นแม่ของ"โมเสส" ซึ่งนางไม่สามารถเปิดเผยตัวตนว่านางเป็นแม่ของโมเสสได้ เพราะการเปิดเผยตัวตนในเวลานั้นอาจจะถึงแก่ความตาย แต่นางทำหน้าที่ของความเป็นความเป็นแม่อย่างดี  จากพระธรรมอพยพ บทที่ 2:1-10

เมื่อนางโยเคเบดให้กำเนิดโมเสส   ฟาโรห์แห่งอียิปต์ได้กำหนดกฎในการฆ่าเด็กทารกเพศชายชาวฮีบรู  เด็กทารกชาวฮีบรูถูกนำไปทิ้งลงแม่น้ำไนล์    เมื่อโมเสสเกิดมา นางโยเคเบดไม่เชื่อฟังคำสั่งของกษัตริย์ซึ่งเป็นการเสี่ยงว่าจะต้องโทษถึงตายโดยซ่อนบุตรชายของเธอไว้ 3 เดือน   แต่โมเสสเติบโตอย่างรวดเร็วเธอจึงไม่สามารถซ่อนเขาไว้ได้อีก  

โยเคเบดจึงวางตะกร้าที่ใส่โมเสสไว้แล้วปล่อยลงสู่แม่น้ำไนล์  เธอให้มิเรียมพี่สาวของโมเสสเป็นผู้เฝ้าดูอยู่ห่างๆพอที่จะซ่อนตัวได้  แต่ก็ให้ใกล้พอที่จะเห็นว่าอะไรได้เกิดขึ้น  


เมื่อพระราชธิดาของฟาโรห์เห็นโมเสสที่อยู่ในตระกล้าลอยน้ำ พระองค์ทรงสงสารและประสงค์ให้เก็บเด็กคนนี้มาเลี้ยงในพระราชวัง   โยเคเบดจึงยอมเสี่ยงตายเปิดเผยตนและอาสาตัวเป็นแม่เลี้ยง


อพยพ 2:3-7
3 ​เมื่อ​ซ่อน​ต่อไป​ไม่ได้​แล้ว นาง​ก็​เอา​ตะกร้า​สาน​จาก​ต้น​กก ยา​ด้วย​ยาง​มะ​ตอย​และ​ชัน วาง​ทารก​นั้น​ลง​ใน​ตะกร้า แล้ว​นำไป​ไว้​ที่​กอ​ปรือ​ริม​แม่น้ำ​ไนล์ 
4 ​ส่วน​พี่สาว​ของ​ทารก​นั้น​ยืน​อยู่​ห่างๆ คอย​ดู​ว่า​จะ​มี​เหตุการณ์​อะไร​เกิด​ขึ้นกับ​น้อง 
 5 ​เมื่อ​พระ​ราช​ธิดา​ของ​ฟาโรห์​เสด็จ​ลง​สรง​ที่​แม่น้ำ และ​พวก​สาว​ใช้​เดิน​เที่ยว​ตาม​ริม​ฝั่ง ​พระ​นาง​ทรง​เห็น​ตะกร้า​อยู่​กลาง​กอ​ปรือ จึง​มี​รับสั่ง​ให้​สาว​ใช้​ไป​นำมา 
6 ​เมื่อ​เปิด​ตะกร้า​ออก​ก็​เห็น​ทารก และ​ดู​สิ เด็ก​นั้น​กำลัง​ร้องไห้ ​พระ​นาง​ทรง​สงสาร ตรัส​ว่า “นี่​เป็น​ลูก​คนฮีบรู” 
7 ​พี่สาว​เด็ก​นั้น​จึง​ทูล​ถาม​พระ​ราช​ธิดา​ของ​ฟาโรห์​ว่า “จะ​ให้​หม่อม​ฉัน​ไป​หา​แม่​นม​ชาว​ฮีบรู​มา​เลี้ยง​ทารก​นี้​ให้​พระ​นาง​ไหม?” 
8 ​พระ​ราช​ธิดา​ของ​ฟาโรห์​จึง​มี​รับสั่ง​ว่า “ไป​หา​เถิด” หญิง​สาว​คน​นั้น​จึง​ไป​เรียก​มารดา​ของ​ทารก​มา 
9 ​พระ​ราช​ธิดา​ของ​ฟาโรห์​ตรัส​สั่ง​นาง​ว่า “รับ​เด็ก​นี้​ไป​เลี้ยง​ไว้​ให้​เรา แล้ว​เรา​จะ​ให้​ค่าจ้าง” นาง​จึง​รับ​ทารก​ไป​เลี้ยง 
10 ​เมื่อ​ทารก​เติบโต​ขึ้น นาง​ก็​พา​มา​ถวาย​พระ​ราช​ธิดา​ของ​ฟาโรห์ ​พระ​นาง​ก็​ทรง​รับ​ไว้​เป็น​พระ​ราช​บุตร​ของ​พระ​นาง​ และ​ประทาน​นาม​ให้​ว่า โมเสส​ ตรัส​ว่า “เพราะ​เรา​ได้​ฉุด​ขึ้น​มา​จาก​น้ำ”

ในที่สุดโยเคเบด แม่ของโมเสสก็ได้ดูแลและมีอิทธิพลชีวิตต่อบุตรชายแท้ๆของเธอและได้รับการปกป้องเขาอย่างดีเลิศเหนือชีวิตของเขาและสั่งสอนโมเสสตามวิถีทางของคนฮีบรู ทำให้โมเสสไม่หลงระเริงในความเป็นเจ้าชายอียิปต์ แต่ท่านได้รับพระประสงค์จากพระยาห์เวห์ในการปลดปล่อยคนอิสราเอลออกจากคงวามเป็นทาสในประเทศอียิปต์ (อพยพ บทที่ 3)

โมเสสได้เป็นผู้รับใช้พระเจ้าที่ยิ่งใหญ่  ท่านมีชีวิตอยู่รอดปลอดภัยเพราะแม่ของท่านยอมเสี่ยงตายเพื่อปกป้องท่าน  และเป็นผู้ที่สั่งสอนในเรื่องชีวิตฝ่ายวิญญาณ  

พระคัมภีร์บันทึกว่า  "ไม่มีใครทำการอัศจรรย์มากเท่ากับเขา ไม่มีใครพบพระเจ้าแบบหน้าต่อหน้ามากเท่าโมเสส"  

เฉลยธรรมบัญญัติ 34:10-11
10 ​ตั้งแต่​นั้น​มา​ก็​ไม่​มี​ผู้เผย​พระ​วจนะ​คน​ใด​เกิดขึ้น​ใน​อิสราเอล​เสมอ​โมเสส     ผู้​ซึ่ง​พระ​ยาห์เวห์ท​รง​รู้จัก​หน้า​ต่อ​หน้า​

11 ​ใน​เรื่อง​หมาย​สำคัญ​และ​การ​อัศจรรย์ ซึ่ง​พระ​ยาห์เวห์ท​รง​ใช้​ให้​ท่าน​ทำ​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ ต่อ​ฟาโรห์​และ​ต่อ​บรรดา​ข้า​ราช​บริพาร​ของ​ฟาโรห์​และ​ต่อ​แผ่นดิน​ของ​ท่าน​ทั้งสิ้น

เราได้รับแบบอย่างชีวิตของโยเคเบด  แม่ผู้เสริมสร้างชีวิตของโมเสส  แม้เธอต้องหลบซ่อนไม่สามารถเปิดเผยตัวตนในการเป็นแม่ของเธอ แต่เธอทำหน้าที่แม่ได้อย่างดียอดเยี่ยม

นางมารีย์ ความรักแท้ อยู่เคียงข้างลูกจนนาทีสุดท้ายของชีวิต

นางมารีย์(Mary) แม่ของพระเยซูคริสต์ เป็นผู้หญิงที่พระเจ้าทรงเลือกให้เป็นแม่ขององค์พระผู้เป็นเจ้า  
เมือทูตสวรรค์มาปรากฎกับเธอและการตอบสนองของเธอเปลี่ยนชะตาชีวิตของเธอและส่งผลต่อชะตากรรมความเป็นความตายของมวลมนุษยชาติ (ลูกา 1: 30-32)

เธอเป็นแม่ที่มีด้วยความเชื่อในพระเจ้า   การตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงในชีวิต  ถ้าเป็นผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว เมื่อได้ยินว่าเธอกำลังจะตั้งครรภ์ ถือว่าเป็นเรื่องน่ายินดี แต่หาเป็นหญิงพรหมจารีย์ แต่ต้องตั้งครรภ์โดยยังไม่ได้มีการสมรส ถือว่าเป็นบุคคลน่ารังเกียจ จึงเป็นเหตุที่ทำให้เธอต้องปฏิเสธไม่เป็นที่ยอมรับในบ้านเมืองของโยเซฟ ผู้เป็นชายคนรักของเธอ  ไม่มีใครให้ที่พักรับรองที่เมืองเบธเลเฮ็ม เธอต้องไปคลอดลูกที่รางหญ้าในคอกวัวที่ต่ำต้อย 
ลูกา 2:7 ​นาง​จึง​คลอด​บุตร​ชาย​หัวปี เอา​ผ้าอ้อม​พัน​และ​วาง​ไว้​ใน​ราง​หญ้า เพราะ​ว่า​ไม่​มี​ที่​ว่าง​ใน​โรงแรม​สำหรับ​พวก​เขา
        
         เมื่อพระเยซูคริสต์ อายุ 8 วัน เธอพาไปทำพิธีเข้าสุหนัตและถวายบุตรตามธรรมเนียมยิว

ลูกา 2:21-22  ​
21 หลังจาก​ครบ​แปด​วัน ซึ่ง​เป็น​วันที่​จะ​ให้​พระ​กุมาร​นั้น​เข้า​สุหนัต​ เขา​จึง​ให้​นาม​ว่า​เยซู ดังที่​ทูตสวรรค์​กล่าว​ไว้​ก่อน​จะ​ปฏิสนธิ​ใน​ครรภ์
22 เมื่อ​ถึง​เวลา​ทำ​พิธี​ชำระ​ตัว​ตาม​ธรรม​บัญญัติ​ของ​โมเสส บิดา​มารดา​จึง​นำ​พระ​กุมาร​ไป​ยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​ถวาย​แด่​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า

คำเผยพระวจนะโดยสิเมโอน ว่า นางมารีย์จะต้องเจ็บปวดใจ เหมือนดาบแทงกลางใจ เพราะเธอจะเห็นลูกของเธอตายต่อหน้าต่อตา  เพราะพระเยซูคริสต์จะรับความเจ็บปวดที่กางเขนเพื่อใจของคนจะประจักษ์แจ้งถึงความรักของพระเจ้า  ที่พระเยซูคริสต์มาตายไถ่บาป 
ลูกา 2:34-35 
34 ​แล้ว​สิ​เม​โอน​ก็​อวย​พร​เขา แล้ว​กล่าว​แก่​นาง​มารีย์​มารดา​พระ​กุมาร​นั้น​ว่า “นี่​แน่ะ ​พระ​กุมาร​นี้​ได้รับ​การ​เลือกสรร​เพื่อ​เป็น​เหตุ​ให้​หลาย​คน​ใน​พวก​อิสราเอล​ล้ม​ลง​หรือ​ลุก​ขึ้น และ​จะ​เป็น​หมาย​สำคัญ​ที่​คน​จะ​ปฏิเสธ
35 ​เพื่อ​ที่ว่า​ความ​คิด​ใน​ใจ​ของ​คน​จำนวน​มาก​จะ​ปรากฏ​แจ้ง ถึง​หัวใจ​ของ​ท่าน​เอง​ก็​จะ​ถูก​ดาบ​แทง​ทะลุ​ด้วย”

แม้ว่านางมารีย์จะทราบถึงแผนการของพระเจ้าในอนาคตของพระเยซูคริสต์ แต่เธอก็ทำหน้าที่แม่อย่างดีในการอบรมเลี้ยงดู และถวายพระเยซูคริสต์ในพระวิหาร เมื่ออายุ 12 ปีตามธรรมเนียวยิวคือ พิธีบาร์ มิตซวาห์ (Bar mitsvah)  (ลูกา 2:41-42)
จากการคาดการณ์ของนักวิชาการ เนื่องจากพระคัมภีร์ไม่ค่อยได้เอ่ยถึงโยเซฟ หลังจากพระเยซูอายุ 12 ปีแล้ว เป็นไปได้ที่ว่าโยเซฟคงเสียชีวิตไปหลังจากนั้นไม่นาน หรืออย่างมากก็มีชีวิตจนถึงอยู่ก่อนพระเยซูเสด็จออกมารับใช้ ในการเทศนาสั่งสอน
นางมารีย์ทำหน้าที่เลี้ยงดูพระเยซูจนเติบโตถึงอายุ 30 ปี และพระเยซูเริ่มทำพระราชกิจของพระบิดา 
นางมารีย์เป็นผู้ที่ติดตามพระเยซูไปเพื่อคอยดูแล จนแม้กระทั้งวาระสุดท้ายพระเยซูถูกตรึงกางเขน ในขณะที่สาวกที่เป็นผู้ชายที่ใกล้ชิดหายไปกันหมด แต่มางมารีย์อยู่ที่นั่นด้วยหัวใจที่บาดเจ็บเหมือนดังถ้อยคำเผยพระวจนะว่า "ถึง​หัวใจ​ของ​ท่าน​เอง​ก็​จะ​ถูก​ดาบ​แทง​ทะลุ​ด้วย” 
เมื่อลูกเจ็บ-แม่เจ็บด้วย เมื่อลูกจวนจะตาย หัวใจแม่แทบใจสลายแตกเป็นเสี่ยงๆ
นางมาเรียผู้เป็นแม่ของพระเยซูคริสต์ แม้ว่านางได้เคยเห็นการอัศจรรย์ที่พระองค์ทรงทำมากมายไม่ว่าจะเป็นการรักษาคนป่วยให้หาย คนตายให้ฟื้น ห้ามพายุ ขับผีร้าย ผู้ช่วยให้รอด แต่มีวันนี้นางต้องยืนดูลูกของนางตายต่อหน้าต่อตา ซึ่งไม่มีแม่คนไหนรับได้
ยอห์น 19:25-27 
25 คน​ที่​ยืน​อยู่​ข้าง​กางเขน​ของ​พระ​เยซู​นั้น​มี​มารดา​กับ​น้า​สาว​ของ​พระ​องค์ มารีย์​ภรรยา​ของ​เคล​โอปัส​และ​มารีย์​ชาว​มักดาลา 
26 ​เมื่อ​พระ​เยซู​ทอด​พระ​เนตร​เห็น​มารดา​ของ​พระ​องค์ และ​สาวก​คน​ที่​พระ​องค์​ทรง​รัก​ยืน​อยู่​ใกล้​พระ​องค์ จึง​ตรัส​กับ​มารดา​ของ​พระ​องค์​ว่า “หญิง​เอ๋ย นี่​คือ​บุตร​ของ​ท่าน” 
27 ​แล้ว​พระ​องค์​ตรัส​กับ​สาวก​คน​นั้น​ว่า “นี่​คือ​มารดา​ของ​ท่าน” แล้ว​สาวก​คน​นั้น​ก็​รับ​มารดา​ของ​พระ​องค์​มา​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​ตน​ตั้งแต่​เวลา​นั้น
เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นมารดาของพระองค์ ทรงมอบหมายให้ยอห์นทำหน้าที่อุปการะเลี้ยงดูต่อไป 
ความรักของแม่เป็นความรักที่เที่ยงแท้ แม้จะเป็นอย่างไรแม่ก็คือแม่คอยดูแลลูกไม่ห่างกาย

หวังเป็นอย่างยิ่งว่าความรักของคุณแม่เหล่านี้ ที่ได้ถูกบันทึกในหนังสือพระคัมภีร์ จะเป็นแรงบันดาลใจของหลายๆคน ที่ท้อแท้ใจ ไม่มีใครเข้าใจ คนที่เป็นแม่นั้นพร้อมเสมอที่จะยืนเคียงข้างและให้กำลังใจลูกเสมอ  ดังคำกล่าวที่ว่า 
ความรักของแม่คือเชื้อเพลิงที่ช่วยให้คนธรรมดาๆ สามารถทำในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้”
"Mother love is the fuel that enables a normal human being to do the impossible." -  
(แมเรียน ซี. การ์เร็ตตี้ Marion C. Garretty  : นักเขียน/นักประพันธ์)

ผมขอขอบพระคุณคุณแม่ของผม ท่านเป็นทั้งคุณย่าที่น่ารักของหลานๆและคุณแม่ที่รักยิ่งของลูกๆ แม้เวลาจะผ่านไปเช่นไร แม้ผมและน้องจะแต่งงานมีครอบครัวกันไปหมดแล้ว แต่ความรักของแม่ก็ยังเหมือนเดิม แม่ก็คือแม่ที่พร้อมจะรับฟังและช่วยเหลือให้กำลังใจมาโดยตลอด เพื่อเห็นถึงความสำเร็จของลูกทุกคน  


ขอเป็นกำลังใจให้กับคุณแม่ทุกท่าน ให้มีความแข็งแกร่งทั้งจิตใจและร่างกาย ที่พร้อมฟันฝ่าอุปสรรคไปได้นะครับ เพราะสิ่งดีที่คุณแม่ทำจะไม่สูญเปล่าแต่เป็นเมล็ดพันธ์ที่หว่านเข้าไปในหัวใจของลูกที่จะเติบโตและเลียนแบบสิ่งดีที่ท่านได้ทำไป

ในโอกาสวันพิเศษคือวันแม่แห่งชาติปีนี้ เราสามารถใช้เวลาในการสำแดงความรักให้กับท่าน แม้จะเป็นแค่ 1 วันในรอบปี เราก็ควรที่จะทำดีกว่าปล่อยให้ผ่านไปอย่างไม่มีความหมาย สำหรับคนที่สำแดงความรักกับคุณแม่ตลอดทุกวันอยู่แล้ว ก็ทำต่อไป เพราะวันนี้เป็นวันพิเศษที่แตกต่างไปจากวันอื่นๆนะครับ

ขอพระเจ้าทรงอวยพรคุณแม่ทุกท่านนะครับ ขอพระเจ้าประทานพรให้กับทุกท่านให้มีสุขภาพแข็งแรงและมีอายุยืนยาวนานครับ  พบกันใหม่ในบทความครั้งต่อไปครับ

สุภาษิต 31:28-30
28 ​ลูกๆ ของ​เธอ​ตื่น​ขึ้น​มา​ก็​ชมเชย​เธอ ​สามี​ของ​เธอ​ก็​สรรเสริญ​เธอ​ว่า
29 “สตรี​มาก​มาย​ทำ​ได้​ดี​เลิศ ​แต่​เธอ​เลิศ​ยิ่ง​กว่า​เขา​ทั้งหมด”
30 ​เสน่ห์​เป็น​ของ​หลอก​ลวง และ​ความ​งาม​ก็​ไม่​จี​รัง ​แต่​สตรี​ที่​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์ สมควร​ได้​รับ​คำ​สรรเสริญ

10 สิงหาคม 2560

ความล้ำลึกของต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่ว

บทความเรื่อง "ความล้ำลึกของต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่ว" โดย Haiyong Kavilar

ปัญหาหนึ่งที่สร้างความงุนงงให้กับคริสเตียนก็คือ พระเจ้าทรงสร้างต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วขึ้นมาทำไม? คำถามนี้มีคำตอบอันเป็นที่นิยมก็คือ พระเจ้าสร้างต้นไม้นี้ขึ้นมาเพื่อทดสอบมนุษย์บางคนก็ให้คำตอบเสริมว่า ความรักที่แท้จริงจะต้องไม่บีบบังคับแต่ต้องให้อิสระในการตัดสินใจ ด้วยเหตุนี้ต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วจึงเป็นช่องทางเพื่อให้มนุษย์ตัดสินใจว่าจะเลือกพระเจ้าหรือไม่ อย่างไรก็ตามพระคัมภีร์ก็ไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจนว่า พระเจ้าสร้างต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วขึ้นมาทำไม คำตอบอันเป็นที่นิยมที่ผมยกมา ด้านหนึ่งก็เป็นเพียงการสันนิษฐานของมนุษย์ 

            ในพระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิม มีภาพสัญลักษณ์และแบบเล็งต่างๆมากมาย เช่น คันประทีปทองคำในพระวิหารเป็นภาพสะท้อนของพระวิญญาณบริสุทธิ์ ปุโรหิตเมลคีเซเดคเป็นภาพสะท้อนของความปุโรหิตแห่งพระคริสต์ มานาที่ร่วงหล่นจากท้องฟ้าเป็นภาพสะท้อนถึงพระคริสต์ทรงเป็นอาหารแห่งชีวิตที่มาจากสวรรค์ เป็นต้น ส่วนตัวผมมองว่าต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วก็เป็นภาพสัญลักษณ์ที่มีความหมายฝ่ายวิญญาณแฝงอยู่ หลังจากที่ผมใคร่ครวญมาเป็นเวลาหลายเดือน ผมก็ได้ข้อสรุปว่าต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วเป็นภาพสะท้อนที่เล็งถึง ธรรมบัญญัติ

            ในจดหมายโรม เปาโลได้กล่าวว่า ธรรมบัญญัติทำให้ผู้คนได้รู้ว่า สิ่งใดเป็นสิ่งชอบธรรมและสิ่งใดเป็นความบาป กล่าวอีกอย่างหนึ่ง ธรรมบัญญัติทำให้ผู้คนได้รู้ว่าสิ่งใดเป็นสิ่งที่ดีและสิ่งใดเป็นสิ่งที่ชั่ว

(โรม 7:7) แต่​ว่า​ถ้า​ไม่​มี​ธรรม​บัญ​ญัติ​แล้ว ข้าพ​เจ้า​ก็​คง​ไม่​รู้​จัก​บาป เพราะ​ว่า​ถ้า​ธรรม​บัญ​ญัติ​ไม่​ได้​ห้าม​ว่า “ห้าม​โลภ” ข้าพ​เจ้า​ก็​คง​ไม่​รู้​ว่า​อะไร​คือ​ความ​โลภ

          คำว่า ดี ในภาษาฮีบรูมาจากคำว่า Tov ส่วนคำว่า ชั่ว ในภาษาฮีบรูมาจากคำว่า Rah และคำว่า ธรรมบัญญัติ ในภาษาฮีบรูมาจากคำว่า Torah เมื่อนำคำว่า ดีชั่วมาประกอบกันก็จะได้เสียงเป็น Tovrah ซึ่งมีเสียงที่ใกล้เคียงกับคำว่า Torah ที่หมายถึงธรรมบัญญัติ ดังนั้นเป็นไปได้ว่า ต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่ว มีความหมายที่สะท้อนถึงธรรมบัญญัติ 

         ในจดหมาย (1 ทิโมธี 1:8) เปาโลได้กล่าวว่า เรา​รู้​ว่า​ธรรม​บัญ​ญัติ​นั้น​ดี​ถ้า​ใช้​ให้​ถูก นั่นหมายความว่าธรรมบัญญัติสามารถใช้ในทางที่ถูกหรือผิดก็ได้ ด้านหนึ่งธรรมบัญญัติเป็นกระจกที่สะท้อนพระลักษณะอันชอบธรรมของพระเจ้า โดยธรรมบัญญัติ ผู้คนก็ได้รับรู้ว่าความชอบธรรมของพระเจ้านั้นเป็นเช่นไร การใช้ธรรมบัญญัติในทางที่ถูกก็คือ การใช้ธรรมบัญญัติเพื่อรับรู้ว่าสิ่งใดชอบธรรมและสิ่งใดเป็นบาป ส่วนการใช้ธรรมบัญญัติในทางที่ผิดก็คือการใช้ธรรมบัญญัติเพื่อกล่าวโทษคนอื่นและยกยอตัวเอง (เหมือนที่ฟาริสีกระทำ)

            ในจดหมาย (2 โครินธ์ 3) เปาโลได้กล่าวถึงพันธสัญญาใหม่กับพันธสัญญาเดิม ซึ่งพันธสัญญาเดิมเป็นพันธสัญญาที่พระเจ้าเขียนตัวอักษรลงบนแผ่นศิลา ซึ่งด้านหนึ่ง ด้วย​ว่าตัว​อัก​ษร​ที่​เขียน​ไว้​นั้น​ทำ​ให้​ตาย (2 โครินธ์ 3:6)  กล่าวได้ว่าเมื่อมีการใช้ธรรมบัญญัติอย่างผิดๆ ก็ก่อให้เกิดความตายได้

ด้วยเหตุนี้ผมจึงขอสรุปประเด็นเกี่ยวกับธรรมบัญญัติก็คือ
1. ธรรมบัญญัติทำให้รู้ว่าสิ่งใดดีและสิ่งใดชั่ว
2. ธรรมบัญญัติสามารถใช้ในทางที่ถูกหรือผิดก็ได้
3. ธรรมบัญญัติเมื่อใช้อย่างผิดๆ ก็ก่อให้เกิดความตาย

ใน (ปฐมกาล 2:9) ได้กล่าวว่า ต้นไม้ทุกต้นในสวนเอเดนต่างเป็นต้นไม้ที่งดงาม นั่นหมายความว่า ต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วก็ต้องเป็นต้นไม้ที่สวยงามด้วย

(ปฐมกาล 2:9) แล้ว​พระ​ยาห์​เวห์​พระ​เจ้า​ทรง​ให้​ต้น​ไม้​ทุก​ชนิด​ที่​งาม​น่า​ดู​และ​น่า​กิน​งอก​ขึ้น​จาก​พื้น​ดิน มี​ต้น​ไม้​แห่ง​ชีวิต​ต้น​หนึ่งอยู่​กลาง​สวน​นั้น กับ​ต้น​ไม้​แห่ง​การ​รู้​ถึง​ความ​ดี​และ​ความ​ชั่ว​ต้น​หนึ่ง​ด้วย

            ต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วเป็นต้นไม้ที่สามารถใช้ในทางที่ถูกหรือผิดก็ได้ การใช้ต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วในทางที่ถูกก็คือ การชื่นชมและมองดูความงดงามของมัน ส่วนการใช้ต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วในทางที่ผิดก็คือการกินผลของมัน เมื่ออาดัมใช้ต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วในทางที่ผิดโดยการกินผลของมัน ความตายก็ได้เข้ามา ด้วยเหตุนี้จึงสรุปได้ว่า เมื่อมีการใช้ต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วในทางที่ผิด ก็ก่อให้เกิดความตายได้ ซึ่งเหมือนกับธรรมบัญญัติที่ว่า เมื่อมีการใช้ธรรมบัญญัติอย่างผิดๆ ความตายก็ได้เข้ามา

            ทั้งต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วและธรรมบัญญัติ เมื่อใช้ในทิศทางที่ถูกต้องก็สร้างประโยชน์ให้กับผู้คนมากมาย ในหนังสือสดุดี ดาวิดก็ได้สรรเสริญพระเจ้าเพราะธรรมบัญญัติอยู่บ่อยครั้ง โดยธรรมบัญญัติ ผู้คนก็ได้เรียนรู้เกี่ยวกับสิ่งชอบธรรมและกำหนดเวลาของพระเจ้า ขอบคุณพระเจ้าสำหรับธรรมบัญญัติของพระองค์  

แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม
หนังสือ พระคริสต์ผู้ครอบคลุมสรรพสิ่ง เขียนโดย วิทเนส ลี