ความล้ำลึกของต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่ว

บทความเรื่อง "ความล้ำลึกของต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่ว" โดย Haiyong Kavilar

ปัญหาหนึ่งที่สร้างความงุนงงให้กับคริสเตียนก็คือ พระเจ้าทรงสร้างต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วขึ้นมาทำไม? คำถามนี้มีคำตอบอันเป็นที่นิยมก็คือ “พระเจ้าสร้างต้นไม้นี้ขึ้นมาเพื่อทดสอบมนุษย์” บางคนก็ให้คำตอบเสริมว่า “ความรักที่แท้จริงจะต้องไม่บีบบังคับแต่ต้องให้อิสระในการตัดสินใจ ด้วยเหตุนี้ต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วจึงเป็นช่องทางเพื่อให้มนุษย์ตัดสินใจว่าจะเลือกพระเจ้าหรือไม่” อย่างไรก็ตามพระคัมภีร์ก็ไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจนว่า พระเจ้าสร้างต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วขึ้นมาทำไม คำตอบอันเป็นที่นิยมที่ผมยกมา ด้านหนึ่งก็เป็นเพียงการสันนิษฐานของมนุษย์ 

            ในพระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิม มีภาพสัญลักษณ์และแบบเล็งต่างๆมากมาย เช่น คันประทีปทองคำในพระวิหารเป็นภาพสะท้อนของพระวิญญาณบริสุทธิ์ ปุโรหิตเมลคีเซเดคเป็นภาพสะท้อนของความปุโรหิตแห่งพระคริสต์ มานาที่ร่วงหล่นจากท้องฟ้าเป็นภาพสะท้อนถึงพระคริสต์ทรงเป็นอาหารแห่งชีวิตที่มาจากสวรรค์ เป็นต้น ส่วนตัวผมมองว่าต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วก็เป็นภาพสัญลักษณ์ที่มีความหมายฝ่ายวิญญาณแฝงอยู่ หลังจากที่ผมใคร่ครวญมาเป็นเวลาหลายเดือน ผมก็ได้ข้อสรุปว่าต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วเป็นภาพสะท้อนที่เล็งถึง “ธรรมบัญญัติ”

            ในจดหมายโรม เปาโลได้กล่าวว่า ธรรมบัญญัติทำให้ผู้คนได้รู้ว่า สิ่งใดเป็นสิ่งชอบธรรมและสิ่งใดเป็นความบาป กล่าวอีกอย่างหนึ่ง ธรรมบัญญัติทำให้ผู้คนได้รู้ว่าสิ่งใดเป็นสิ่งที่ดีและสิ่งใดเป็นสิ่งที่ชั่ว

(โรม 7:7) แต่​ว่า​ถ้า​ไม่​มี​ธรรม​บัญ​ญัติ​แล้ว ข้าพ​เจ้า​ก็​คง​ไม่​รู้​จัก​บาป เพราะ​ว่า​ถ้า​ธรรม​บัญ​ญัติ​ไม่​ได้​ห้าม​ว่า “ห้าม​โลภ” ข้าพ​เจ้า​ก็​คง​ไม่​รู้​ว่า​อะไร​คือ​ความ​โลภ

          คำว่า “ดี” ในภาษาฮีบรูมาจากคำว่า Tov ส่วนคำว่า “ชั่ว” ในภาษาฮีบรูมาจากคำว่า Rah และคำว่า ธรรมบัญญัติ ในภาษาฮีบรูมาจากคำว่า Torah เมื่อนำคำว่า “ดีชั่ว” มาประกอบกันก็จะได้เสียงเป็น Tovrah ซึ่งมีเสียงที่ใกล้เคียงกับคำว่า Torah ที่หมายถึงธรรมบัญญัติ ดังนั้นเป็นไปได้ว่า ต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่ว มีความหมายที่สะท้อนถึงธรรมบัญญัติ 

         ในจดหมาย (1 ทิโมธี 1:8) เปาโลได้กล่าวว่า “เรา​รู้​ว่า​ธรรม​บัญ​ญัติ​นั้น​ดี​ถ้า​ใช้​ให้​ถูก” นั่นหมายความว่าธรรมบัญญัติสามารถใช้ในทางที่ถูกหรือผิดก็ได้ ด้านหนึ่งธรรมบัญญัติเป็นกระจกที่สะท้อนพระลักษณะอันชอบธรรมของพระเจ้า โดยธรรมบัญญัติ ผู้คนก็ได้รับรู้ว่าความชอบธรรมของพระเจ้านั้นเป็นเช่นไร การใช้ธรรมบัญญัติในทางที่ถูกก็คือ การใช้ธรรมบัญญัติเพื่อรับรู้ว่าสิ่งใดชอบธรรมและสิ่งใดเป็นบาป ส่วนการใช้ธรรมบัญญัติในทางที่ผิดก็คือการใช้ธรรมบัญญัติเพื่อกล่าวโทษคนอื่นและยกยอตัวเอง (เหมือนที่ฟาริสีกระทำ)

            ในจดหมาย (2 โครินธ์ 3) เปาโลได้กล่าวถึงพันธสัญญาใหม่กับพันธสัญญาเดิม ซึ่งพันธสัญญาเดิมเป็นพันธสัญญาที่พระเจ้าเขียนตัวอักษรลงบนแผ่นศิลา ซึ่งด้านหนึ่ง “ด้วย​ว่าตัว​อัก​ษร​ที่​เขียน​ไว้​นั้น​ทำ​ให้​ตาย (2 โครินธ์ 3:6)”  กล่าวได้ว่าเมื่อมีการใช้ธรรมบัญญัติอย่างผิดๆ ก็ก่อให้เกิดความตายได้

ด้วยเหตุนี้ผมจึงขอสรุปประเด็นเกี่ยวกับธรรมบัญญัติก็คือ

1. ธรรมบัญญัติทำให้รู้ว่าสิ่งใดดีและสิ่งใดชั่ว

2. ธรรมบัญญัติสามารถใช้ในทางที่ถูกหรือผิดก็ได้

3. ธรรมบัญญัติเมื่อใช้อย่างผิดๆ ก็ก่อให้เกิดความตาย

ใน (ปฐมกาล 2:9) ได้กล่าวว่า ต้นไม้ทุกต้นในสวนเอเดนต่างเป็นต้นไม้ที่งดงาม นั่นหมายความว่า ต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วก็ต้องเป็นต้นไม้ที่สวยงามด้วย

(ปฐมกาล 2:9) แล้ว​พระ​ยาห์​เวห์​พระ​เจ้า​ทรง​ให้​ต้น​ไม้​ทุก​ชนิด​ที่​งาม​น่า​ดู​และ​น่า​กิน​งอก​ขึ้น​จาก​พื้น​ดิน มี​ต้น​ไม้​แห่ง​ชีวิต​ต้น​หนึ่งอยู่​กลาง​สวน​นั้น กับ​ต้น​ไม้​แห่ง​การ​รู้​ถึง​ความ​ดี​และ​ความ​ชั่ว​ต้น​หนึ่ง​ด้วย

            ต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วเป็นต้นไม้ที่สามารถใช้ในทางที่ถูกหรือผิดก็ได้ การใช้ต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วในทางที่ถูกก็คือ การชื่นชมและมองดูความงดงามของมัน ส่วนการใช้ต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วในทางที่ผิดก็คือการกินผลของมัน เมื่ออาดัมใช้ต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วในทางที่ผิดโดยการกินผลของมัน ความตายก็ได้เข้ามา ด้วยเหตุนี้จึงสรุปได้ว่า เมื่อมีการใช้ต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วในทางที่ผิด ก็ก่อให้เกิดความตายได้ ซึ่งเหมือนกับธรรมบัญญัติที่ว่า เมื่อมีการใช้ธรรมบัญญัติอย่างผิดๆ ความตายก็ได้เข้ามา

            ทั้งต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วและธรรมบัญญัติ เมื่อใช้ในทิศทางที่ถูกต้องก็สร้างประโยชน์ให้กับผู้คนมากมาย ในหนังสือสดุดี ดาวิดก็ได้สรรเสริญพระเจ้าเพราะธรรมบัญญัติอยู่บ่อยครั้ง โดยธรรมบัญญัติ ผู้คนก็ได้เรียนรู้เกี่ยวกับสิ่งชอบธรรมและกำหนดเวลาของพระเจ้า ขอบคุณพระเจ้าสำหรับธรรมบัญญัติของพระองค์  

แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม

หนังสือ พระคริสต์ผู้ครอบคลุมสรรพสิ่ง เขียนโดย วิทเนส ลี

รวมรวมบทความ "วันแม่"

รวมรวมบทความ"วันแม่"ที่ผมเคยเขียนไว้สามารถเข้าไปอ่านได้ตาม Link นะครับ

ความรัก “ตัวแม่”

นิยามคำว่า แม่ -MOTHER แบบพระคัมภีร์ Bible

แม่ผู้รักคุณเท่าฟ้า

บทความ "กลอนวันแม่ ของขวัญจากลูก"  

บทความ ประวัติ "วันแม่แห่งชาติ"

เข้าใจสัตว์สะอาดและสัตว์มลทิน (ระวังหิว)

เข้าใจสัตว์สะอาดและสัตว์มลทิน (ระวังหิว) โดย Haiyong Kavilar

สันติสวัสดิ์ครับเพื่อนๆ หลายปีที่ผ่านมาดูเหมือนผู้เชื่อจะตื่นตัวในเรื่องอิสราเอลมากขึ้น คำสอนและอิทธิพลของกลุ่มเมสสิยาห์นิกก็ดูเหมือนจะขยายขอบเขตมากขึ้น หนังสือที่เขียนเกี่ยวกับรากยิวก็มีมากขึ้นในวงการคริสเตียน ส่วนตัวผมก็ได้รับสิ่งดีหลายอย่างจากผู้เชื่อชาวยิว โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือเรื่องของกรอบความคิดแบบฮีบรู (Hebrew Mindset) เมื่อผมได้เรียนรู้เกี่ยวกับกรอบความคิดแบบฮีบรู มุมมองของผมในหลายๆเรื่องก็เปลี่ยนไป ทั้งการทำพันธกิจและการดำเนินชีวิต

เรื่องหนึ่งที่ผมอยากจะเล่าให้ฟังในที่นี้ก็คือเรื่องสัตว์สะอาดและสัตว์มลทิน พวกเราที่อยู่ในพันธสัญญาใหม่ต่างก็รู้ว่าโดยพระคริสต์สิ่งต่างๆก็ได้รับการชำระแล้ว ผู้เชื่อในพันธสัญญาใหม่จึงสามารถรับประทานเนื้อสัตว์ได้ทุกชนิด ซึ่งต่างจากพันธสัญญาเดิมที่ได้จำแนกสัตว์สะอาดและสัตว์มลทิน อย่างไรก็ตามแม้ผู้เชื่อในพันธสัญญาใหม่จะหลุดพ้นจากธรรมบัญญัติแล้ว แต่ธรรมบัญญัติก็ยังคงมีแบบเล็งหลายๆอย่างที่เล็งถึงพันธสัญญาใหม่ เช่น การถวายเครื่องบูชาไถ่บาปเล็งถึงพระคริสต์ทรงเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป หีบพันธสัญญาที่ทำด้วยไม้กระถินเทศหุ้มทองคำก็เล็งถึงพระเยซูที่มีสภาพพระเจ้า(มีทองคำเป็นแบบเล็ง)ผสมผสานกับสภาพมนุษย์(มีไม้กระถินเทศเป็นแบบเล็ง) เรื่องสัตว์สะอาดและสัตว์มลทินก็มีแบบเล็งเช่นกัน (รายการของสัตว์สะอาดและสัตว์มลทิน เพื่อนๆสามารถดูได้จาก เลวีนิติ บทที่ 11) 

การรับประทานอาหารเล็งถึงการที่เรารับบางสิ่งเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเรา เมื่อเรากินอะไรสิ่งนั้นก็จะย่อยและก่อรูปเป็นตัวเรา ในธรรมบัญญัติพระเจ้าปรารถนาให้ประชากรของพระองค์รู้จักแยกแยะสิ่งสะอาดและสิ่งมลทิน ซึ่งสิ่งนี้สะท้อนว่าผู้เชื่อในพันธสัญญาใหม่ควรรู้จักแยกแยะสิ่งต่างๆก่อนที่รับจะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเรา สัตว์สะอาดจำพวกแรกที่กล่าวถึง คือสัตว์ที่แยกกีบและเคี้ยวเอื้อง การแยกกีบเล็งถึงการดำเนินชีวิตที่รู้จักแยกแยะ ส่วนการเคี้ยวเอื้องเล็งถึงการรับพระวจนะมาใคร่ครวญ พระเจ้าทรงปรารถนาให้เรารับสัตว์สะอาดมาเป็นส่วนหนึ่งของเรา ก็คือการดำเนินชีวิตที่รู้จักแยกแยะและรับพระวจนะมาคิดทบทวน สัตว์มลทินจำพวกแรกก็คือสัตว์ที่ไม่แยกกีบหรือไม่เคี้ยวเอื้อง ซึ่งพระเจ้าไม่ต้องการให้เรารับสิ่งมลทินนี้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเรา สิ่งมลทินนี้หมายถึงการดำเนินชีวิตที่ไม่รู้จักแยกแยะและไม่คิดทบทวนพระวจนะ 

สัตว์จำพวกที่สองคือสัตว์ในน้ำ ซึ่งธรรมบัญญัติได้ชี้ว่าสัตว์ในน้ำที่สะอาดคือสัตว์ที่มีครีบและมีเกล็ด การมีครีบเล็งถึงการต้านทานกระแสของความตาย การมีเกล็ดเล็งถึงการไม่ปล่อยให้ความตายเข้ามาในชีวิต ในพระคัมภีร์เกลือและความเค็มเป็นเครื่องหมายเล็งถึงความตาย ด้วยเหตุนี้ทะเลที่มีความเค็มมากที่สุดในพระคัมภีร์จึงมีชื่อว่าทะเลตาย ธัญบูชาที่ถวายแด่พระเจ้าก็ต้องใส่เกลือ ธัญบูชาเล็งถึงการดำเนินชีวิตที่มอบถวายแด่พระเจ้า ส่วนการใส่เกลือเล็งถึงการตายต่อบาป สัตว์น้ำที่ไม่มีเกล็ดจึงเล็งถึงการปล่อยให้ความเค็ม(ความตาย)เข้ามาภายใน ส่วนสัตว์น้ำที่ไม่มีครีบเล็งถึงการไหลไปตามกระแสของความตายโดยไม่สามารถที่จะทวนกระแสได้ พระเจ้าปรารถนาให้เราเป็นสัตว์น้ำที่สะอาดที่มีครีบและมีเกล็ดคือสามารถต้านทานกระแสของความตาย(ครีบ)และไม่ปล่อยให้ความตายเข้ามาภายใน(เกล็ด) เราไม่ควรรับการดำเนินชีวิตที่ไม่มีครีบและไม่มีเกล็ดมาเป็นส่วนหนึ่งของเรา

สัตว์อีกจำพวกหนึ่งที่พระคัมภีร์กล่าวถึงคือแมลง แมลงมลทินคือแมลงที่คลานไปตามดินที่ไม่สามารถกระโดดได้ แมลงมลทินจึงเล็งถึงการดำเนินชีวิตที่คลานไปตามโลกโดยไม่สามารถเอาชนะแรงดึงดูดจากโลกได้ ส่วนแมลงสะอาดคือแมลงที่มีปีกและมีขาพับที่กระโดดได้ แมลงสะอาดจึงเล็งถึงการดำเนินชีวิตที่ไม่คลานไปตามโลกแต่สามารถเอาชนะแรงดึงดูดของโลกได้ ดั่งที่พระเยซูได้ตรัสไว้ว่าผู้เชื่ออยู่บนโลกแต่ผู้เชื่อไม่ใช่ของโลก

ปัจจุบันนี้ก็มีบางคนไม่กินเนื้อสัตว์มลทินในธรรมบัญญัติ เช่น ไม่กินหมู ไม่กินปลาดอรี่(ปลาดอรี่ไม่มีเกล็ด) ซึ่งบางคนก็ให้เหตุผลว่าสัตว์มลทินในธรรมบัญญัติกินแล้วไม่ดีต่อสุขภาพ อย่างไรก็ตามถ้าการกินสัตว์มลทินทำให้เสียสุขภาพ คนยิวที่กินอาหารตามธรรมบัญญัติก็น่าจะมีอายุยืนที่สุดบนโลก แต่จากสถิติก็พบว่าคนยิวก็ไม่ได้มีอายุยืนมากที่สุดในโลก บางประเทศที่ไม่ได้กินอาหารตามธรรมบัญญัติก็มีอายุยืนมากกว่าชาวยิว ดังนั้นเหตุผลที่ว่าการกินสัตว์มลทินทำให้เสียสุขภาพจึงอาจตกไป ทั้งนี้อาจเป็นเพราะว่าโดยพระคริสต์สิ่งต่างๆก็ได้รับการชำระให้สะอาดแล้ว ส่วนตัวผมคิดว่าปัจจัยหลักในการจำแนกสัตว์สะอาดและสัตว์มลทินในธรรมบัญญัติไม่น่าใช่เรื่องของการรักษาสุขภาพ แต่น่าจะเป็นเรื่องของภาพอุปมาที่เล็งถึงการดำเนินชีวิตมากกว่า ขอพระคุณของพระเยซูคริสต์จงดำรงอยู่กับเพื่อนๆ 

Haiyong Kavilar

แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม

หนังสือ บทเรียนชีวิต เลวีติโก เล่ม2 เขียนโดย วิทเนส ลี

Tisha B'Av : ปิดหูรับคำแช่งสาป เปิดปากกล่าวถ้อยคำแห่งพระพร

ชาโลม! สำหรับทุกท่านครับ  เดือนนี้เป็นเดือน"อับ" (Av-אָב‎‎) ปี 5777ตามปฏิทินฮีบรู (ปี 2017 ตรงกับช่วงวันที่ 24 ก.ค - 22 ส.ค.)

"อับ"(Av-אָב‎‎) เป็นเดือนที่ 5 ตามปฏิทินศาสนาและเป็นเดือนที่ 11 ตามปฏิทินราชการของอิสราเอล 

คำว่า “อับ” (אָב‎‎ ) ในรากศัพท์ภาษาฮีบรูหมายถึง “บิดา” ผู้ให้กำเนิด"  พระยาห์เวห์ทรงเป็นพระบิดาและทรงมีเป้าประสงค์ลิขิต(destiny)สำหรับเราทุกคนอย่างเจาะจง 

ดังนั้น  เดือนนี้เราควรที่จะทำความเข้าใจและรับรู้ถึงหัวใจของพระบิดาโดยการสดับฟังพระสุรเสียงของพระองค์ เพื่อตั้งชีวิตของเราเชื่อมตรง(Alignment)กับเป้าประสงค์ของพระองค์ 

         

เดือน"อับ" เป็นเดือนแห่งเผ่า “สิเมโอน” (Simeon- שִׁמְעוֹן )  ความหมายของชื่อมาจากภาษาฮีบรูที่ออกเสียงว่า “ชามา หรือ เชมา ” (Shama) หมายถึง  "ได้ยินและตระหนักรับรู้"  (to hear; be concerned ) เนื่องด้วยเมื่อนางเลอาห์ตั้งครรภ์และคลอดลูกคนที่ 2 เป็นบุตรชายและตั้งชื่อด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจที่นางไม่ได้เป็นหญิงที่ยาโคบรัก เพราะท่านรักราเชล แต่เธอตระหนักว่าพระเจ้าทรงได้ยินเสียงของเธอ 

ปฐมกาล 29:33 ​นาง​เล​อาห์​ตั้งครรภ์​อีก​และ​คลอด​บุตร​ชาย​คน​หนึ่ง​และ​ว่า 

“เพราะ​พระ​ยาห์เวห์ท​รง​ได้​ยิน​ว่า​ ฉัน​ไม่​เป็น​ที่​รัก ​พระ​องค์​จึง​ประทาน​บุตร​ชาย​คน​นี้​ให้แก่​ฉัน​ด้วย” นาง​ตั้ง​ชื่อ​ว่า สิ​เม​โอน...

เดือนนี้เป็นช่วงเวลาที่เราจะใช้เวลาพักสงบเพื่อพบพระพักตร์ เพื่อที่เราจะรับฟังด้วยความตระหนักรับรู้ถึงความรักของพระบิดา  และรับการปลดปล่อยจากพันธนาการที่ถ่วงรั้งอยู่เพื่อไปสู่เป้าประสงค์ของพระองค์ 

Shema Yisrael- เชมา ยิสราเอล! เป็นคำเตือนใจบอกให้คนอิสราเอล เชื่อฟังพระยาห์เวห์อย่างสุดใจ 

เฉลยธรรมบัญญัติ 6:1-4  “...โอ คน​อิสราเอล จง​ฟัง​เถิด ​พระ​ยาห์เวห์ ​ พระ​ยาห์เวห์​เท่านั้น​ทรง​เป็น​พระ​เจ้า​ของ​เรา​​"

การเปิดหูรับฟังพระบัญญัติและเปิดใจรับทำให้ได้รับพระพรจากพระยาห์เวห์ แต่การเปิดหูรับฟังคำแง่ลบรวมถึงการไม่เชื่อฟังพระบัญญัติ เป็นการเปิดประตูต้อนรับคำแช่งสาปและการถูกทำลาย

เราสามารถเรียนรู้จากเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ของชนชาติอิสราเอล ที่เกิดขึ้นในเดือนนี้คือเหตุการณ์ที่เรียกว่า  "ชิสชาบาอับ" (Tisha B'Av -תשעה באב‎ ) คือ วันที่ 9 เดือนอับ 

(ปี 2017 จะตรงกับเย็นวันที่ 31 ก.ค.-1ส.ค.)

คำแช่งสาปในวันที่ 9 ของเดือนอับนั้น เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลาในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา

คำแช่งสาปเกิดจากความไม่เชื่อและเปิดหูรับฟังคำพูดแง่ลบ โดยเริ่มต้นจากเหตุการณ์ในพระธรรมกันดารวิถี บทที่ 13 คนอิสราเอลอพยพออกจากอียิปต์ดั้นด้นผ่านทะเลทรายมาจวนที่จะถึงดินแห่งพันธสัญญาแล้วคือ "คานาอัน"(Canaan)

โมเสสได้ส่งผู้สอดแนม(Spy) 12 คน เข้าไปในแผ่นดินนั้น และสืบหาข้อมูลว่าแผ่นดินนั้นเป็นอย่างไร     

พวกเขากลับมารายงานโมเสสโดยนำผลไม้แห่งแผ่นดินคานาอันนั้นกลับมาด้วย เพื่อให้คนอิสราเอลที่ไม่ได้ไปด้วยนั้นได้เห็นและลิ้มรส 

กดว. 13:23 ​เขา​ทั้ง​หลาย​มาถึง​หุบ​เขา​เอช​โคล์ แล้ว​พวก​เขา​ตัด​องุ่น​กิ่ง​หนึ่ง​ที่​มี​องุ่น​พวง​หนึ่ง​จาก​ที่​นั่น ต้อง​ใช้​สอง​คน​หาม​ด้วย​ไม้​คาน และ​พวก​เขา​ยัง​เ​ก็​บ​ลูก​ทับทิม​และ​มะเดื่อ​มา​บ้าง

ผลองุ่นหนึ่งพวงนั้น ต้องใช้คนหามถึง 2 คน แสดงว่าเขตแดนนั้นเป็นดินแดนที่อุดมสมบูรณ์อย่างแท้จริง พวกผู้สอดแนมทุกคนเห็นพ้องต้องกันว่าดินแดนนั้นเป็นดินแดนที่เต็มไปด้วยพระพรอย่างแท้จริง ที่นั่นมีสิ่งที่พระองค์ทรงสัญญาไว้  พวกเขาไม่ปฏิเสธว่าในแผ่นดินพระสัญญานั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยพระพร 

แต่เหล่าผู้สอดแนม(Spy) 10 คนจาก 12 คนที่ไป  พวกเขาจะสามารถไว้วางใจพระเจ้าได้หรือไม่ว่าพระองค์จะประทานแผ่นดินนั้นให้กับพวกเขา

 ผู้สอดแนม 10 คนบอกว่า  “เรา​ไม่​สามารถ​เข้า​ไป​และ​ชนะ​คน​เหล่า​นั้น​ได้ เพราะ​พวก​เขา​มี​กำลัง​มากกว่า​เรา” (กดว. 13:31)  

ภารกิจที่เราจะเข้าไปคานาอัน เป็นภารกิจที่เป็นไปไม่ได้ (mission impossible!)

มีเพียงผู้สอดแนม 2 คนเท่านั้นที่ คือ โยชูวาและคาเลบ บอกว่า “พระเจ้าจะทรงมอบดินแดนนั้นให้กับเรา พระเจ้าได้ทรงนำเรามาไกลถึงเพียงนี้ ให้เรารุดไปข้างหน้าต่อไปด้วยความเชื่อและเข้ายึดครองดินแดนนั้น”  

ดินแดนแห่งแผ่นดินพระสัญญานั้น ไม่ได้เตรียมไว้สำหรับคนที่ขาดความเชื่อ แต่ดินแดนแห่งพระสัญญานั้นเตรียมไว้ สำหรับคนที่มีความเชื่อที่จะได้ครอบครอง

และในวันที่ 9 ของเดือนอับ Tisha B'Av   นั้นเองที่คนอิสราเอลเลือกที่จะเปิดหูฟังเสียงแห่งความไม่เชื่อ ทำให้คำแช่งสาปได้เข้ามา  พระเจ้าได้ทรงเปิดประตูแห่งพระพรสำหรับอนาคตให้พวกเขาแล้ว แต่ทว่า พวกเขาปฏิเสธที่จะผ่านเข้าไป และนั่นก็คือ บาปของคนอิสราเอลที่คาเดช บารเนีย  พวกเขากบฏต่อโมเสส นั่นคือการกบฏต่อพระเจ้า เหตุการณ์ในพระธรรมกันดารวิถีบทที่ 14 ต่อจากนั้น

ตามแผนการของพระเจ้านั้น เดือนอับควรที่จะเป็นเดือนแห่งพระพรและการเฉลิมฉลอง  เพราะพวกเขาได้เข้าไปในแผ่นดินพันธสัญญา คือ "คานาอัน"   แต่ พวกเขากลับต้องตายคาถิ่นทุรกันดาร!  

เดือนอับจึงนี้เป็นเดือนที่เกี่ยวข้องกับคำแช่งสาปแช่ง! และต่อเนื่องมาจากเดือนทัมมุส(Tammuz) เดือนแห่งการเตือนใจที่พวกคนยิวไปกราบไหว้รูปปั้นโคทองคำ  โมเสสไม่พอใจอย่างมากจึงขว้างศิลาแห่งพระบัญญัติตกแตก (อพยพ 32) ในช่วงวันที่ 17เดือนทัมมุส

ดังนั้นจึงเป็นช่วงเวลา 21 วันแห่งความทุกข์ยาก ที่เป็นธรรมเนียมของคนยิวในเวลาต่อมาที่พวกเขาจะอดอาหารเพื่อไว้ทุกข์ และอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์เพื่อระลึกถึงช่วงเวลาแห่งความทุกข์ ที่เรียกว่า

 בין המצרים "Bein ha-Metzarim - เบน ฮา มิซาริม" เป็นช่วงเวลา 21 วันนับตั้งแต่วันที่่ 17 ทัมมุสถึงวันที่ 9 เดือนอับ 

ตามประวัติศาสตร์ของอิสราเอล ในวันที่ 9 ของเดือนอับ (Tisha B'Av) มีเหตุการณ์ร้ายเกิดขึ้นกับประเทศอิสราเอล เป็นดั่ง "วงจรเวลาแห่งการแช่งสาป" เกิดขึ้นต่อเนื่อง  ดังเช่น

วันที่9 เดือนอับ – ปี 587 กคศ. กองทัพบาบิโลนทำลายพระวิหารหลังแรกของกษัตริย์ซาโลมอน

วันที่ 9 เดือนอับ -  คศ.70 กองทัพโรมันทำลายพระวิหารหลังที่ 2

วันที่ 9 เดือนอับ -  คศ.135  โรมเข้าปราบคนยิวเป็นครั้งสุดท้าย และกรุงเยรูซาเล็มถูกทำลาย

เมื่อพระวิหารถูกทำลายและพวกเขาต้องหนีกระจัดกระจายไปทั่วโลก แต่เมื่อพวกเขากลับใจ  พระยาห์เวห์ทรงให้อภัยและรื้อฟื้นประเทศกลับขึ้นมาใหม่  ในวันที่ 14 พ.ค.1948 

ดังนั้นเดือนนี้จึงเดือนแห่งการยอมจำนนและถูกสร้างขึ้นใหม่ 

สดุดี 51:10   ​ข้า​แต่​พระ​เจ้า ขอ​ทรง​เนรมิต​สร้าง​ใจ​สะอาด​ใน​ข้า​พระ​องค์ ​และ​ขอ​ทรง​สร้าง​จิตใจ​หนัก​แน่น​ขึ้น​ใหม่​ภาย​ใน​ข้า​พระ​องค์    

เดือนนี้เกี่ยวข้องกับตัวอักษร ט “เทธ”   ในภาษาฮีบรูเป็นภาพของครรภ์มารดา ให้ความหมายถึงการคลอดสิ่งใหม่  สิ่งดีต่างๆจะเกิดขึ้น 

เดือนนี้จึงเป็นช่วงเวลาสำหรับการอธิษฐานสารภาพความผิดบาปด้วยใจยอมจำนนและขอพระองค์สร้างจิตใจใหม่ให้เข้มแข็ง   

เป็นช่วงเวลาที่เราเรียนรู้จากบทเรียนที่คนยิวทำผิดพลาดในอดีต 

Tisha B'Av เป็นเวลาที่เราจะปิดหูรับคำแช่งสาป เพื่อเปิดปากกล่าวถ้อยคำแห่งพระพร!

เดือนอับเป็นเวลาที่จะทำลายวิญญาณการไม่เชื่อฟัง  การไม่เชื่อฟังจะมีคำพูดออกมาจากปาก สิ่งที่ออกมาจากปากก็ออกมาจากใจ  เมื่อใจไม่เชื่อ ปากก็ไม่เชื่อ ปากก็บ่น ปากก็คร่ำครวญ   

เดือนอับเป็นเดือนที่เราจะยืนขึ้นและกล่าวถ้อยคำแห่งความจริง(Stand up,Speak up)เพื่อทำลายคำหลอกลวงของศัตรู!

อาโมส 3:8 สิงห์​เปล่ง​เสียง​คำ​ราม​แล้ว ใคร​จะ​ไม่​กลัว​บ้าง? พระ​ยาห์​เวห์​องค์​เจ้า​นาย​ตรัส​แล้ว ใครบ้างจะ​ไม่​เผย​พระ​วจนะ? 

เราต้องเปิดปากของเรา กล่าวถ้อยคำว่า  "ฉันเป็นผู้รับพระพร"

"ฉันเป็นลูกของพระเจ้า ผู้รับพระพรและมรดก"

ในพระเยซูคริสต์ พระองค์ทรงนำคำแช่งสาปของเราไปแล้ว โดยที่พระองค์มาตายไถ่บาปให้กับเราที่ไม้กางเขน เพื่อทำให้เราได้รับพระพร

กาลาเทีย 3:13-14 

13 พระคริสต์ทรงไถ่เราให้พ้นความแช่งสาปแห่งธรรมบัญญัติโดยการที่พระองค์ทรงยอมถูก แช่งสาปเพื่อเรา (เพราะพระคัมภีร์เขียนไว้ว่า ทุกคนที่ต้องถูกแขวนไว้บนต้นไม้ต้องถูกสาปแช่ง 14 เพื่อพระพรทางอับราฮัมจะได้มาถึงคนต่างชาติทั้งหลายเพราะพระเยซูคริสต์เพื่อเราจะ ได้รับพระวิญญาณตามพระสัญญาโดยความเชื่อ

1เปโตร 2:24 พระองค์เองได้ทรงรับแบกบาปของเราไว้ในพระกายของพระองค์ที่ต้นไม้นั้น เพื่อว่าเราทั้งหลายจะได้ตายจากบาปได้และดำเนินชีวิตตามคลองธรรม ด้วยบาดแผลของพระ องค์ท่านทั้งหลายจึงได้รับการรักษาให้หาย

สำหรับพระยาห์เวห์นั้นแม้ว่าลูกของพระองค์จะทำผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่พระองค์ทรงเข้าใจและทรงให้อภัยเสมอ แม้คนยิวถูกการแช่งสาปแต่กระนั้นพระองค์ทรงทำให้เขาได้รับพระพรกลับมาเสมอ

ในช่วงเวลาปีนี้ ปีที่ 50 หรือ Jubilee เป็นเวลาปีแห่งการไถ่ นับจากปี ค.ศ.1967 จากช่วงสงคราม 6 วัน คนยิวได้ยึดกรุงเยรูซาเล็มกลับมาอีกครั้งหนึ่งสำเร็จ โดยการช่วยเหลือจากพระยาห์เวห์จอมโยธาของพวกเขา 

พระองค์ทรงมีพันธสัญญาแห่งการรื้อฟื้นให้พวกเขาพ้นการแช่งสาปและหายดีเสมอ 

ถ้อยคำเผยพระวจนะ เศคาริยาห์ 8:19  กล่าวว่า 

“​พระ​เจ้า​จอม​โยธา​ตรัส​ดังนี้​ว่า กา​รอด​อาหาร​ใน​เดือน​ที่​ 4 (Tammuz)  กา​รอด​อาหาร​ใน​เดือน​ที่​ 5  (Av) และ​กา​รอด​อาหาร​ใน​เดือน​ที่​ 7  และ​กา​รอด​อาหาร​ใน​เดือน​ที่​ 10  จะ​เป็น​ที่​ให้​ความ​บันเทิง​และ​ความ​ร่า​เริง และ​เป็น​การ​เลี้ยง​ที่​ให้​ชื่น​ชม​แก่​พงศ์​พันธุ์​ยูดาห์  เหตุ​ฉะนั้น​เจ้า​จง​รัก​ความ​เที่ยงตรง​และ​สันติภาพ

กา​รอด​อาหาร​ใน​เดือน​ที่​ 5  หรือเดือน อับ(Av) ในช่วงเวลา Tisha B'Av  เป็นช่วงเวลาที่พวกเขาจะไม่ต้องอับอายอีกต่อไป เพราะพวกเขาจะได้กลับมาสู่พระบิดาด้วยความรัก ความ​เที่ยงตรง​และ​สันติภาพ

มาลาคี 4:5-6

5 “ดู​เถิด เรา​จะ​ส่ง​เอลียาห์​ผู้เผย​พระ​วจนะมายัง​เจ้า​ก่อน​วัน​แห่ง​พระ​เจ้า คือ​วันที่​ใหญ่​ยิ่ง​และ​น่า​สะพรึงกลัว​มาถึง​

6 และ​ท่าน​ผู้​นั้น​จะ​กระทำ​ให้​จิตใจ​ของ​พ่อ​หัน​ไป​หา​ลูก และ​จิตใจ​ของ​ลูก​หัน​ไป​หา​พ่อ หา​ไม่ เรา​จะ​มา​โจมตี​แผ่นดิน​นั้น​ด้วย​คำ​สาปแช่ง”

เชื่อมั่นว่าในเดือนอับนี้ เป็นเวลาแห่งพระพรที่พระบิดาจะนำหัวใจของเราเข้ามาหากัน 

ขอบคุณพระบิดาในสวรรค์

การเห็นต่างในวิถีแบบอาณาจักร

การเห็นต่างในวิถีแบบอาณาจักร โดย Haiyong Kavilar

            ในบทความที่แล้ว ผมได้กล่าวถึงว่า ในการขับเคลื่อนแบบอัครทูตหรือแบบอาณาจักร ทุกคนไม่จำเป็นต้องมีความเห็นด้านคำสอนที่เหมือนกัน พวกเราสามารถมีความเห็นด้านคำสอนที่แตกต่างกันและยังคงแผ่ขยายอาณาจักรพระเจ้าให้รุดหน้าต่อไปได้

            อย่างไรก็ตาม ในบทความที่แล้วผมไม่ได้ให้แนวทางที่ชัดเจนว่าจะเห็นต่างโดยคงความเป็นหนึ่งได้อย่างไร ในบทความนี้ ผมจึงนำเนื้อความใน blog ของ โจนาธาน เวลตัน มาแปล ซึ่งบทความนี้มีหัวข้อว่า How to Disagree in the Kingdom (การเห็นต่างในวิถีแบบอาณาจักร) หวังว่าเมื่อเพื่อนๆอ่านบทความนี้ เพื่อนๆจะสามารถเห็นต่างกัน แต่ยังคงให้เกียรติกัน และคงความเป็นหนึ่งในพระกายได้ –Haiyong Kavilar 

ก่อนที่พวกเราจะศึกษาระบบความเชื่อและคำสอนของพระคัมภีร์ พวกเราจำต้องตระหนักถึงความแตกต่างระว่างสองวัฒนธรรมในแวดวงคริสเตียนคือ วัฒนธรรมของนักวิชาการคริสเตียน กับวัฒนธรรมของคริสเตียนสามัญ

จากมุมมองของนักมนุษยวิทยา วัฒนธรรมทั่วโลกประกอบไปด้วยสองส่วนหลักๆคือ วัฒนธรรมของคนชนชั้นสูง กับ วัฒนธรรมของสามัญชน

วัฒนธรรมของคนชนชั้นสูง มักจะมาจากคนที่มั่งคั่งและมีการศึกษาที่สูง ผู้คนในวัฒนธรรมชนชั้นสูงมักจะให้ความสำคัญกับสิ่งต่างๆที่มีความละเอียดอ่อน เช่น ไวน์ราคาแพง มื้ออาหารที่ปราณีต เพลงแบบคลาสสิค เสื้อผ้าที่เป็นทางการ ฯลฯ เป็นต้น วัฒนธรรมของคนชนชั้นสูงเป็นวัฒนธรรมของคนส่วนน้อย  ทว่ากลับเป็นวัฒนธรรมที่มีพลังและทรงอิทธิพล

แต่ก็ยังมีวัฒนธรรมอีกวัฒนธรรมหนึ่งซึ่งเป็นของคนส่วนใหญ่ อันเป็นวัฒนธรรมของสามัญชน(จะเรียกว่าวัฒนธรรมของตลาดก็ได้) ผู้คนในวัฒธรรมนี้จะฟังเพลงตลาดในวิทยุและชมภาพยนตร์ที่ฉายกันทั่วๆไป พวกเขากินข้าวในร้านอาหารธรรมดาๆและซื้อของตามร้านค้าที่ไม่ได้เลิศหรูนัก

นอกจากวัฒนธรรมของชนชั้นสูงและวัฒนธรรมของสามัญชนแล้ว ยังมีอีกวัฒนธรรมหนึ่งที่เรียกว่าวัฒนธรรมอินดี้ ซึ่งเป็นวัฒนธรรมที่ต่อต้านสามัญชน ผู้คนในวัฒนธรรมนี้จะดำเนินชีวิตที่แตกต่างจากคนทั่วไป ตัวอย่างเช่น พวกเขาอาจไม่กินเนื้อสัตว์ คลอดลูกเองที่บ้าน ไม่ยอมให้ลูกรับวัคซีนป้องกันโรค เพลงและภาพยนตร์ที่พวกเขารับชมก็เป็นสิ่งบันเทิงที่ไม่ค่อยมีให้เห็นในสื่อบันเทิงกระแสหลัก โดยปกติผู้คนในวัฒนธรรมอินดี้จะรู้สึกภาคภูมิใจในการทำสิ่งที่แตกต่างจากสามัญชน

วัฒนธรรมทั้ง 3 แบบ (1.ชนชั้นสูง 2.สามัญชน 3.อินดี้) มีความแตกต่างกันมาก แต่ทั้งหมดนี้ก็นับรวมกันเป็นวัฒนธรรมทั้งหมดของคนในสังคม

วัฒนธรรมของพระกายก็ประกอบไปด้วยสามส่วนหลักๆก็คือ

1. วัฒนธรรมของคริสเตียนทั่วไปหรือคริสเตียนสามัญ นี่เป็นวัฒนธรรมของคริสเตียนส่วนใหญ่ อันเป็นการดำรงชีวิตเหมือนคริสเตียนปกติ และฟังเพลงนมัสการแบบทั่วๆไป

2. วัฒนธรรมของคริสเตียนแบบอินดี้ อันเป็นวัฒนธรรมของโบสถ์บางกลุ่ม ที่มีรูปแบบการนมัสการและการประชุมที่แตกต่างไปจากคริสเตียนส่วนใหญ่อย่างเห็นได้ชัด (แต่ไม่ใช่ลัทธิเทียมเท็จ)

เพื่อให้การอธิบายราบรื่น ผมขอรวบวัฒนธรรมแบบสามัญกับแบบอินดี้เป็นอันเดียวกัน ซึ่งโดยปกติแล้ว ทั้งคริสเตียนสามัญและคริสเตียนอินดี้ มักจะไม่ยืดหยุ่นในเรื่องคำสอน

3. วัฒนธรรมของนักวิชาการคริสเตียน นี่เป็นวัฒนธรรมของพวกนักศาสนศาสตร์และนักวิชาการพระคัมภีร์ พวกเขามักจะชอบพูดคุยและอภิปรายประเด็นทางศาสนศาสตร์ต่างๆ ผู้คนในวัฒนธรรมของนักวิชาการคริสเตียนมักจะพูดภาษาที่ยุ่งยากซับซ้อนซึ่งเป็นภาษาที่คริสเตียนทั่วไปเข้าไม่ถึง

ปัจจุบันก็มีนักศาสนศาสตร์บางคน (เช่น เอนทีไรท์ และ กอร์ดอน ฟี) พยายามที่จะสื่อสารหลักศาสนศาสตร์ในภาษาแบบง่ายๆ แต่หนังสือศาสนศาสตร์ส่วนใหญ่ก็ยังคงเป็นหนังสือที่อ่านยากเพราะมีแต่คำศัพท์ทางวิชาการ

            วัฒนธรรมของคริสเตียนแบบสามัญกับแบบวิชาการมีความแตกต่างกันอยู่มาก ซึ่งทั้งสองวัฒนธรรมนี้ก็มีจุดเด่นจุดด้อยแตกต่างกันไป จุดด้อยอย่างหนึ่งในวัฒนธรรมแบบนักวิชาการก็คือการเน้นแต่ความรู้จนบางทีก็ละเลยความรัก อัครทูตเปาโลได้เขียนไว้ใน (1 โครินธ์ 8:1) ว่า “ความ​รู้​นั้น​ทำ​ให้​ลำ​พอง แต่​ความ​รัก​เสริม​สร้าง​ขึ้น”

ถ้าพวกเราเข้าใจในศาสนศาสตร์ทุกอย่างและมีความรู้ศัพท์ภาษากรีกอย่างดี

แต่ถ้าพวกเรามีความประพฤติที่แย่ต่อครอบครัวและเพื่อน

โดยไม่ได้สำแดงชีวิตคริสเตียนที่ดี นั่นแสดงว่าพวกเรามีปัญหาใหญ่แล้ว

            อย่างไรก็ตาม นักวิชาการคริสเตียนก็มักมีจุดดีอยู่อย่างหนึ่ง นั่นคือพวกเขาสามารถเห็นต่างกันโดยที่ยังคงให้เกียรติกันได้ แต่ในวัฒนธรรมของคริสเตียนสามัญ เมื่อผู้คนมีความเห็นที่ต่างกัน พวกเขาก็มักจะไม่ให้เกียรติกัน บางครั้งผู้นำในวัฒนธรรมของคริสเตียนสามัญก็ใช้ถ้อยคำที่หลู่เกียรติต่อผู้เห็นต่างและไม่ค่อยเปิดใจในการพูดคุยกับผู้ที่เห็นต่างจากตน โดยปกติผู้นำก็ไม่อยากให้คนภายใต้ไปหลงคล้อยกับคำสอนที่ผู้นำเห็นต่าง เมื่อผู้นำไม่ให้เกียรติผู้ที่ผู้เห็นต่าง คนภายใต้ของผู้นำก็มักจะไม่ให้เกียรติผู้ที่ผู้นำเห็นต่างตามไปด้วย หลายครั้งการไม่ให้เกียรติผู้เห็นต่างได้ถ่ายทอดจากผู้นำสู่คนภายใต้เพราะ “ความหวังดี” จากผู้นำที่ไม่อยากให้คนภายใต้หลงไปกับคำสอนเทียมเท็จ

            ในวัฒนธรรมของนักวิชาการคริสเตียน การโต้วาทีกับการอภิปรายเป็นเรื่องปกติ การพูดคุยกับผู้เห็นต่างจึงเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ง่าย วัฒนธรรมของนักวิชาการคริสเตียน เป็นวัฒนธรรมที่ง่ายในการให้เกียรติต่อผู้เห็นต่าง เพราะในการอภิปรายหรือโต้วาที สองฝ่ายที่เห็นต่างกันจะมีโอกาสในการวิเคราะห์ระบบความคิดของอีกฝ่ายหนึ่ง ซึ่งทำให้แต่ละฝ่ายเรียนรู้ที่จะเข้าใจมุมมองของอีกฝ่ายหนึ่ง การเปิดใจกับมุมมองที่แตกต่างจึงเกิดขึ้นได้บ่อยๆในแวดวงวิชาการ

            โดยปกตินักวิชาการจะให้ความสำคัญกับความเห็นส่วนบุคคลอันเป็นผลมาจากการศึกษาด้วยตัวเอง นักวิชาการมักพูดว่า “เราเชื่อเรื่องนั้นเรื่องนี้ เพราะเหตุผลนั้นเหตุผลนี้” นักวิชาการจึงสามารถพูดคุยกับผู้เห็นต่างได้โดยยังคงให้เกียรติต่อผู้เห็นต่าง

ในวัฒนธรรมแบบนักวิชาการคริสเตียน ผู้คนอภิปรายกันโดยไม่คิดที่จะให้ร้ายกัน นักวิชาการไม่ได้ยึดถือว่าความเห็นของตนจะต้องถูกต้องที่สุด การให้เกียรติผู้เห็นต่างจึงเกิดขึ้นได้ง่าย ทว่าในวัฒนธรรมแบบคริสเตียนสามัญ ผู้คนมักจะหลงคิดไปว่า ความเห็นของตนนั้นถูกต้องที่สุด การให้เกียรติผู้เห็นต่างจึงทำได้ยากหน่อย

ทางที่ดีที่สุดในการเข้าถึงศาสนศาสตร์ก็คือการยอมรับความเห็นต่าง

และการเปิดใจในการเรียนรู้จากผู้อื่น

นักวิชาการคริสเตียนเป็นแบบอย่างในการรับฟังความเห็นที่แตกต่างกันได้อย่างดี พวกเราควรจะเอาพวกเขาเป็นตัวอย่างด้วยซ้ำ นักวิชาการมักมีกระบวนทัศน์ที่ว่า ผู้คนสามารถฟังมุมมองที่แตกต่างกันได้เพื่อว่าท้ายสุดแต่ละคนจะได้ตัดสินใจอย่างมีเหตุผลในการเลือกจุดยืนของตน ในวัฒนธรรมของนักวิชาการคริสเตียน แต่ละคนมีอิสระในการรับฟังมุมมองที่แตกต่างกันและสามารถมีข้อสรุปที่เป็นของตนเอง  แม้ว่าข้อสรุปของเราจะไม่เหมือนคนอื่น แต่การให้เกียรติกันและกันก็ยังเกิดขึ้นได้

ในแวดวงนักวิชาการคริสเตียนมีหนังสือมากมายที่แสดงถึงความเห็นที่แตกต่างกันในคำสอนเรื่องเดียวกัน หนังสือเหล่านี้ไม่ได้เขียนโดยผู้เขียนเพียงคนเดียว แต่เป็นหนังสือที่ประกอบไปด้วยข้อเขียนของนักศาสนศาสตร์หลายคน เช่น หนังสือ[1] และยังมีหนังสืออีกแบบหนี่งที่เห็นได้ทั่วไปในแวดวงนักวิชาการคริสเตียน นั่นก็คือหนังสือโต้แย้ง อันเป็นหนังสือที่นักศาสนศาสตร์คนหนึ่งเขียนขึ้นมาเพื่อโต้แย้งกับงานเขียนของนักศาสนศาสตร์อีกคนหนึ่ง เช่น หนังสือ[2]

เชิงอรรถ

หนังสือ [1]: The Nature of the Atonement: Four Views (ธรรมชาติของการลบมลทินบาป 4 มุมมอง)หนังสือเล่มนี้เขียนโดยนักศาสนศาสตร์ชั้นนำถึง 4 คน โดยแต่ละคนจะมีความเห็นที่แตกต่างไปในเรื่องการลบมลทินบาป นอกจากนี้ยังมีหนังสือ Four Views on the Book of Revelation (4 มุมมองสำหรับหนังสือวิวรณ์) และหนังสือ God and Time: Four Different Views (พระเจ้ากับเวลา มุมมองที่แตกต่างกัน 4 แบบ) หนังสือเหล่านี้แสดงถึงมุมมองที่แตกต่างกันในหัวเรี่องเดียวกัน

หนังสือ[2]: หนังสือของ Kenneth Gentry (เคนเนธ เจนทรี) ที่ชื่อว่า The Charismatic Gift of Prophecy: A Reformed Response to Wayne Grudem (ของประทานแบบคาริสมาติกเรื่องการเผยพระวจนะ: การโต้แย้งต่อ เวย์น กรูเดม ด้วยมุมมองแบบรีฟอร์ม) ในหนังสือเล่มนี้ เจนทรี แสดงความเห็นต่างไปจากความเชื่อของกรูเดมในเรื่องเกี่ยวกับพระวิญญาณบริสุทธิ์ โดยเจนทรีแสดงความเห็นต่างอย่างชัดเจนในมิติแบบนักวิชาการ แต่ยังคงให้เกียรติต่อกรูเดม

การให้เกียรติต่อผู้เห็นต่างก็คือการนำถ้อยคำของผู้เห็นต่างมาอ้างอย่างถูกต้องตามบริบทที่เขาสื่อสาร ซึ่งนักวิชาการส่วนใหญ่จะระมัดระวังเรื่องนี้มากๆ น่าเสียดายที่ผู้นำมากมายในวัฒนธรรมแบบคริสเตียนสามัญมักจะนำถ้อยคำของผู้เห็นต่างมาอ้างอิงอย่างนอกบริบท ซึ่งทำให้ผู้ฟังเข้าใจผู้เห็นต่างผิดไป นี่เป็นการสื่อสารที่ผิด เป็นความความใจผิด และเป็นการทำร้ายผู้อื่นที่เกิดขึ้นมาอย่างยาวนาน นี่เป็นการไม่ให้เกียรติและยังไม่ช่วยให้เราสะสางการเห็นต่างอย่างถูกต้อง พวกเราควรจะเรียนรู้การเห็นต่างโดยที่ไม่หลู่เกียรติและไม่นำถ้อยคำของผู้เห็นต่างมากล่าวเกินนอกบริบทที่เขาสื่อสาร เป้าหมายของพวกเราควรจะเป็นการเข้าใจความเชื่อของผู้อื่นอย่างถูกต้องและยุติธรรม เพื่อว่าเราจะได้มีข้อสรุปของเราเอง

แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม

Blog ของ โจนาธาน เวลตัน

https://weltonacademy.com/blogs/jonathanwelton/how-to-disagree-in-the-kingdom

หนังสือ Understanding the Whole Bible เขียนโดย Jonathan Welton

ป่าวประกาศการเริ่มต้นใหม่(Start Up)ในเดือนอับ(Av)

ป่าวประกาศการเริ่มต้นใหม่(Start Up)ในเดือนอับ(Av)

ในเย็นย่ำค่ำวันนี้(23 ก.ค.2017)เป็นการเข้าสู่เดือนใหม่หรือ โรช โคเดช (Rosh Chodesh) เป็นการเริ่มต้นใหม่ในเดือนอับ(Av) ปี 5777 (ช่วงวันที่ 24 ก.ค. -22 ส.ค.2017)

คำว่า “Av”  ในรากศัพท์ภาษาฮีบรูหมายถึง “บิดา” ผู้ให้กำเนิด"  

พระยาห์เวห์ทรงเป็นพระบิดาทรงมีเป้าประสงค์ลิขิตสำหรับเราทุกคน 

เราต้องทำความเข้าใจถึงหัวใจของพระบิดาโดยสดับฟังพระสุรเสียงของพระองค์ เพื่อตั้งชีวิตของเราเชื่อมตรงกับเป้าประสงค์(Alignment)

เดือนนี้เป็นการเริ่มต้นทำสิ่งใหม่ (Start Up)  ชีวิตของเราจะไม่อับเฉาและไม่อับแสง เพราะแสงแห่งพระสิริของพระยาห์เวห์จะฉายส่องเหนือชีวิตของเรา ให้เราลุกขึ้น(Stand up)ฉายแสง 

อิสยาห์ 60:1-2 

1 จง​ลุก​ขึ้น ฉาย​แสง เพราะ​ว่า​ความ​สว่าง​ของ​เจ้า​มา​แล้ว และ​พระ​สิริ​ของ​พระ​ยาห์​เวห์​ขึ้น​มา​เหนือ​เจ้า  2 เพราะ​ว่า​ดู​สิ ความ​มืด​จะ​ปกคลุม​แผ่น​ดิน​โลก และ​ความ​มืด​ทึบ​คลุม​ชน​ชาติ​ทั้ง​หลาย แต่​พระ​ยาห์​เวห์​จะ​ทรง​ขึ้น​มา​เหนือ​เจ้า และ​พระ​สิริ​ของ​พระ​องค์​จะ​ปรากฏ​เหนือ​เจ้า

เป็นเดือนที่เราจะยืนขึ้นและกล่าวถ้อยคำแห่งความจริง(Stand up,Speak up)เพื่อทำลายคำหลอกลวงของศัตรู!

อาโมส 3:8 สิงห์​เปล่ง​เสียง​คำ​ราม​แล้ว ใคร​จะ​ไม่​กลัว​บ้าง? พระ​ยาห์​เวห์​องค์​เจ้า​นาย​ตรัส​แล้ว ใครบ้างจะ​ไม่​เผย​พระ​วจนะ?

เดือนอับ(Av)เป็นเดือนที่ 5 ตามปฏิทินศาสนาและเป็นเดือนที่ 11 ตามปฏิทินราชการของอิสราเอล ให้เราอธิษฐานป่าวประกาศดังต่อไปนี้ 

 1. เดือนแห่งการได้ยิน ตระหนักและกระทำตาม

อธิษฐานป่าวประกาศตามพระวจนะ    เฉลยธรรมบัญญัติ 6:1-3  “ต่อไปนี้​เป็น​พระ​บัญญัติ กฎเกณฑ์​และ​กฎหมาย ซึ่ง​พระ​ยาห์เวห์​พระ​เจ้า​ของ​ท่าน​ทั้ง​หลาย​… ​เพื่อ​ท่าน​จะ​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์​พระ​เจ้า​ของ​ท่าน​โดย​รักษา​กฎเกณฑ์​และ​พระ​บัญญัติ​ทั้งสิ้น​ของ​พระ​องค์…​ตลอด​วัน​คืน​แห่ง​ชีวิต​ของ​ท่าน เพื่อ​ว่า​วัน​คืน​ของ​ท่าน​จะ​ยืน​ยาว..จง​ฟัง​และ​จง​ระวัง​ที่​จะ​ทำ​ตาม​เพื่อ​จะ​เป็น​การ​ดี​ต่อ​ท่าน…”

เดือนนี้เป็นเดือนแห่งเผ่า “สิเมโอน” (Simeon) ความหมายของชื่อคือ "ได้ยินและตระหนักรับรู้" เดือนนี้เป็นช่วงเวลาแห่งการพบพระพักตร์ ตระหนักรับรู้ถึงความรักของพระบิดา  มีความมั่นคงทางจิตใจและรับการปลดปล่อยจากพันธนาการที่ถ่วงรั้งอยู่เพื่อไปสู่เป้าประสงค์ของพระองค์  

 2. เดือนแห่งการยอมจำนนและถูกสร้างขึ้นใหม่ 

อธิษฐานป่าวประกาศตามพระวจนะ  สดุดี 51:10   ​ข้า​แต่​พระ​เจ้า ขอ​ทรง​เนรมิต​สร้าง​ใจ​สะอาด​ใน​ข้า​พระ​องค์ ​และ​ขอ​ทรง​สร้าง​จิตใจ​หนัก​แน่น​ขึ้น​ใหม่​ภาย​ใน​ข้า​พระ​องค์    

ตามประวัติศาสตร์ของอิสราเอล ในวันที่ 9 ของเดือนนี้ พระวิหารถูกทำลายและพวกเขาต้องหนีกระจัดกระจายไปทั่วโลก แต่เมื่อกลับใจ  พระยาห์เวห์ทรงให้อภัยและรื้อฟื้นประเทศกลับขึ้นมาใหม่  เดือนนี้เกี่ยวข้องกับตัวอักษร “เทธ” ในภาษาฮีบรูเป็นภาพของครรภ์มารดา ให้ความหมายถึงการคลอดสิ่งใหม่  สิ่งดีต่างๆจะเกิดขึ้น  เดือนนี้จึงเป็นช่วงเวลาสำหรับการอธิษฐานสารภาพความผิดบาปด้วยใจยอมจำนนและขอพระองค์สร้างจิตใจใหม่ให้เข้มแข็ง  

3.เดือนแห่งการพัฒนาชีวิต

อธิษฐานป่าวประกาศตามพระวจนะ  สดุดี 32:8  เรา​จะ​แนะนำ​และ​สอน​เจ้า​ถึง​ทาง​ที่​เจ้า​ควร​จะ​เดิน​ไป เรา​จะ​ให้​คำปรึกษา​แก่​เจ้า​ด้วย​จับ​ตา​เจ้า​อยู่

เดือนนี้พระยาห์เวห์ปรารถนาจะยกระดับฝ่ายวิญญาณของเรา เมื่อเราถ่อมใจรับถ้อยคำปรึกษาเราจะเติบโตขึ้น เราจะต้องอธิษฐานแสวงหาการทรงนำและรับคำปรึกษาจากผู้นำเพื่อการพัฒนาชีวิต

4.เดือนแห่งปลดปล่อยถ้อยคำแห่งความเชื่อ

      อธิษฐานป่าวประกาศตามพระวจนะ  สดุดี 19:1 ฟ้า​สวรรค์​ประกาศ​พระ​สิริ​ของ​พระ​เจ้า และ​ภาคพื้น​ฟ้า​สำแดง​พระ​หัตถ​กิจ​ของ​พระ​องค์  

เดือนนี้เป็นเดือนที่พระประสงค์ของพระบิดากำลังถูกทำให้สำเร็จ พระองค์จะเริ่มทำสิ่งต่างๆให้สำเร็จ ซึ่งเกี่ยวข้องกับการตอบสนองและการมีส่วนร่วมของเรา ดังนั้นเราต้องปลดปล่อยถ้อยคำแห่งความเชื่อและดำเนินด้วยความเชื่อตามพระสัญญาของพระองค์