จุดไฟแห่งการฟื้นฟู

การจุดไฟจึงเป็นสัญลักษณ์แห่งการเริ่มต้นสิ่งต่างๆ คนยิวจะจุดไฟที่คันประทีบเพื่อเป็นการเริ่มต้นช่วงเวลาแห่งการพักสงบในวันสะบาโตซึ่งพวกเขาจะใช้เวลาสามัคคีธรรมกับพระเจ้าและสังสรรค์กันในครอบครัว
ช่วงเวลาในเทศกาลต่างๆ จึงเป็นการนัดพบเพื่อจะมีประสบการณ์ใหม่ๆกับพระเจ้า
ในช่วง เทศกาลปัสกา(Passover) ภาษาฮีบรู คือ “เพสัค(Pesach)” ในวันที่ 30 มี.ค.-7 เม.ย.18 ที่ผ่านมา
เราได้สัมผัสถึงความรักของพระคริสต์ ชีวิตและชัยชนะ เป็นช่วงเวลาแห่งการระลึกถึงพระเยซูคริสต์ที่พระองค์ยอมสิ้นพระชนม์ที่กางเขนเพื่อเราและพระองค์ได้ฟื้นคืนพระชนม์ขึ้นมาจากความตายเพื่อประกาศชัยชนะเหนือความบาปความตาย
เมื่อศึกษาจากพระคัมภีร์ สิ่งที่เชื่อมโยงกับปัจจุบันคือ นับจากเทศกาลปัสกา หลังจากที่พระเยซูคริสต์ได้ฟื้นขึ้นมาจากความตาย และพระองค์ทรงอยู่กับสาวก 40 วัน และทรงสอนเขาหลังจากที่ทรงฟื้นพระชนม์ (กจ.1:3) ก่อนที่พระองค์จะเสด็จขึ้นสวรรค์ พระองค์ทรงกำชับให้รอคอยการเสด็จมาขององค์พระผู้ช่วย (กจ.1:4-8) สิ่งนี้เป็นไปตามคำพยากรณ์ของ โยเอล 2:28-29 และสำเร็จในพระธรรมกิจการฯ เหล่าสาวกจำนวน 120 คน มารวมตัวกันที่ห้องชั้นบนด้วยใจหนึ่งเดียวกัน อธิษฐานกันทุกวันก่อนที่พระวิญญาณจะเทลงมาในทศกาลเพ็นเทคอสต์ (Pentecost) หรือภาษาฮีบรู เรียกว่า ชาวูโอต( Shavuot) (กจ.1:14,2:1) เห็นได้ว่าเมื่อพระวิญญาณฯเทลงมา คริสตจักรได้รับใช้ในรูปแบบที่เปลี่ยนไปด้วยฤทธิ์เดชของพระวิญญาณฯ (กจ.6:4-8) รับใช้อย่างเกิดผล นั่นเป็นสัญญาณแห่งการจุดไฟแห่งการฟื้นฟูของคริสตจักรที่เริ่มจากกรุงเยรูซาเล็ม แคว้นยูเดียและลามไปท่วมโลก
สิ่งเหล่านี้เป็นภาพจริงที่สะท้อนออกจากภาพเงา(Type)ในพระธรรมอพยพบทที่ 19 และ 20 ได้บรรยายถึงเทศกาลเพ็นเทคอสต์ แก่นสาระสำคัญของพระธรรมอพยพ คือ ปัสกาคือการก้าวออกมาจากความเป็นทาสในอียิปต์แลในวันที่ 50 พวกเขาได้รับประสบการณ์ในการที่พระเจ้าทรงประทานพระบัญญัติ 10 ประการแก่พวกเขาให้ถือรักษา
ภาพเงาในพระคัมภีร์เดิม คือ พระบัญญัติ 10 ประการแห่งความจริง ภาพจริงที่ปรากฏให้เห็นคือพระวิญญาณบริสุทธิ์ผู้ประสาทชีวิต (1 คร. 15:45)
นี่คือจุดบรรจบของคำเผยพระวจนะที่สำเร็จเป็นจริง ภาพเงาในพระคัมภีร์เดิม มองไปสู่อนาคตด้วยความเชื่อและความหวังใจเล็งถึงพระคริสต์ที่จะมา แต่ภาพจริงที่ปรากฏในพระคัมภีร์ใหม่สำเร็จเป็นจริงตามคำเผยพระวจนะผ่านทางพระคริสต์ที่ทำสำเร็จแล้วที่ไม้กางเขน และพระองค์ประทานพระวิญญาณในเทศกาลเพ็นเทคอสต์ เมื่อเรามองย้อนกลับไปสู่เหตุการณ์ที่ไม้กางเขนด้วยความเชื่อและความหวังใจ เราจะซาบซึ้งในความรักของพระคริสต์ ที่เราได้รับพระเมตตา คือ การละเว้นสิ่งที่เราต้องได้รับคือความบาปความตาย และพระคุณในสิ่งที่เราไม่สมควรได้รับคือความรอด (รม.5:8) ขอบคุณสำหรับสิ่งที่ต้องตั้งอยู่ในชีวิตของเราคือ ความเชื่อ ความหวังใจ และความรัก ( 1 คร.13:13)
เทศกาลเพ็นเทคอสต์ ที่เรียกว่า “ชาวูโอต” “Shavuot” นี่เป็นชื่อสามัญที่ใช้เรียกเทศกาลนี้ในหนังสือโทราห์ (อพย. 34:22 ;ฉธบ.16:10) ที่เรียกว่า “เทศกาลสัปดาห์” เพราะมีขึ้นเป็นเวลา 7 สัปดาห์หนึ่งวันหลังจากเทศกาลปัสกา (7X7=49 วัน) เป็น เทศกาลเลี้ยงฉลองการเก็บเกี่ยว ที่ใช้ชื่อนี้เพราะเทศกาลเพ็นเทคอสต์แสดงถึงการสิ้นสุดฤดูการเก็บเกี่ยวในฤดูใบไม้ผลิ (อพย.23:16)
เทศกาลปัสกา มีการถวายผลแรกซึ่งเป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้นแต่ในเทศกาลสัปดาห์ พวกเขาได้เก็บเกี่ยวอย่างเต็มขนาดมาถวายให้กับพระเจ้า(ลนต.23:1-11)
เทศกาลปัสกา รับประทานขนมปังไร้เชื้อเป็นเสมือนการชำระชีวิตเป็นเตรียมชีวิตให้บริสุทธิ์ กำจัดเชื้อที่ไม่ดีออกจากชีวิต( 1คร.5:7-8) แต่ในเทศกาลสัปดาห์ คนอิสราเอลได้รับประทานพืชพันธุ์ธัญญาหารและขนมปังที่มีเชื้อที่ฟู เล็งถึงเชื้อการฟื้นฟูของอาณาจักรของพระเจ้า (ลนต.23:15-20,มธ.13:33) การฟื้นฟูใหญ่ในชีวิตของเราจะเต็มขนาดเมื่อผ่านช่วงเวลาแห่งการเตรียมชีวิต !
คำว่า เพ็นเทคอสต์(Pentecost) ชื่อนี้เป็นคำภาษากรีกซึ่งพวกเราคริสเตียนส่วนมากรู้จักดี เป็นคำที่มาจากคำแปลภาษากรีกใน กจ.2:1 , กจ. 20:16 และ 1 คร. 16:8 คำกรีก “pentekostes” หมายความว่า ห้าสิบ ที่ใช้คำนี้เพราะ shavuot เกิดขึ้นหลังจากเทศกาลปัสกา 50 วัน
หากเรานับเวลาหลังจากวันแรกของเทศกาลปัสกามา 50 วัน ในปีนี้จะตรงกับวันที่ 20 พ.ค.2018 เราจะได้เฉลิมฉลองเทศกาลเพ็นเทคอสต์ การเสด็จลงมาของพระวิญญาณฯ เป็นการเริ่มต้นจุดไฟแห่งช่วงเวลาการเก็บเกี่ยวพระพรซึ่งเป็นผลแรกของการฟื้นฟูคริสตจักรในสมัยแรก
นอกจากนี้สิ่งที่เป็นช่วงเวลาที่สำคัญคือช่วง 40 วันหลังจากเทศกาลปัสกา พระเยซูคริสต์ทรงอยู่ ทรงอยู่กับสาวก 40 วัน และในวันที่พระองค์เสด็จขึ้นสวรรค์ (Ascension day) ทรงกำชับถึงพระมหาบัญชาให้กับเหล่าสาวก (มธ.28:19-20)
ในปี 2018 วันที่รำลึกถึงพระเยซูคริสต์ขึ้นสวรรค์ (Ascension day)จะตรงวันที่คือในวันที่ 10 พ.ค. นี้ การจุดไฟแห่งการฟื้นฟู ขอให้เราได้รักษาชีวิตในการรักษาไฟแห่งการทรงสถิตและส่งต่อการฟื้นฟูไปสู่ผู้อื่น
คาดหวังและเคลื่อนไปสู่วาระเวลาแห่งปีการอัศจรรย์ของพระเจ้า วันนี้ให้เราเริ่มต้นจุดไฟแห่งการฟื้นฟูใจของเราก่อนเพื่อจะส่งไฟแห่งการฟื้นฟูของพระเจ้าต่อไป

สรรเสริญพระเจ้าสำหรับยอดวิวทะลุ 800,000!

สรรเสริญพระเจ้าสำหรับยอดวิวทะลุ 800,000!

ขอบคุณสำหรับผู้อ่านทุกท่านที่ติดตาม Blog

ขอบคุณสำหรับกำลังใจและคำแนะนำต่างๆ ติดตามผลงานในโอกาสต่อๆไปนะครับ

ปัทมโรจน์ มากสุริวงศ์

ข้อคิดจากละครบุพเพสันนิวาส

ชั่วโมงนี้ใครที่ไม่ได้ดูละครฮิตติดจออย่าง บุพเพสันนิวาส ที่กำลังออกอากาศอยู่ทางช่องไทยทีวีสีช่อง 33 ในขณะนี้ 
พูดได้เลยว่า “เอาท์” ตกเทรนด์เอามากๆ เพราะละครเรื่องนี้กระแสแรงมากๆ ได้รับการตอบรับอย่างล้นหลาม ซึ่งเป็นละครแนวพีเรียด(period)เป็นแนวโบราณย้อนอดีต นำเสนอความสวยงามของวัฒนธรรมและอิงประวัติศาสตร์ในอดีตถ่ายทอดมาให้ผู้ชมได้รับชมกัน

แม้ว่าจะเป็นละครแนวพีเรียด แต่กลับกลายเป็นละครซิทคอม(sitcom)สร้างความฮาทำเอาทุกคนในครอบครัวติดกันจนงอแงม  สร้างปรากฏการณ์ถนนหนทางจากที่เคยรถติด  กลับกลายเป็นถนนว่างกันหลายสายในค่ำคืนวันพุธและวันพฤหัสบดีที่ละครกำลังออกอากาศอยู่

กระแสคำว่า “ออเจ้า” ที่เป็นสรรพนามโบราณที่ใช้เรียกผู้อาวุโสน้อยกว่า  กลายคำฮิตติดปากหรือตามสังคมออนไลน์ไปในปัจจุบัน เป็นคำฮิตติด hashtag ว่า #ออเจ้า นอกจากนี้ยังนำคำว่า "ออเจ้า" ยังมาใช้เป็น "ออเดอร์" ขายของกันตรืมในร้านขายของออนไลน์

ละคร "บุพเพสันนิวาส" จึงกลายเป็น  "บุพเพอาละวาด" ที่ระบาดความฮาไปทั่วลั่นสนั่นพระนคร

เรื่องย่อของละครเป็นดังนี้  นักแสดงหญิง "เบลล่า ราณี แคมเปน" ที่มารับบทของ เกศสุรางค์  นักโบราณคดีสาวสุดอวบวัย 25 ปี นิสัยดีร่าเริงแจ่มใส และยังมีความรู้ทั้งเรื่องโบราณคดีและภาษาฝรั่งเศสที่ต้องมาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนเสียชีวิตคาที่  

แต่แล้ววิญญาณของเธอก็ได้ไปพบกับวิญญาณของ การะเกด หญิงสาวสุดร้ายที่เกิดในสมัยพ.ศ.2225 ที่เสียชีวิตจากการได้รับกรรมจากมนต์กฤษณะกาลี จากการที่เธอไปทำร้ายผู้อื่นจนเสียชีวิต วิญญาณของเกษสุรางค์ได้กลับมาเข้าร่างของการะเกดและได้มาพบรักกับ พระเอก คือ “โป๊ป-ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ” รับบทเป็น หมื่นสุนทรเทวา อันเป็น "บุพเพสันนิวาส"  เป็นเนื้อคู่ตามชะตาฟ้าลิขิตที่ทำบุญร่วมกันมาเป็นคู่กันทุกชาติไป  

การรับบทการะเกดของเบลล่าในครั้งนี้ ทำให้เธอถูกพูดถึงเป็นอย่างมากจากความฮาของบทนี้ ได้ถูกสังคมออนไลน์นำมาทำเป็น มีม หรือภาพล้อเลียนใส่คำพูดตลกๆ แชร์กันไปทั่วและได้ตั้งฉายาให้ว่า “การะเกดร้อยมีม”

ก่อนที่ละครเรื่องนี้จะถึงตอนอวสานลาจอกันไป ขอแบ่งปันให้ข้อคิดที่ได้จากละครเรื่องนี้ในฐานะมุมมองของคริสตชนคนหนึ่ง  ดังนี้นะครับ 

ค้นหาความจริงจากประวัติศาสตร์ไม่ใช่ละครอิงประวัติศาสตร์

เราต้องทำความเข้าใจก่อนว่านิยายหรือละครแต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิง อาจจะสอดแทรกสาระให้สมจริงสมจัง เป็นละครอิงประวัติศาสตร์ แต่ไม่ใช่ข้อเท็จจริงทั้งหมด  เราควรจะแยกแยะสิ่งที่จริงและสิ่งที่แต่งเติมเข้าไปในละครที่ทำให้เกิดความเพลิดเพลิน  เมื่อชมละครก็ย้อนนำมาคิดพิจารณา ศึกษาค้นคว้าจากแหล่งข้อมูลที่ถูกต้องจะเป็นการเพิ่มความรู้ เรียกว่า "ดูละครและเกิดประโยชน์"

วิเคราะห์ประเด็นด้านศาสนศาสตร์อย่างถูกต้องและสมดุล

ละคร "บุพเพสันนิวาส" เขียนบนพื้นฐานความเชื่อทางพุทธศาสนา บางประเด็นขัดต่อหลักข้อเชื่อคริสตชนและด้านศาสนศาสตร์ ดังเช่น  เรื่อง“บุพเพสันนิวาส” (Love Destiny) 

คำว่า “บุพเพสันนิวาส” มาจากภาษาบาลีว่า ปุพฺเพสนฺนิวาส หมายถึง การเคยอยู่ร่วมกันมาตั้งแต่ชาติก่อน เป็นคู่สามีภรรยาในชาติก่อน และถูกกำหนดมาเป็น "คู่จิ้น" กันในชาตินี้ (ใช้จินตนาการล้วนๆ)   อย่างเช่นในละครนางเอก คือ เกศสุรางค์ (การะเกด) กับ พระเอก คือ หมื่นสุนทรเทวา เป็นเนื้อคู่ตามชะตาฟ้าลิขิตเป็นบุพเพสันนิวาสเป็นคู่กันทุกชาติๆ ไป 

อันที่จริงแล้ว "คู่จิ้น" ไม่สำคัญเท่า "คู่จริง"  เพราะเราเป็นผู้กำหนดเป็นผู้เลือกเอง  

ประการต่อมา คือ กฏแห่งกรรม

คำว่า “กรรม” เป็นคำที่มาจากภาษาสันสกฤตว่า กรฺมนฺ (อ่านว่า  กัร-มัน) คำในภาษาบาลีว่า กมฺม (อ่านว่า  กัม-มะ) แปลว่า การกระทำ

กฏแห่งกรรม คือ ทำสิ่งใดได้รับสิ่งนั้น  นั่นคือ ทำดีได้ดีทำชั่วได้ชั่ว การหว่านสิ่งใด เก็บเกี่ยวสิ่งนั้น (ยกเว้นหว่านถั่วเขียวมันจะออกมาเป็นถั่วงอก)

ผลแห่งกรรมที่ทำไว้ในอดีต ทั้งในชาตินี้และชาติก่อนๆ จะส่งผลมาถึงปัจจุบัน เรียกว่า "ทำบุญ" (merit)

“บุญ” (ปุญญ) แปลว่า ชำระ หมายถึง การทำให้หมดจด ปราศจากมลทิน เครื่องเศร้าหมอง อันได้แก่ ความโลภ (โลภะ) ความโกรธ (โทสะ) และ ความหลง (โมหะ)

ตัวอย่างเช่นในละคร การะเกดต้องตายเพราะมนต์คาถากฤษณะกาลี ทำให้การะเกดต้องทุรนทุรายจนจบชีวิตลง ซึ่งพอเป็นวิญญาณ  ยมทูตถือบ่วงมาจับไปลงนรกตามแรงกรรมที่ได้ทำไว้
แต่วิญญาณของการะเกดขอให้เกศสุรางค์ใช้ร่างการะเกดทำดีเพื่อส่งผลบุญมาให้  ด้วยการไปวัดปฏิบัติธรรมเพื่อทำบุญเผื่อ และทำดีเพื่อชดเชยความผิดที่ตนเคยทำไว้

ซึ่งเป็นแนวความคิดการคือ ทำดีเพื่อสะสมบุญเหมือนการสะสมแต้มเพื่อได้รับของรางวัล 
ในความเป็นจริงแล้ว การทำความดีและความบาปจะถูกแยกกัน ไม่สามารถทดแทนกันได้ แม้แต่การตัดสินพิพากษาในโลกนี้ การตัดสินบนพื้นฐานการกระทำความผิด เอาความดีมาลบล้างก็ไม่สามารถทำได้  แม้แต่ในละครตอนที่สมเด็จพระนารายณ์ได้สั่งให้ลงโทษโบยเจ้าพระยาโกษาธิบดีเหล็ก 60 ครั้งเพราะรับส่วย จนเจ้าพระยาโกษาธิบดีเหล็กถึงแก่ความตาย โดยไม่ได้คิดถึงคุณความดีที่เคยทำมาตั้งแต่ครั้งอดีต 

ดังนั้นความดีส่วนความดี ความชั่วส่วนความชั่ว ทำความดีทดแทนกันไม่ได้

ในความเชื่อของคริสตชนคือ เราทุกคนเป็นคนบาป ความดีของเราไม่สามารภยกโทษบาปได้
แต่เดี๋ยวนี้ความชอบธรรมของพระเจ้านั้นปรากฏนอกเหนือธรรมบัญญัติ … คือความชอบธรรมของพระเจ้า ซึ่งปรากฏโดยความเชื่อในพระเยซูคริสต์แก่ทุกคนที่เชื่อ โดยไม่ทรงถือว่าเขาแตกต่างกัน เพราะว่าทุกคนทำบาป และเสื่อมจากพระสิริของพระเจ้า” (โรม 3:21-23)

มีเพียงพระเยซูคริสต์ องค์เดียวเท่านั้นที่ทรงปราศจากบาป แลทรงไถ่บาปแก่เราทุกคนได้ เพื่อจะไม่มีผู้ใดอวดได้เพราะความรอดนั้น มิใช่ด้วยการกระทำ แต่ด้วยพระคุณและเพราะความเชื่อ 

“แต่พระเจ้าทรงมีพระคุณให้เขาเป็นผู้ชอบธรรมโดยไม่คิดมูลค่า โดยที่พระเยซูคริสต์ทรงไถ่เขาให้พ้นบาปแล้ว พระเจ้าได้ทรงตั้งพระเยซูไว้ให้เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปโดยพระโลหิตของพระองค์ ความเชื่อจึงได้ผล ทั้งนี้เพื่อแสดงให้เห็นความชอบธรรมของพระเจ้า ในการที่พระองค์ได้ทรงอดกลั้นพระทัย และทรงยกบาปที่ได้ทำไปแล้วนั้น และเพื่อจะสำแดงในปัจจุบันนี้ว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ชอบธรรม และทรงให้ผู้ที่เชื่อในพระเยซูเป็นผู้ชอบธรรมด้วย”(โรม 3:24-25)

"ด้วยว่าซึ่งท่านทั้งหลายรอดนั้นก็รอดโดยพระคุณเพราะความเชื่อ และมิใช่โดยตัวท่านทั้งหลายกระทำเอง แต่พระเจ้าทรงประทานให้ ความรอดนั้นจะเนื่องด้วยการกระทำก็หามิได้ เพื่อมิให้คนหนึ่งคนใดอได้ “ (เอเฟซัส 2:8-9) 

เราที่เป็นผู้ที่เชื่อไม่ได้ทำดีเพื่อสะสมแต้มไปถึงความรอด แต่เราได้รับความรอดจากบาปแล้ว เราจึงสำแดงออกเป็นการกระทำดี การทำความดีและความรอดจึงไม่ได้เป็นการโอ้อวด

เพราะว่าเราเป็นฝีพระหัตถ์ของพระองค์ ที่ทรงสร้างขึ้นในพระเยซูคริสต์เพื่อให้ประกอบการดี ซึ่งพระเจ้าได้ทรงดำริไว้ล่วงหน้าเพื่อให้เรากระทำ” (เอเฟซัส 2:10) 

การประกาศข่าวประเสริฐด้วยความรัก ลดอคติเรื่องศาสนา

ละครเรื่องนี้ได้นำเสนอประเด็นของการเผยแพร่ศาสนาคริสต์ในสมัยยุคของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช 
ทำให้คนไทยมีอคติในเรื่องการประกาศข่าวประเสริฐในสมัยนั้น ที่เรียกว่า "การเข้ารีต" จึงกลายเป็น "การขูดรีด" แทนที่จะเป็นการนำรับเชื่อแต่เป็นบังคับเชื่อ  

สิ่งที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ประสงค์ก็คือ การให้สมเด็จพระนารายณ์ทรงเปลี่ยนศาสนา (เข้ารีต) การที่ราชทูตถวาย พระคัมภีร์ไบเบิ้ลสีทอง ให้เป็นของกำนัลนั้นแสดงถึงความประสงค์นั้น

นั่นเป็นเหตุผลที่ สมเด็จพระนารายณ์ ตรัสกับ เจ้าพระยาวิชเยนทร์ (คอนสแตนติน ฟอลคอน)  ว่า 
“เองเป็นคริสต์เชื่อในพระผู้เป็นเจ้าถ้าเองเปลี่ยนศาสนาแล้วละก็ข้าจะถือว่าเองเป็นคนคบไม่ได้”   

การเปลี่ยนศาสนาเพื่อให้เป็นที่ยอมรับนั้น ถือเป็นการทรยศต่อตัวเอง และเป็นคนใช้การไม่ได้ นอกจา่กนี้ การบังคับให้เปลี่ยนศาสนายังเป็นสิ่งที่ทำให้บรรดาข้าราชการในละครกังวลว่า ประเทศจะถูกยึดเป็นอาณานิคม ชาวต่างชาติมาเพื่อจะเข้ายึดประเทศเพื่อหวังในทรัพยากร 

เมื่อเราดูละคร เราต้องทำความเข้าใจว่าการเผยแพร่ศาสนาคริสต์ในยุคสมัยนั้น เป็นการประกาศศาสนานั้นมาควบคู่กับการค้า  เหล่าบาทหลวงเป็นสปอนเซอร์ใหญ่หรือผู้สนับสนุนอย่างเป็นทางการของเรือสินค้าต่าง ๆ ด้วยความเชื่อและความหวังว่าจะทำให้มีคนกลับใจเป็นคริสเตียนได้มากๆ
บาทหลวงคณะแรกที่เข้ามาอยุธยานั้นอาศัยเข้ามาพร้อมกับพ่อค้าชาวโปรตุเกสในปี ค.ศ. 1567 ก่อนที่สมเด็จพระนารายณ์จะขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1656 แต่เริ่มมีการประกาศจริงจังในปี ค.ศ. 1662 เมื่อคณะเยสุอิตจากฝรั่งเศสเข้ามาตั้งสำนักงานและเปิดโรงเรียนสอนพระคัมภีร์ (สอนพระนักบวช) คำว่า "คริสเตียน" ในสมัยนั้นหมายถึง ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิค 

ต่อมาจึงได้คณะมิชชั่นนารีนิกายโปรแตสแตนท์จะเข้ามาไทยใน ปี ค.ศ.1828  ในสมัยรัชกาลที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ โดยศาสนาจารย์จาคอบ ทอมลิน และนายแพทย์คาร์ล กุตสลาฟ สังกัดคณะสมาคมมิชชันนารีแห่งลอนดอน (London Missionary Society) เดินทางเข้ามาเผยแพร่คริสต์ศาสนาที่กรุงเทพฯ  โดยใช้การประกาศศาสนาแบบทำคุณความดีควบคู่ไปด้วย ทำให้คนไทยได้รับคุณประโยชน์

โดยในสมัยของหมอบรัดเลย์ หรือ แดน บีช แบรดลีย์ (Dan Beach Bradley) เป็นนายแพทย์ชาวอเมริกันที่เข้ามาเผยแพร่ศาสนาคริสต์ และยังเป็นผู้เริ่มต้นการพิมพ์อักษรไทยในประเทศไทยเป็นครั้งแรก และทำการผ่าตัดในประเทศไทยเป็นครั้งแรก 

ทำให้เกิดความเข้าใจความแตกต่างระหว่างคริสเตียนกับคริสตัง 
คริสตัง คือ คำที่ใช้เรียกผู้ที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก  ส่วนคริสเตียน คือ คำที่ใช้เรียกผู้ที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์

อย่างไรก็ตามในสมัยต่อมา ประเทศไทยได้เปิดกว้างในเรื่องการนับถือศาสนากันมากขึ้น ทำให้มีคณะมิชชั่นนารีเข้ามาในประเทศมากขึ้นและมีส่วนในการพัฒนาประเทศไทย  คนไทยจึงมีอคติต่อศาสนาคริสต์น้อยลงไป

อัครทูตเปาโลดีใจที่ข่าวประเสริฐได้เผยแพร่ไปแท้จะท่าทีที่ไม่ถูกต้อง อย่างไรควรที่จะประกาศด้วยความรักจะเป็นการลดอคติ และให้ความรักของพระคริสต์ครอบครองด้วยหัวใจดีกว่าใช้กำลังทางทหารหรือการค้าในการประกาศข่าวประเสริฐ

ความจริงมีบางคนประกาศพระคริสต์ด้วยจิตใจริษยาและทุ่มเถียงกัน แต่ก็มีคนอื่นที่ประกาศด้วยใจหวังดี 
ฝ่ายหนึ่งประกาศพระคริสต์ด้วยการชิงดีชิงเด่นกัน ไม่ใช่ด้วยความจริงใจ จงใจจะเพิ่มความทุกข์ยากให้แก่เครื่องพันธนาการของข้าพเจ้า 
แต่ฝ่ายหนึ่งประกาศด้วยใจรัก โดยรู้แล้วว่าทรงตั้งข้าพเจ้าไว้ป้องกันข่าวประเสริฐนั้นไว้ 18 ถ้าเช่นนั้นจะแปลกอะไร แม้เขาจะประกาศด้วยประการใดก็ตาม จะเป็นด้วยการแกล้งทำก็ดี หรือด้วยใจจริงก็ดี แต่เขาก็ได้ประกาศพระคริสต์ ในการนี้ทำให้ข้าพเจ้ามีความยินดี และจะมีความชื่นชมยินดีต่อไปด้วย  (ฟิลิปี 1:14-18)

นั่นเป็นข้อคิดจากละครบุพเพสันนิวาส  ที่นำมาฝากัน และเชื่อว่าเราจะดูละครได้ทั้งความสนุกและได้รับสาระด้วย  ขอฝากข้อคิดจากอัครทูตเปาโล ที่หนุนใจในจดหมายฝากไปถึงทิโมธีในฉบับแรกว่า
1 ทิโมธี 4:7-8 

7 อย่าใส่ใจกับเทพนิยายอันหาสาระมิได้ จงฝึกตนในทางธรรม 
8 เพราะถ้าการฝึกทางกายนั้นมีประโยชน์อยู่บ้าง ทางของพระเจ้าก็มีประโยชน์ในทุกทาง เพราะทรงไว้ซึ่งประโยชน์สำหรับชีวิตปัจจุบันและชีวิตอนาคตด้วย 

เมื่อเราดูหรืออ่านนิยายเพื่อความบันเทิง เราควรจะหันมาใส่ใจฝึกฝนชีวิตในฝ่ายจิตวิญญาณเพื่อเกิดประโยชน์อย่างครบถ้วน มีหลักการความจริงไม่เป็นคนหลักลอย คล้อยไปตามกระแสสังคมจนไม่สามารถแยกแยะความจริงและสิ่งที่ีเติมแต่งในละครและอาจจะส่งผลเสียในชีวิตได้ในที่สุด

ขอพระเจ้าอวยพรออเจ้าทั้งหลายหนา 

เรียบเรียงข้อมูลจาก https://www.choojaiproject.org/ 

http://www.topfunstory.com/

Ebook กล้าฝัน เพราะชีวิตฉันมีชีวิตเดียว

Ebook เล่มใหม่ของเราออกแล้ว! 💕ดั่งฝันเป็นจริง
สำหรับทุกคนที่กล้าและก้าวไปตามฝัน

📖 Ebook กล้าฝัน เพราะชีวิตฉันมีชีวิตเดียว

ราคาพิเศษ 200 บาทจากราคาเต็ม 390 บาท

https://facebook.com/commerce/products/1626166437496595

โปรโมชั่นพิเศษเป็นเซต

📘EBook เซตคู่

✔กล้าฝันฯ+ บ้านในฝันฯ เซตละ ราคา 300 บาท
✔กล้าฝันฯ+ เลือกคู่ที่เหมาะฯ ราคา 300 บาท
✔บ้านในฝันฯ+เลือกคู่ที่เหมาะฯ ราคา 300 บาท

📖 เซตรวม 3 เล่ม พิเศษ ราคาเพียง 500 บาท + แถมฟรี วิทยาศาสตร์ของความร่ำรวย 1 เล่ม

📍เพื่อนผู้อ่านที่เคยซื้อ E book กับเราแล้ว ลดราคาเล่มละ 50 บาท

ส่งเมล์มาได้ที่ heavenfamily777@gmail.com

วิธีการสั่งซื้อ

1. inbox เข้ามาในเพจเล่าเรื่องครอบครัว
https://www.facebook.com/Naphtali5777/

2. สั่งซื้อผ่าน Line@ : @family777 หรือคลิก http://line.me/ti/p/%40wpi1491h

หลุมพราง 4 ประการ เกี่ยวกับของประทาน (ตอนที่ 2)

ในบทความตอนที่แล้ว ผมได้กล่าวถึงหลุมพราง 2 ประการแรกที่เกี่ยวกับของประทาน นั่นก็คือ การคิดว่าของประทานมีแค่ 9 อย่างเท่านั้น กับความคิดที่ว่าของประทานที่เหนือธรรมชาติ บริสุทธิ์กว่าและสำคัญกว่า ของประทานที่เป็นธรรมชาติ 

(บทความ หลุมพราง 4 ประการ เกี่ยวกับของประทาน(ตอนที่1)

ก่อนที่ผมจะกล่าวถึงหลุมพรางอีก 2 ประการ ผมขออธิบายหลักการสำคัญอย่างหนึ่งเกี่ยวกับของประทานก่อน หลักการนั่นก็คือ “ของประทานที่เรามีจะเกี่ยวข้องกับธรรมชาติที่เราเป็น”

ของประทานกับธรรมชาติ

            ปกติแล้ว เมื่อพระเจ้าให้ของประทานแก่เพื่อนๆ พระเจ้าไม่เพียงแต่ให้เพื่อนๆมีความเก่งกาจเฉพาะทางเท่านั้น แต่พระองค์ยังประทานให้เพื่อนๆมีธรรมชาติในความเฉพาะทางนั้นๆด้วย ตัวอย่างเช่น เมื่อพระเจ้าให้ผู้หนึ่งมีของประทานด้านการเผยพระวจนะ พระเจ้าไม่เพียงแต่ให้ผู้นั้นเผยพระวจนะได้เก่งเท่านั้น แต่พระองค์ยังประทานให้ผู้นั้นมีธรรมชาติที่เกี่ยวกับการเผยพระวจนะด้วย ซึ่งโดยปกติแล้วคนที่มีของประทานด้านการเผยพระวจนะมักจะมีธรรมชาติอย่างหนึ่ง และธรรมชาตินั้นก็คือ “ชอบอธิษฐานมากเป็นพิเศษ” สำหรับผู้เชื่อทั่วๆไป การอธิษฐานอย่างต่อเนื่องถึง 2 ชั่วโมง ก็อาจทำให้เหนื่อยล้า แต่สำหรับคนที่ของประทานด้านการเผยพระวจนะ ส่วนใหญ่แล้วพวกเขาจะอธิษฐานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย การอธิษฐานอย่างต่อเนื่อง 2 ชั่วโมงนับว่าเป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นบ่อยๆสำหรับพวกเขา บางครั้งในวันหยุดหรือวันว่าง พวกเขามักจะปิดประตูห้องและแขวนป้ายไว้นอกห้องว่า “อย่ารบกวน” แล้วพวกเขาก็จะอธิษฐานอยู่อย่างนั้นทั้งวัน สำหรับเหล่าผู้เผยพระวจนะแล้ว การอธิษฐานทั้งวันนับเป็นความสุขยิ่งสำหรับพวกเขา ทั้งนี้เหตุที่ผู้เผยพระวจนะมักจะมีธรรมชาติที่ชอบอธิษฐานมากเป็นพิเศษ ก็เพราะพระเจ้าไม่เพียงแต่ให้พวกเขาเผยพระวจนะได้เก่งเท่านั้น แต่พระองค์ยังประทานธรรมชาติที่ชอบติดต่อสื่อสารกับพระองค์ด้วย

สำหรับคนที่มีของประทานด้านการสอนหรือความรู้ พระเจ้าไม่เพียงแต่ประทานให้พวกเขาเก่งกาจด้านการสอนหรือเรียนรู้ได้ดีเท่านั้น แต่พระองค์มักจะให้พวกเขามีธรรมชาติที่ชอบเรียนรู้และชอบค้นคว้าด้วย ผู้เชื่อบางคนเมื่ออ่านพระคัมภีร์ ก็ไม่ได้รู้สึกสนใจหรือใส่ใจว่า ข้อพระคัมภีร์ที่อ่านนี้ในภาษาฮีบรูหรือภาษากรีกจะใช้คำว่าอะไร ทว่า สำหรับคนที่มีของประทานด้านการสอนหรือความรู้ พวกเขาจะค้นคว้ารากศัพท์ภาษาฮีบรูและภาษากรีกอย่างละเอียด นอกจากนี้พวกเขายังมีความกระตือรือร้นที่จะเรียนรู้บริบททางประวัติศาสตร์ของพระคัมภีร์ในแต่ละส่วน พวกเขาสามารถอ่านหนังสืออธิบายพระคัมภีร์หรือหนังสือในแวดวงคริสเตียนในจำนวนที่มากๆได้ ทั้งนี้ เนื่องจากว่าของประทานที่พระเจ้าทรงมอบให้ ไม่เพียงทำให้พวกเขาสอนเก่งหรือเรียนรู้ได้ดีเท่านั้น แต่ยังทำให้พวกเขามีธรรมชาติของอาจารย์ที่เป็นนักค้นคว้าด้วย 

            สำหรับคนที่มีของประทานด้านการสังเกตวิญญาณ พระเจ้าไม่เพียงแต่ประทานให้พวกเขาสังเกตวิญญาณได้เฉียบคมเท่านั้น แต่พระองค์ประทานให้พวกเขามีธรรมชาติอย่างหนึ่งอันเป็นธรรมชาติเฉพาะสำหรับคนที่มีของประทานด้านนี้ ซึ่งปกติแล้ว คนที่มีของประทานสังเกตวิญญาณ มักจะมีธรรมชาติที่เป็นคนโผงผาง พูดอะไรออกมาตรงๆ และไม่ค่อยมองอะไรเป็นสีเทาๆ แต่มักจะแยกขาวแยกดำอย่างชัดเจน 

            ถ้าเพื่อนๆกำลังค้นหาว่าตัวเองมีของประทานอะไร ผมก็อยากจะแนะนำหลักการอย่างหนึ่งก็คือ ถ้าพระเจ้าให้เพื่อนๆมีของประทานอันใดแล้ว พระองค์ก็มักจะให้เพื่อนๆมีธรรมชาติในของประทานอันนั้นด้วย การค้นหาของประทานของตัวเองจะเกิดได้ง่ายขึ้น เมื่อเพื่อนๆได้สืบค้นเกี่ยวกับธรรมชาติของตนเอง เพราะธรรมชาติที่เราเป็นจะสอดคล้องกับของประทานที่เรามีเสมอ

ผู้เชื่อแต่ละคนเปรียบเปรยดั่งอวัยวะที่แตกต่างกัน

            ใน (1 โครินธ์ 12) ได้เปรียบเปรยผู้เชื่อแต่ละคนว่าเป็นดั่งอวัยวะในร่างกาย บางคนเป็นตา บางคนเป็นหู บางคนเป็นมือ เหตุที่เปาโลได้เปรียบเปรยเช่นนี้ ด้านหนึ่งก็เป็นเพราะแต่ละคนมีของประทานที่แตกต่างกัน จึงทำให้แต่ละคนมีธรรมชาติที่แตกต่างกัน บางคนพระเจ้าก็ประทานให้เขามีของประทานการสอนและมีการทรงเรียกให้เป็นอาจารย์ บางคนพระเจ้าก็ประทานให้เขามีของประทานด้านการเผยพระวจนะและมีการทรงเรียกสู่การเป็นผู้เผยพระวจนะ บางคนพระเจ้าก็ประทานให้เขามีของประทานด้านศิษยาภิบาลที่มีธรรมชาติในการเป็นห่วงเป็นใยผู้คน แต่ละคนจึงมีหน้าที่และการทรงเรียกที่แตกต่างกันไป

(หลุมพรางประการที่ 3) การยัดเยียดของประทาน

          การยัดเยียดของประทานก็คือการคาดหวังให้คนอื่นมีลักษณะแบบเราหรือมีธรรมชาติแบบเรา บางคนที่มีของประทานด้านการเผยพระวจนะที่ชอบอธิษฐานอย่างต่อเนื่องนานๆ หากเขาไม่เข้าใจในเรื่องธรรมชาติและของประทาน เขาก็อาจจะเรียกร้องให้ผู้เชื่อคนอื่นๆทำตามเขา โดยเรียกร้องให้ผู้อื่นอธิษฐานมากๆแบบเขา บางคนที่มีของประทานด้านการสอนที่ชอบค้นคว้าพระคัมภีร์อย่างลึกๆ หากเขาไม่เข้าใจในเรื่องธรรมชาติและของประทาน เขาก็อาจจะเรียกร้องให้คนอื่นๆศึกษาพระคัมภีร์ลึกๆแบบเขา บางทีเขาก็อาจอารมณ์เสียที่เห็นผู้เชื่อคนอื่นๆไม่สนใจการศึกษาพระคัมภีร์แบบลึก

            ทั้งนี้ การยัดเยียดของประทานอาจเป็นผลมาจาก การไม่เข้าใจในเรื่องของประทานและธรรมชาติ แต่การยัดเยียดของประทานสามารถแก้ไขได้โดยการตระหนักรู้ว่า แต่ละคนมีของประทานที่แตกต่างกัน จึงทำให้แต่ละคนมีธรรมชาติกับลักษณะที่ไม่เหมือนกัน และแต่ละคนมีการทรงเรียกที่แตกต่างกัน ดังนั้น การก่อสร้างผู้คน จึงไม่ใช่การบีบบังคับให้ทุกคนเป็นเหมือนผู้นำ แต่เป็นการให้แต่ละคนได้ตระหนักรู้ถึงของประทานกับการทรงเรียกของตน และนำพาแต่ละคนให้มุ่งสู่เส้นทางแห่งการทรงเรียกตามของประทานของเขา และเมื่อทุกคนต่างทำตามหน้าที่ที่สอดคล้องกับของประทานของตน อาณาจักรพระเจ้าก็สามารถแผ่ขยายออกไปได้มากขึ้น โดยที่ไม่ต้องบีบบังคับให้ใครทำตามอย่างเรา

(หลุมพรางประการที่ 4) สถานการณ์นิยม

          สถานการณ์นิยมเป็นคำสอนที่อธิบายว่า เมื่อผู้เชื่อบังเกิดใหม่ พระคริสต์ก็สถิตอยู่ภายในผู้เชื่อ ทำให้ผู้เชื่อสามารถสำแดงของประทานได้ทุกอย่างเมื่อสถานการณ์มาถึง เช่น หากตอนนี้มีผู้ป่วยอยู่ต่อหน้าเรา และพระเจ้าปรารถนาที่จะรักษาโรค เราก็สามารถสำแดงของประทานรักษาโรคได้ แต่พอสถานการณ์จบลง ของประทานการรักษาโรคก็หยุดทำงาน หรือถ้าเกิดสถานการณ์จำเป็นที่ต้องมีการเผยพระวจนะ พระเจ้าก็สามารถใช้ใครก็ได้ในการเผยพระวจนะ และเมื่อสถานการณ์จบลง ของประทานการเผยพระวจนะก็หยุดทำงาน

            คำสอนแบบสถานการณ์นิยมอธิบายว่า ผู้เชื่อแต่ละคนสามารถสำแดงของประทานได้ทุกอย่างถ้าสถานการณ์มาถึง เพราะพระเจ้าสามารถใช้ใครก็ได้ แต่ถ้าสถานการณ์จบลง ของประทานก็หยุดทำงาน ทั้งนี้ สถานการณ์นิยมอธิบายเพิ่มเติมว่า การสำแดงของประทานไม่ได้เกิดขึ้นโดยความตั้งใจของมนุษย์ แต่การสำแดงแห่งของประทานเกิดขึ้นตามพระทัยของพระวิญญาณ มนุษย์จึงไม่ได้เป็นผู้กำหนดว่าจะใช้ของประทานเมื่อไร แต่พระวิญญาณจะทรงเคลื่อนไหวในของประทานต่างๆเองเมื่อสถานการณ์มาถึง คำสอนเรื่องสถานการณ์นิยมอาจดูเหมือนให้การหนุนใจว่า ผู้เชื่อสามารถสำแดงของประทานทุกอย่างได้ กระนั้นคำสอนนี้ก็มีจุดบอดทั้งในแง่ของหลักการพระคัมภีร์และในแง่ประสบการณ์

            ในพระคัมภีร์ (1 โครินธ์ 12) ได้เปรียบเปรยผู้เชื่อแต่ละคนว่าเป็นอวัยวะที่แตกต่างกัน เพราะแต่ละคนต่างมีของประทานและการทรงเรียกที่แตกต่างกันไป บางคนพระเจ้าแต่งตั้งให้เขาเป็นหู เขาก็มีของประทานและการทรงเรียกแบบหู บางคนพระเจ้าแต่งตั้งให้เขาเป็นเท้า เขาก็มีของประทานและการทรงเรียกแบบเท้า บางคนพระเจ้าแต่งตั้งให้เขาเป็นแขน เขาก็มีของประทานและการทรงเรียกในแบบที่แขนมี ไม่ใช่ว่า เมื่อวานเขาเป็นแขน และวันพรุ่งนี้เขาจะเป็นหู ทั้งนี้เพราะพระวิญญาณได้กำหนดของประทานให้กับแต่ละคนอย่างเป็นเอกลักษณ์เฉพาะเจาะจงเป็นคนๆไป มุมมองที่ได้จาก (1 โครินธ์ 12) นี้ จึงไม่ใช่มุมมองแบบ “สถานการณ์นิยม” แต่เป็น “การแต่งตั้งนิยม” ซึ่งหมายความว่า พระวิญญาณได้ทรงแต่งตั้งแต่ละคนให้มีของประทานและพันธกิจที่แตกต่างกันไป

            ในแง่ของประสบการณ์ คำสอนเรื่องสถานการณ์นิยมก็สร้างปัญหาบางประการ ปัญหาประการแรกก็คือ คนที่ฝักใฝ่ในคำสอนแบบสถานการณ์นิยมมีแนวโน้มที่จะไม่สนใจว่าตนเองมีของประทานอะไร และไม่สืบค้นถึงธรรมชาติกับการทรงเรียกที่พระวิญญาณทรงกำหนดให้เขาอย่างเจาะจง ทั้งนี้เพราะ สถานการณ์นิยมมองว่า โดยพระวิญญาณ ผู้เชื่อแต่ละคนมีของประทานทุกอย่างอยู่แล้วและสามารถสำแดงของประทานได้ทุกชนิด ผู้เชื่อจึงไม่จำเป็นต้องไปสืบค้นว่าตนเองมีของประทานอะไร ขอแค่ผู้เชื่อมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับพระเจ้าเป็นพอ และถ้าสถานการณ์มาถึง ของประทานต่างๆก็สำแดงออกมาเอง

            การไม่ตระหนักรู้ถึงของประทานของตนเอง ด้านหนึ่งก็จะส่งผลให้ไม่รู้ถึงการทรงเรียกของตนเองด้วย ใน (โรม 11:29) ได้บอกเป็นนัยว่า ของประทานกับการทรงเรียก เป็นสิ่งที่ไปด้วยกันและควบคู่กันไป ดังนั้น ถ้าผู้หนึ่งไม่รู้ว่าตนเองมีของประทานอะไร โอกาสที่ผู้นั้นจะรับรู้ถึงการทรงเรียกที่เฉพาะเจาะจงของตนก็เป็นไปได้ยาก

ปัญหาอีกประการหนึ่งของสถานการณ์นิยมก็คือ การไม่ร่วมประสานกับส่วนอื่นของพระกาย ทั้งนี้ ด้วยมุมมองของสถานการณ์นิยมที่คิดว่า ผู้เชื่อแต่ละคนสามารถสำแดงของประทานได้ทุกอย่างอยู่แล้ว จึงทำให้ผู้เชื่อแต่ละคนไม่ค่อยเห็นคุณค่าของการพึ่งพาและการร่วมประสานกันในพระกาย ทว่า ในมุมมองแบบการแต่งตั้งนิยม(อันเป็นมุมมองตามพระคัมภีร์) มองว่า พระวิญญาณทรงมอบของประทานให้แต่ละคนอย่างแตกต่างกันไป และพระองค์ก็ทรงแต่งตั้งให้แต่ละคนมีการทรงเรียกเฉพาะตามของประทานนั้นๆ ทำให้แต่ละคนมีความเชี่ยวชาญเฉพาะที่ไม่เหมือนกัน ด้วยเหตุนี้ การร่วมประสานกับอวัยวะอื่นๆในพระกายจึงมีความสำคัญยิ่ง เพราะปกติ คนที่เป็นหู ก็เชี่ยวชาญในความเป็นหู แต่ถ้าเขาปรารถนาที่จะมองเห็นได้ชัดขึ้น เขาก็ต้องพึ่งพาคนที่เป็นตา ในทำนองเดียวกัน คนที่เป็นตา ก็จะเชี่ยวชาญในการเป็นตา แต่ถ้าเขาปรารถนาจะฟังได้ดีขึ้น เขาก็ต้องพึ่งพาและร่วมประสานกับคนที่เป็นหู

            ความเข้าใจในเรื่องของประทานจะมีส่วนช่วยให้ ผู้เชื่อแต่ละคนเข้าใจและให้เกียรติในอัตลักษณ์และการทรงเรียกของกันและกัน เพราะความเข้าใจในเรื่องของประทานทำให้เกิดความตระหนักรู้ว่า แต่ละคนมีของประทานและธรรมชาติที่ไม่เหมือนกัน แต่ละคนจึงมีพันธกิจและการทรงเรียกที่แตกต่างกันไป ดังนั้นเราจะไม่ยัดเยียดให้ใครเป็นเหมือนเรา แต่จะหนุนใจให้แต่ละคนได้ค้นพบถึงของประทานและผลักดันให้ทุกคนมุ่งหน้าสู่การทรงเรียกที่มีเฉพาะในแต่ละคน และเมื่อทุกคนเติบโตในของประทานที่ตนเองมี ท้ายสุดนี้ ก็จะเกิดภาพของการร่วมประสานและเกื้อกูลกันในพระกาย เพราะพวกเราได้ตระหนักรู้ว่า พวกเราไม่สามารถสำแดงของประทานทุกอย่างได้ด้วยตัวคนเดียว แต่พวกเราต้องพึ่งพาอวัยวะอื่นๆในการสำแดงของประทานที่เราไม่มีด้วย ชาโลม

Philip Kavilar

แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม

หนังสือ Discover Your Spiritual Gifts เขียนโดย C. Peter Wagner

ความรัก คือ การเรียนรู้

"ความรัก คือ การเรียนรู้ที่จะมองให้ออกและให้คุณค่าผู้คนสำหรับศักยภาพเต็มที่ที่จะเป็น...ของพวกเขา แม้กระทั่งก่อนที่พวกเขาจะก้าวเข้าไปในสิ่งนั้นเสียด้วยซ้ำ

ในขณะเดียวกันความรักก็ไม่ยอมให้ตัวเขาที่ยังไม่เปลี่ยนนั้น กันคุณไว้จากการกลายเป็นคุณอย่างแท้จริง เพราะคุณไม่จำเป็นต้องหยุดโตหรือหยุดอยู่กับที่เพียงเพราะคนเหล่านั้นที่ไม่โต

จงอย่ายอมให้ความไม่โตของคนอื่นมาหยุดยั้งคุณจากการก้าวสู่ความเติบโตอย่างเต็มที่ของคุณ"

Love is learning to see and value people for their fullest potential even before they emerge into it.

Love is also not allowing who they have not become keep you from becoming the fullest you. You don't have to be stuck by those who have stopped growing.

Don't let other people's immaturity keep you from progressing.

- Bob Hazlett

หลุมพราง 4 ประการ เกี่ยวกับของประทาน(ตอนที่1)

นับตั้งแต่ทศวรรษที่ 1970 คำสอนเรื่องของประทานก็เป็นคำสอนที่แพร่หลายมากขึ้นท่ามกลางคริสตจักรทั้งหลาย ถ้าเพื่อนๆตรวจสอบรายชื่อหนังสือที่สอนถึงเรื่องของประทาน เพื่อนๆจะพบว่า หนังสือมากมายที่สอนถึงของประทาน ส่วนใหญ่แล้วจะผลิตหลังจากปี 1970 ขึ้นไป นับได้ว่าทศวรรษ 1970 เป็นทศวรรษสำคัญที่พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงยกระดับความเข้าใจในเรื่องของประทานให้กับคริสตจักร

            นักวิชาการคริสเตียนบางท่าน แม้ว่าจะมีความเชี่ยวชาญด้านศาสนศาสตร์ในแขนงต่างๆ แต่ถ้าเขาไม่ได้อ่านหนังสือที่เขียนหลังปี 1970 โอกาสที่เขาจะมีความรู้หรือความเข้าใจในเรื่องของประทานก็เป็นไปได้ยาก แม้แต่ มาร์ติน ลูเธอร์ (ผู้นำการปฏิรูปโปรเตสแตนต์ในศตวรรษที่ 16) หรือ จอห์น เวสลีย์ (ผู้นำการฟื้นฟูเรื่องความบริสุทธิ์ในศตวรรษที่ 18) ก็ยังไม่ได้มีโอกาสที่จะศึกษาหรือมีความเข้าใจในเรื่องของประทานได้เท่ากับคริสเตียนในยุคปัจจุบัน กระทั่ง วอท์ชแมน นี (ผู้นำการฟื้นฟูที่ประเทศจีนช่วงต้นศตวรรษที่ 20) ก็ไม่อาจที่จะสอนหรืออธิบายเรื่องของประทานได้อย่างละเอียด ทั้งนี้ เพราะหนังสือและแหล่งความรู้เรื่องของประทาน ส่วนใหญ่แล้วเกิดขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 เป็นส่วนใหญ่

            จากการค้นคว้าของผม ผมเห็นว่ามีหลุมพรางสำคัญ 4 ประการเกี่ยวกับของประทาน ที่พวกเราควรหลีกเลี่ยง เป็นหลุมพรางที่นำไปสู่ความเข้าใจผิดและทำให้เกิดความติดขัดหลายอย่าง หลุมพรางทั้ง 4 นี้คือ

1. คิดว่าของประทานมีแค่ 9 อย่างเท่านั้น

2. คิดว่าของประทานที่เหนือธรรมชาติ บริสุทธิ์กว่าและสำคัญกว่า ของประทานที่เป็นธรรมชาติ

3. สถานการณ์นิยม

4. การยัดเยียดของประทาน 

ในบทความตอนนี้ ผมจะมาอธิบายหลุมพราง 2 ประการแรกก่อน 

(หลุมพรางที่ 1)  คิดว่าของประทานมีแค่ 9 อย่างเท่านั้น

            ในพระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่ได้กล่าวถึงของประทานไว้หลายอย่าง โดยข้อพระคัมภีร์หลักที่แจกแจงถึงของประทานต่างๆก็คือ (โรม 12) (เอเฟซัส 4) และ (1 โครินธ์ 12) และเมื่อพิจารณาถึงข้อพระคัมภีร์ทั้ง 3 บทนี้แล้ว รายการของประทานทั้งหมดจะมีดังนี้ 

(โรม 12)

1. การเผยพระวจนะ 2. การปรนนิบัติ 3. การสอน 4. การหนุนใจ/การตักเตือน 5. การให้/การถวาย

6. การครอบครอง/ความเป็นผู้นำ 7. ความเมตตา

(1 โครินธ์ 12) *ไม่นับอันที่ซ้ำกับ (โรม12)

8. ถ้อยคำของปัญญา 9. ถ้อยคำของความรู้ 10. ความเชื่อ 11. การรักษา 12. ฤทธิ์เดช/การอัศจรรย์

13. สังเกตวิญญาณ 14. ภาษาแปลกๆ 15. การแปลภาษาแปลกๆ 16. อัครทูต 17. การช่วยเหลือ

18. การบริหาร

(เอเฟซัส 4) *ไม่นับอันที่ซ้ำกับรายการข้างบน

19. ผู้ประกาศ 20. ศิษยาภิบาล

         รายการของประทานทั้ง 20 อย่างนี้เป็นรายการของประทานที่พระคัมภีร์เขียนไว้อย่างชัดเจน ทว่า ในพระคัมภีร์บทอื่นๆก็ยังได้พูดถึงของประทานอันอื่นๆอีกแต่ไม่ได้ชัดเจนเท่านี้ เช่น ของประทานการต้อนรับแขก (1 เปโตร 4:9) ของประทานการเป็นมิชชันนารี (เอเฟซัส 3:6-8) เป็นต้น 

หลุมพรางประการแรกเกี่ยวกับของประทานก็คือ ความคิดที่เข้าใจว่า ของประทานมีเพียง 9 อย่างเท่านั้น ทั้งๆที่ตามพระคัมภีร์แล้ว ของประทานทั้งหมดมีอย่างน้อย 20 อย่าง อนึ่ง ความคิดที่เข้าใจว่าของประทานมีเพียงแค่ 9 อย่างนั้นมักจะยกข้อพระคัมภีร์เฉพาะ (1 โครินธ์ 12) ในช่วงต้นเท่านั้น

 (1 โครินธ์ 12) ช่วงต้นได้กล่าวถึงของประทาน 9 อย่าง นั่นก็คือ 1. ถ้อยคำของปัญญา 2. ถ้อยคำของความรู้ 3. ความเชื่อ 4. การรักษา 5. ฤทธิ์เดช/การอัศจรรย์  6. การเผยพระวจนะ 7. สังเกตวิญญาณ 8. ภาษาแปลกๆ 9. การแปลภาษาแปลกๆ

 ดูเผินๆแล้ว ของประทานทั้ง 9 อย่างที่ปรากฏใน (1 โครินธ์ 12) ช่วงต้น ดูเหมือนจะมีความเหนือธรรมชาติมากเป็นพิเศษ ด้วยเหตุนี้ บางสัมมนาที่สอนเรื่องการดำเนินชีวิตที่เหนือธรรมชาติ ก็อาจจะเน้นเพียงแต่ของประทานทั้ง 9 อย่างนี้ บางคนจึงเกิดความเข้าใจที่ผิดและคิดไปว่าของประทานมีแค่ 9 อย่างเท่านั้น ถ้าเพื่อนๆยังไม่รู้ว่าตัวเองมีของประทานอะไร ก็อาจเป็นเพราะว่าเพื่อนๆเน้นแต่ของประทานเฉพาะ 9 อย่างนี้เท่านั้น ทั้งๆที่ความจริงแล้ว พระเจ้าอาจให้ของประทานอื่นๆแก่เพื่อนๆ ซึ่งไม่ใช่ของประทาน 9 อย่างนี้ 

(หลุมพรางที่ 2) คิดว่าของประทานที่เหนือธรรมชาติ บริสุทธิ์กว่าและสำคัญกว่า ของประทานที่เป็นธรรมชาติ

             ในกรอบความคิดแบบกรีก ผู้คนมักจะมองว่า โลกในฝ่ายวิญญาณที่เหนือธรรมชาติ (การอธิษฐาน/การนมัสการ/การไปโบสถ์) เป็นสิ่งบริสุทธิ์และดีงาม ส่วนโลกในฝ่ายกายภาพที่เป็นเรื่องธรรมชาติ (การมีเพศสัมพันธ์/การรับสิ่งบันเทิง/การกินเลี้ยง) เป็นสิ่งที่ไม่สะอาดและมลทิน ทว่า ในกรอบความคิดแบบฮีบรู(ซึ่งเป็นกรอบความคิดตามพระคัมภีร์)กลับมีมุมมองความคิดที่ไม่เหมือนกับกรอบความคิดแบบกรีก ในกรอบความคิดแบบฮีบรูมองว่า พระเจ้าทรงสร้างโลกฝ่ายวิญญาณที่เหนือธรรมชาติ และพระองค์ก็ทรงสร้างโลกฝ่ายกายภาพที่เป็นธรรมชาติด้วย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเหนือธรรมชาติหรือเรื่องธรรมชาติ ต่างก็เป็นสิ่งที่พระองค์ทรงสร้างมาทั้งคู่ ด้วยเหตุนี้กรอบความคิดแบบฮีบรูจึงมองว่า เรื่องฝ่ายวิญญาณที่เหนือธรรมชาติ กับเรื่องฝ่ายกายภาพที่เป็นธรรมชาติ ต่างก็มีความบริสุทธิ์และมีความสำคัญด้วยกันทั้งคู่ เพราะพระเจ้าทรงเป็นผู้เนรมิตสร้างทั้งเรื่องฝ่ายวิญญาณและเรื่องฝ่ายกายภาพ

           

ในเรื่องเกี่ยวกับของประทาน บางคนก็อาจคิดไปว่า ของประทานที่เหนือธรรมชาติ (เช่น การเผยพระวจนะ ภาษาแปลกๆ) มีความบริสุทธิ์และสำคัญกว่า ของประทานที่ดูเป็นเรื่องธรรมชาติ (เช่น การปรนนิบัติ ความเป็นเมตตา) ทว่า ในกรอบความคิดแบบฮีบรู พระเจ้าทรงสร้างจักรวาลที่มีทั้ง ของประทานที่เหนือธรรมชาติ และของประทานที่เป็นธรรมชาติ ไม่ว่าจะเป็นของประทานแบบเหนือธรรมชาติที่หวือหวา หรือของประทานที่ดูเป็นเรื่องธรรมชาติที่ปกติ ต่างก็เป็นสิ่งที่พระองค์ทรงสร้างมาทั้งคู่ ทั้งสองสิ่งนี้ต่างก็เป็นสิ่งที่มาจากพระองค์ ด้วยเหตุนี้ ในกรอบความคิดแบบฮีบรู ของประทานที่เหนือธรรมชาติกับของประทานที่ดูเป็นเรื่องธรรมชาติ ต่างก็เป็นของประทานที่มีความบริสุทธิ์และสำคัญพอๆกัน นอกจากนี้ ในบางวาระ ของประทานที่ดูเป็นเรื่องธรรมชาติ ก็อาจมีความสำคัญกว่าของประทานที่เหนือธรรมชาติด้วยซ้ำ 

            ถ้าจะพูดให้ชัดก็คือ ตามหลักความคิดแบบฮีบรู ของประทานที่ดูปกติทั่วๆไป (เช่น ความเมตตา การปรนนิบัติ) ก็มีความบริสุทธิ์และสำคัญพอๆกับของประทานที่เหนือธรรมชาติ (เช่น ภาษาแปลกๆ การเผยพระวจนะ) ดังนั้น พวกเราจึงควรให้เกียรติพี่น้องทุกคน พวกเราควรให้เกียรติทั้งพี่น้องที่มีของประทานที่เหนือธรรมชาติ และให้เกียรติกับพี่น้องที่มีของประทานที่ดูไม่เหนือธรรมชาติด้วย หลายครั้ง คนเราก็สามารถสัมผัสถึงความรักของพระคริสต์ผ่านของประทานที่ดูเป็นเรื่องธรรมชาติ ซึ่งบางที คนที่ไม่ได้มีของประทานที่เหนือธรรมชาติอาจจะสำแดงความรักของพระคริสต์ได้ยิ่งกว่าคนที่มีของประทานที่เหนือธรรมชาติเสียอีก 

            ในบทความนี้ ผมขอไว้เท่านี้ก่อน ถ้าไม่ติดอะไร สัปดาห์หน้าผมอาจจะเขียนบทความนี้ต่อในตอนที่สองนะครับ ขอพระวิญญาณบริสุทธิ์เพิ่มกำลังเพื่อนๆครับ 

พระคุณจงมีแด่ทุกท่าน

Philip Kavilar

แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม

หนังสือ Discover Your Spiritual Gifts เขียนโดย C. Peter Wagner