Hebrew Month of Kislev: Nov. 27-Dec. 26, 2011

Hebrew Month of Kislev: Nov. 27-Dec. 26, 2011
Here are notes for the 9th Hebrew month that will serve as a prayer guide. This guide comes from notes on teachings given by Chuck Pierce in 2007. I am so thankful that the Lord has given us understanding of Rosh Chodesh (the head of the month/First Fruits celebration), which was a vital part of Hebrew worship. I have found that as I am aware of these “ways that God is working and wants to bless us each month,” my faith level just seems to keep increasing. Elsewhere, Chuck Pierce said this will bring us into “overflow” in our lives, and it might take about 3.5 years. I am in my fifth year of following this First Fruits prayer guide, and have definitely found myself in “overflow.”

Ron Sawka

Kislev: Nov 27, 2011-Dec 26, 2011
1.The month of the tribe of Benjamin. He was the only one of the 12 born in the land of Israel, so watch Israel. Things will happen that change its course.
2.A month to develop your warfare strategies; a month to have prophetic revelation for war. You can get prophetic revelation for strategies. Benjamin was the most gifted with the art of the bow (which can represent prophetic strategy). See Genesis 49:27. “Benjamin is a ravenous wolf; in the morning he shall devour the prey, and at night he shall divide the spoil.” God wants to give us strategies to defeat the enemy and allow us to prosper.
3.A month to enter into a new level of trust and rest. We need to believe if we tap into God and what He commands (e.g., being thankful in all things), that we can really regroup and overcome many obstacles. For example, if you are feeling financial pressure, make a point of not worrying, but deliberately choose to be thankful instead. Be sure to “be thankful” for all the difficult situations you find yourself in. See 1 Thess. 5:18; Col. 3:17.
4.The month of Hebrew letter “Samekh,”( ס )which looks like a circle. This signifies trust, confidence, support, and coming full circle. We are in season of developing trust and confidence. If these are not developed, you will find yourself going around the “same old cycle” again and again, and will not break into the new. Examine the lives of Jacob and Joseph. Things came full circle for Jacob when he returned to Canaan after working 20 years for Laban; Joseph was reconnected with his family.
5.A month to review your support system. Whom do you support? Who supports you? Who are your friends?
6.The month of the rainbow. You must “war” to have peace. This Biblical concept is very important to recognize. Peace will not just happen; we have to choose to stand in faith, joy, and thanksgiving.
7.The month of a sense of peace and tranquility. You have come through a flood; God doesn’t want you to have go through it again. Warfare is not just battling the chaos around us: we must be on the offensive, seeing the conflict and having peace in the midst of it.
8.The month of dreams. The Lord has been piling up things through the year; now He releases that revelation during the night.
9.You may have to let God heal you of some trauma so you can sleep better. (Some dreams are just God replaying a memory of something. If you experience this, then ask the Lord to heal you of that trauma, and He will). “He gives His beloved sleep” (Psalm 127:2).
10.The month of the belly/womb/abdomen/river of God. There is a correlation between tranquility and fullness, and the ability to understand your next “measure.” The latter rain starts in September (the Feast of Tabernacles); by now it should be a ‘“running river.” Think about the river of God in Ezekiel 47. Revelation is progressive: ankle-deep, knee-deep, then swim deep. God wants to carry us in the river so we don’t just have to be walking.
11.A month to shoot straight and move quickly. Don’t ramble around. Cut your losses and move on through.
12.The month of Sagittarius (the archer). It’s a time to fight against empires and cultures. Watch Israel, America, and any covenant nation. Watch China. Usually something big happens during this month. Watch nations that rise against covenant nations.

(http://www.arise5.com/#/hebrew-months)

พันธสัญญาแห่งการรื้อฟื้นชนชาติ

ในช่วง2-3 สัปดาห์ที่ผ่านมา คริสตจักรแห่งพระบัญชาได้ส่งทีมนักอธิษฐานวิงวอน (Intercessor)การเดินทางไปที่ประเทศอิสราเอล เพื่อนำคำอธิษฐานของเราทั้งหลายไปสู่เมืองของพระเจ้า และเป็นการทำพันธสัญญาทางใจในการเชื่อมใจกับประเทศอิสราเอล เพราะเราเป็นพี่น้องในความเชื่อในองค์พระผู้เป็นเจ้า ในความเข้าใจเรื่องการไปอิสราเอลคือ
เราไม่ได้เดินทางไปอิสราเอลเพื่อไปจารึกแสวงบุญแบบที่ชาวมุสลิมเดินทางไปที่นครเมกกะห์
เราไม่ได้พยายามเลียนแบบยิวโดยรูปพิธีกรรมแบบภายนอก เพราะเราเป็นยิวแท้ในฝ่ายวิญญาณ (ฟป.3:3)ไม่ได้เข้าสุหนัตในฝ่ายธรรมชาติแต่เรา ได้เข้าสนิทในพระคริสต์ สำหรับผมแล้ว การ"เข้าสนิท"สำคัญมากกว่าการ"เข้าสุหนัต" เราจึงต้องทำความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องอิสราเอลกับยุคสุดท้าย มีดังนี้
1. อิสราเอลเป็นดังผลแรก รากแห่งความเชื่อ (โรม 11:15-16)
2. อิสราเอลกับคริสเตียนเป็นดังครอบครัวฝ่ายวิญญาณเดียวกัน(กาลาเทีย 3:26-29,เอเฟซัส 2:15)
3.อิสราเอลกับคริสเตียนกำลังต่อสู้กับศัตรูในฝ่ายวิญญาณเดียวกั(เอเฟซัส 6:12,ยากอบ 4:7)
4.พระเจ้าทรงมีประสงค์ในวาระสุดท้ายแก่อิสราเอลให้กลับมารับความรอด(โรม 11:25-27)
การไปเยือนประเทศอิสราเอล สถานที่ที่มักจะต้องไปคือต้องไปที่กำแพงเยรูซาเล็ม หรือที่เรียกว่ากำแพงตะวันตกหรือกำแพงร้องไห้(Western Wall, Wailing Wall) เป็นสถานที่เพื่อระลึกถึงพระวิหารที่ถูกทำลายในปี คศ.70 และจะมีการเดินทางไปเพื่ออธิษฐานวิงวอนที่นั่น
ในครั้งนี้นักอธิษฐานวิงวอนคือผู้ซึ่งนำคำอธิษฐานไปร้องทูลต่อพระเจ้า โดยการ
ก.ย้ำเตือนพระเจ้าถึงพระสัญญาและนัดหมายของพระองค์ซึ่งยังไม่ถึงกำหนดและบรรลุผล (อิสยาห์ 62:6-7)
ข.ทูลถวายคดีความแห่งความยุติธรรมต่อพระเจ้าในนามของผู้อื่น (อิสยาห์ 59:15-16)
ค.สร้างเครื่องกีดขวางและก่อกำแพงเพื่อพิทักษ์รักษาในเวลาแห่งการต่อสู้ (เอเสเคียล 13:4-5)
ง.ยืนอยู่ที่ช่องโหว่ระหว่างการพิพากษาอันชอบธรรมของพระเจ้า ซึ่งจะต้องเป็นไปตามนั้น กับความต้องการพระเมตตาในนามของผู้คน (เอเสเคียล 22:30-31)
เพื่อพระเจ้าได้ประทานพระสัญญาให้กับชนชาติของพระองค์
ผมได้ระลึก ความหมายของปี 5772 ตามปฏิทินฮีบรู เป็นปีของอักษร בע"Ayin-Bet" คือพระเจ้าเฝ้าดูเหนือบ้านของพระองค์ ผลแรกคือสรรเสริญและที่สำคัญสุดคือพันธสัญญา (covenant) เป็นปีของการเข้าใจเรื่องพันธสัญญา สิ่งสำคัญสุดที่คุณสามารถทำเพื่อดำเนินขีวิตในพระพรของพระเจ้า พระเจ้าไม่เพียงแต่ต้องการให้เราเดินในพันธสัญญา แต่พระองค์ถักทอเชื่อมเราไว้ในพันธสัญญาของพระองค์ (by Dr.Robert Heidler)
ในการเดินทางไปอิสราเอลครั้งนี้ คริสตจักรแห่งพระบัญชาได้แสดงจุดยืน ยืนเคียงข้างอิสราเอล เป็นคนใหม่คนเดียวกันในพระคริสต์ (One New Man)สำหรับคำว่า "คนใหม่คนเดียวกันในพระคริสต์"(One New Man) ผมขอให้นิยามเป็นการสรุปความเข้าใจดังนี้
One - Oneness หนึ่งเดียวกันในความเชื่อ
เอเฟซัส 4:5 มีองค์พระผู้เป็นเจ้าองค์เดียว ความเชื่อเดียว บัพติศมาเดียว
New -New wineskin - หนึ่งเดียวกันในความคิด แม้เราไม่สามารถคิดเหมือนกันได้ แต่เรามีเป้าหมายที่จะเคลื่อนไปกับพระเจ้าในวิถีทางใหม่ไม่ใช่รูปแบบเดิม แต่การสำแดงใหม่แบบถุงหนังน้ำองุ่นใหม่
มัทธิว 9:17 ...แต่เขาย่อมเอาน้ำองุ่นหมักใหม่ใส่ในถุงหนังใหม่ แล้วทั้งสองอย่างก็อยู่ดีด้วยกันได้"
Man - Manifesto prayer - หนึ่งใจเดียวกันในถ้อยแถลงการณ์อธิษฐาน
อิสยาห์ 62:1 เพื่อเห็นแก่ศิโยน ข้าพเจ้าจะไม่ระงับเสียง และเพื่อเห็นแก่เยรูซาเล็มข้าพเจ้าจะไม่นิ่งเฉยอยู่จนกว่าการช่วยกู้กรุงนี้จะออกไปอย่างความสุกใส และความรอดของกรุงนี้อย่างคบเพลิงที่ลุกอยู่
ในครั้งนี้ผม ขอนำถ้อยคำแถลงการณ์อธิษฐาน จากพระธรรมอิสยาห์ บทที่ 62:1-5 มาแบ่งปันเพื่อเราทั้งหลายจะได้เห็นถึง "พันธสัญญาแห่งการรื้อฟื้นชนชาติ"
อิสยาห์ 62
1 เพื่อเห็นแก่ศิโยน ข้าพเจ้าจะไม่ระงับเสียง และเพื่อเห็นแก่เยรูซาเล็มข้าพเจ้าจะไม่นิ่งเฉยอยู่จนกว่าการช่วยกู้กรุงนี้จะออกไปอย่างความสุกใส และความรอดของกรุงนี้อย่างคบเพลิงที่ลุกอยู่
2 บรรดาประชาชาติจะเห็นการช่วยกู้เจ้า และพระราชาทั้งหลายเห็นศักดิ์ศรีของเจ้า และเขาจะเรียกเจ้าด้วยชื่อใหม่ ซึ่งพระโอษฐ์ของพระเจ้าจะประทาน
3 เจ้าจะเป็นมงกุฎงามในพระหัตถ์ของพระเจ้า และเป็นราชมงกุฎในพระหัตถ์แห่งพระเจ้าของเจ้า
4 เขาจะไม่ขนานนามเจ้าอีกว่า ถูกทอดทิ้ง และเขาจะไม่เรียกแผ่นดินของเจ้าอีกว่า ซึ่งร้างเปล่าแต่เขาจะเรียกเจ้าว่า ความปีติยินดีของเราอยู่ในเธอ และเรียกแผ่นดินของเจ้าว่า สมรสแล้ว เพราะพระเจ้าทรงปีติยินดีในเจ้า และแผ่นดินของเจ้าจะแต่งงาน
5 เพราะชายหนุ่มแต่งงานกับหญิงพรหมจารีฉันใด บุตรชายทั้งหลายของเจ้าจะแต่งกับเจ้าฉันนั้น และเจ้าบ่าวเปรมปรีดิ์เพราะเจ้าสาวฉันใด พระเจ้าของเจ้าจะเปรมปรีดิ์เพราะเจ้าฉันนั้น
แม้เราจะเผชิญปัญหาน้ำท่วมหรือวิกฤตกาลในชีวิต โลกนี้ยังมีหวัง และพระองค์ได้ให้สัญญาว่าคริสตจักรของพระองค์จะเป็นความหวังของโลกนี้
คริสตจักรจึงต้องทำหน้าที่ของตน และต้องทำการของพระเจ้าให้สำเร็จ หน้าที่ของคริสตจักรก็คือ การสำแดงพระเจ้าและแผนการความรอดของพระองค์ ให้คนบาปได้กลับใจใหม่ และกลับมาคืนดีกับพระเจ้า รื้อฟื้นความจริงและความชอบธรรมของพระเจ้าให้กลับคืนมา
เอเฟซัส 3:9-10 9 และทำให้คนทั้งปวงเห็นแผนงานแห่งความล้ำลึก ซึ่งตั้งแต่แรกสร้างโลกทรงปิดบังไว้ที่พระเจ้าผู้ทรงสร้างสารพัดทั้งปวง 10 ประสงค์จะให้เทพผู้ปกครองและศักดิเทพในสวรรคสถานรู้จักปัญญาอันซับซ้อนของพระเจ้าทางคริสตจักร ณ บัดนี้
เหตุการณ์ในพระธรรมอิสยาห์ที่ตอนนี้เป็นเหตุการณ์ที่อิสราเอลได้ตกไปเป็นเชลยของบาบิโลน ต้องทนทุกข์อย่างแสนสาหัส ส่วนคนที่ยังเหลืออยู่นั้น ก็มีสภาพจิตวิญญาณที่เสื่อมถอย เกิดความผิดบาปเต็มไปทั่ว อิสยาห์ซึ่งเป็นผู้เผยพระวจนะในเวลานั้น ได้เตือนให้พวกเขากลับใจ ละทิ้งความบาป หันกลับมาหาพระเจ้า รวมทั้งให้อธิษฐานอ้อนวอนต่อพระเจ้าอย่างไม่หยุดหย่อน เพื่อขอพระเจ้านำการฟื้นฟู นำสง่าราศีของประชากรของ พระจากนั้นอิสยาห์ได้พยากรณ์ถึงการทรงช่วยกู้ของพระเจ้า และการกลับคืนสู่สภาพดีของศิโยน และเมื่อถึงเวลานั้น ทุกคนที่ได้เห็นการช่วยกู้ของพระเจ้าก็จะเห็นความยิ่งใหญ่ของพระองค์
พระวจนะในตอนนี้ได้พูดถึงพระสัญญาของพระเจ้าว่าจะให้ศิโยน ซึ่งเล็งถึงคริสตจักรของพระเจ้าหรือชุมชนของพระเจ้ากลับคืนสู่สภาพดี
เมื่อเปรียบเทียบเหตุการณ์วิกฤตน้ำท่วมในประเทศไทยกับเหตุการณ์ในพระธรรมตอนนี้ ผมเชื่อว่าเราจะได้รับพันธสัญญาแห่งการรื้อฟื้นใน 3 ระดับ
ทั้งระดับชนชาติ ระดับชุมชนของพระเจ้า และระดับชีวิตปัจเจกบุคคลของเราแต่ละคน
พันธสัญญาของพระเจ้าในการรื้อฟื้นนั่นคือ
1.รื้อฟื้นความชอบธรรม (ข้อ 1-2)
คำว่าการ “ช่วยกู้” เมื่อเราได้ดูในภาษาเดิมนั้นมาจากคำว่า Tsedheq ซึ่ง แปลว่า ความชอบธรรม เราเห็นคำนี้ในพระธรรมปฐมกาลนั่นคือ ปฐมกาล 14:18 เมลคีเซเดคผู้เป็นทั้งกษัตริย์(ที่ชอบธรรม)เมืองซาเลม และปุโรหิตของพระเจ้าผู้สูงสุด
ความชอบธรรม หมายถึง ความถูกต้อง ความจริง ความสัตย์จริงเที่ยงตรง ยุติธรรม ความบริสุทธิ์ มาตรฐานของพระเจ้า ความตรงไปตรงมา
ซึ่งใช้ในพระวจนะหลายตอนเช่น (สดด.4:5,สดด.23:3,โยบ.8:3)พระเจ้าทรงสัญญาที่จะนำความชอบธรรมมาสู่ศิโยนและเยรูซาเล็ม
อิสยาห์กำลังบอกว่า เพื่อเห็นแก่ศิโยน เขาจะไม่ระงับเสียง จนกว่าความชอบธรรมจะเกิดขึ้นในเยรูซาเล็มตามพระสัญญาที่พระเจ้าเคยสัญญาไว้
จนกว่าความถูกต้องจะเกิดขึ้น ความยุติธรรม ความจริง ความซื่อตรงจะเกิดขึ้น ฯลฯ
ความชอบธรรมของพระเจ้าจึงจำเป็นต้องเกิดขึ้นกับคนและชุมชนของพระองค์ตามพระสัญญาที่พระองค์ทรงให้ไว้
อิสยาห์ไม่ได้หยุดพักในการร้องทูลต่อพระเจ้า ไม่ได้นิ่งเฉยเมื่อ พระสัญญาของพระเจ้ายังไม่เป็นจริง
ขาร้องทูลอธิษฐาน เขาทำในส่วนของเขาอย่างเต็มที่ด้วยความเชื่อและมั่นใจว่า “ความชอบธรรมของพระเจ้าจะต้องถูกสถาปนา”
ผู้ที่ตกเป็นเชลยในบาบิโลนจะต้องถูกปลดปล่อย
ภาพของคนที่ถูกปลดจากเชลยให้เข้าสู่ความชอบธรรมของพระเจ้า เป็นเหมือนภาพของความสว่างที่ค่อยๆ ลุกโชติช่วงมากขึ้น สว่างมากขึ้นตามลำดับ(สภษ.4:18,2ซมอ.23:4) เปรียบว่าความชอบธรรมของพระเจ้าจะส่องแสงมากขึ้น ความถูกต้อง ความบริสุทธิ์จะถูกส่งออกไปมากขึ้น ความสว่างถูกส่งออกไปไกลจนคนอื่นเห็นได้
เมื่อมนุษย์คู่แรกกบฏต่อพระเจ้า เขาได้นำความบาปเข้ามาในโลก แต่เราได้รับการปลดปล่อยจากการเป็นทาสแห่งความบาปเข้าสู่ความชอบธรรมของพระเจ้าแล้วผ่านทางการไถ่ของพระคริสต์บนไม้กางเขน เราจึงเป็นคนชอบธรรมในสายพระเนตรของพระเจ้า
คริสตจักรของพระเยซูจึงเป็นที่แห่งความชอบธรรม และจะต้องเป็นตัวแทนของพระเจ้าในการสำแดงความชอบธรรมไปสู่สังคม และพลังแห่งความชอบธรรมจะแรงกล้ามากขึ้นเรื่อยๆ
ความชอบธรรมต้องเริ่มต้นที่คนของพระเจ้าก่อน คนที่มาเชื่อพระเจ้า ชีวิตต้องดีขึ้น สิ่งสารพัดเก่าต้องล่วงไป ชีวิตจะเปลี่ยนแปลงอย่างอัตโนมัติ
2 คร.5:17 เหตุฉะนั้นถ้าผู้ใดอยู่ในพระคริสต์ ผู้นั้นก็เป็นคนที่ถูกสร้างใหม่แล้ว สิ่งสารพัดที่เก่าๆ ก็ล่วงไป นี่แน่ะกลายเป็นสิ่งใหม่ทั้งนั้น
2 Cor 5:17 ...the old has gone, the new has come!
เราใกล้ใครก็จะเป็นเหมือนคนนั้น ถ้าเราอยู่ใกล้คนดีเราก็มีโอกาสได้รับสิ่งดีจากเขา และถ้าเราใกล้ชิดพระเจ้าผู้ทรงเป็นความชอบธรรม เราก็จะมีชีวิตที่ชอบธรรมเหมือนพระเจ้า
มนุษย์ค้นพบทุกอย่าง แม้เป็นสิ่งที่ยากและลึกลับที่สุด แต่หลายครั้งเขาไม่สามารถค้นหาให้พบตนเองได้ นั่นคืออัตลักษณ์ที่มนุษย์สูญเสียไปเมื่อได้ทำบาปต่อพระเจ้า
ในพระธรรมปฐมกาล เมื่อมนุษย์รู้ว่า ตัวเปลือยเปล่าอยู่ พวกเขาจึงเอาใบมะเดื่อมาสำหรับปกปิดร่างกาย จึงนับว่ามะเดื่อเป็นต้นไม้ที่มีประโยชน์มากเป็นครั้งแรก “ตาของเขาทั้งสองคนก็สว่างขึ้น จึงสำนึกว่าตนเปลือยกายอยู่ก็เอาใบมะเดื่อมาเย็บเป็นเครื่องปกปิดร่างไว้(ปฐมกาล 3:7) แต่นั่นเป็นพระเจ้าอัตลักษณ์ความเป็นตัวตนที่เขาได้รู้จักพระเจ้าว่าเขาเป็นใครในพระองค์ได้สูญเสียไปแล้ว โดยความบาปที่เขาไม่เชื่อฟังพระเจ้า ความบาปนำมาซึ่งมาตายและนำมาซึ่งความน่าอับอายที่ต้องปกปิดไว้ไม่ให้ใครรู้ เมื่ออาดัมและเอวาได้รับประทานผลไม้จากต้น ต้นไม้แห่งความสำนึกในความดี และความชั่ว
ปฐมกาล 3:5-7 เพราะพระเจ้าทรงทราบอยู่ว่า เจ้ากินผลไม้นั้นวันใด ตาของเจ้าจะสว่างขึ้นในวันนั้น แล้วเจ้าจะเป็นเหมือนพระเจ้า คือสำนึกในความดีและความชั่ว"...ตาของเขาทั้งสองคนก็สว่างขึ้น จึงสำนึกว่าตนเปลือยกายอยู่ ก็เอาใบมะเดื่อมาเย็บเป็นเครื่องปกปิดร่างไว้
แท้จริงแล้วพระเจ้าทรงสร้างมนุษย์ตามพระฉายของพระองค์ แต่ละคนที่ถูกสร้างมีอัตลักษณ์(Identity) เราทุกคนเป็นที่โปรดปรานในสายพระเนตรพระเจ้า ไม่ว่าเราจะเป็นเช่นไร แต่เนื่องด้วยความบาปนี้เองทำให้มนุษย์ได้สร้างอัตลักษณ์ใหม่ในความคิดของเขา เมื่อเขามองรูปร่างตนเอง เห็นสิ่งที่เป็นอัตลักษณ์ ดูแลชั่งอัปลักษณ์จึงอับอายเอาใบมะเดื่อมาปกปิด ใบมะเดื่อในที่นี้เป็นลักษณ์ของอัตลักษณ์ (identity) เป็นความรู้สึกนึกคิดที่บุคคลมีต่อตนเองว่า “ฉันคือใคร”
ในสายตาคนอื่น มนุษย์เริ่มห่างไกลในความสัมพันธ์กับพระเจ้า เพราะการสูญเสียความเป็นตัวตนของเราที่เป็นผู้ถูกสร้างแต่ห่างไกลจากพระเจ้าพระผู้สร้าง จึงทำให้เขาเอาความเป็นตัวตนของเขามากำหนดเอาเองจากสังคม บางใช้ความรู้การศึกษามาเป็นตัวกำหนดสังคม บ้างเอาเศรษฐกิจเป็นตัวกำหนดความเป็นตัวตนทางสังคม "มีเงินนับเป็นพี่ มีทองนับว่าเป็นน้อง"
แต่ท้ายสุดมนุษย์จะต้องมาถึงจัดตระหนักของเขาเองว่า ใบมะเดื่อที่หุ้มกายนั้นเป็นสิ่งที่ชั่วคราว ไม่ได้เป็นสิ่งถาวร อัตลักษณ์ที่เขาสร้างขึ้นในความคิดของเขาเป็นเพียงสิ่งชั่วคราว ไม่ยั่งยืน เป็นสิ่งที่เรียกว่าอนิจจัง ปัญญาจารย์ 5:10 คนรักเงินย่อมไม่อิ่มเงิน และคนรักสมบัติไม่รู้จักอิ่มกำไร นี่ก็อนิจจังด้วย
ความรู้ทำให้เขาหยิ่ง ความจริงของพระเจ้าทำให้เขาได้ตระหนัก และความรักของพระองค์ทำให้เขากลับใจ และกลับมาหาพระเจ้า เพราะพระองค์ประทานแผนการไถ่ของพระองค์ ผ่านทางพระเยซูคริสต์ เสื้อหนังสัตว์จึงเล็งถึงการไถ่และอัตลักษณ์ใหม่ที่พระเจ้าจะสวมให้เมือกลับมาหาพระองค์
ปฐมกาล 3:21-22
21 พระเจ้าทรงทำเสื้อด้วยหนังสัตว์ให้อาดัมกับเอวาสวมปกปิดกาย
22 แล้วพระเจ้าตรัสว่า "ดูเถิดมนุษย์มาเป็นเหมือนผู้หนึ่งในพวกเราแล้ว โดยที่รู้สำนึกในความดีและความชั่ว บัดนี้ อย่าปล่อยให้เขายื่นมือไปหยิบผลต้นไม้แห่งชีวิตมากิน แล้วมีอายุยืนชั่วนิรันดร์"
คำว่า "ความรอด (salvation)" คือคำว่า "Yeshua " ในภาษาเดิมให้ความหมายหลายความหมาย เช่น การถูกช่วยกู้ การถูกปลดปล่อยจากความยากลำบาก ได้รับความปลอดภัย ชัยชนะ ความสุข ความรอดจากบาป และโทษของบาป ได้รับการยกโทษ การคืนดีกับพระเจ้า (สดด.68:19 ,อสย.12:2)
ในคำว่า "Yeshua"คือคำว่า "เยซู" พระนามแห่งความรอด พระองค์ทรงเป็น Yeshua Ha Mashiach ผู้ที่ถูกเจิม เพื่อนำการปลดปล่อยเชลยให้เป็นไท (อสย.60 ความรอดของผู้เชื่อจึงมาทางความชอบธรรมของพระเยซูคริสต์ที่พระองค์สิ้นพระชมน์ที่กางเขนเพื่อไถ่บาปเรา
ชอบธรรมจึงมาด้วยความเชื่อไม่ใช่โดยการกระทำ (Justify by faith) การทำดีไม่ใช่ให้ได้รับความรอดแต่เมื่อรอดแล้วเราจะประกอบการดี
เมื่อก่อนอาจจะเป็นผู้ก่อการร้าย แต่ตอนนี้กลายเป็นผู้ก่อการดี
เอเฟซัส 2:8-10
8 ด้วยว่าซึ่งเราทั้งหลายรอดนั้นก็รอดโดยพระคุณเพราะความเชื่อ และมิใช่โดยตัวเราทั้งหลายกระทำเอง แต่พระเจ้าทรงประทานให้
9 ความรอดนั้นจะเนื่องด้วยการกระทำก็หามิได้ เพื่อมิให้คนหนึ่งคนใดอวดได้
10 เพราะว่าเราเป็นฝีพระหัตถ์ของพระองค์ ที่ทรงสร้างขึ้นในพระเยซูคริสต์เพื่อให้ประกอบการดี ซึ่งพระเจ้าได้ทรงดำริไว้ล่วงหน้าเพื่อให้เรากระทำ
พระเจ้ากำลังเข้ามาประกอบกิจในชีวิตของเรา พระองค์ไม่เคยประกอบผิด
เมื่อเรามาดูในบริบทอิสราเอลในตอนนี้ เราเห็นว่าพระเจ้าสัญญาว่าจะช่วยให้เขารอดในทุกมิติ ทั้งฝ่ายกายภาพได้รับการปลดปล่อยจากการเป็นเชลย ด้านฝ่ายจิตใจคือได้กลับไปยังบ้านเมืองของตนคือเยรูซาเล็ม ฝ่ายจิตวิญญาณได้รับการคืนดีกับพระเจ้า พ้นจากการถูกพิพากษา กลายเป็นผู้ชอบธรรม
และภาพการเล็งที่สำคัญที่สุดนั่นคือ การถูกปลดปล่อยจากการเป็นเชลย คือการถูกไถ่ออกจากบาป ออกจากพันธนาการ ไม่ต้องรับโทษของบาปอีกต่อไป
คำว่า ชาโลม ในภาษาฮีบรู มีความหมายถึง สันติภาพ
ความรอดอย่างนี้แหละที่จะบังเกิดขึ้นท่ามกลางเราทั้งหลายและท่ามกลางสังคมและชุมชนที่เราอยู่ โดยเริ่มที่คริสตจักรของพระองค์
คนที่ต้อนรับพระเยซูมาเป็นพระผู้ช่วยให้รอด และคืนดีกับพระองค์ เขาจะรับความรอด
2.รื้อฟื้นสง่าราศี (ข้อ 2-3)
ในข้อที่ 2 ตอนปลายได้พูดถึงศักดิ์ศรี ซึ่งในภาษาเดิมหมายถึง สง่าราศรี (glory) แปลว่า ความสมบูรณ์ มั่งคั่ง มั่งมี มีค่า มีเกียรติ
และในพระคัมภีร์ข้อที่ 3 ได้พูดถึง พระเจ้าเปรียบเราเป็นเหมือนมงกุฎ ที่อยู่ในพระหัตถ์พระเจ้า
คนที่เป็นเชลยหรือเป็นทาสในเวลานั้นไม่มีเกียรติ ไม่มีอิสรภาพ ไม่มีสิทธิใดๆ แม้แต่ชีวิตของตน เป็นภาพที่ตกต่ำมากๆ แต่เมื่อถึงเวลาพระองค์จะรื้อฟื้นคนของพระองค์ ให้มีศักดิ์ศรีและสง่าราศี
เมื่อเรากลับมาหาพระเจ้า พระองค์จะทรงรื้อฟื้นเรา เพราะทรงเห็นคุณค่าเราอย่างมาก จากทาสที่ไร้ค่าจึงสามารถกลายเป็นมงกุฎงามในพระหัตถ์พระเจ้า
มงกุฎเล็งถึงการชื่นชม ยกย่อง ยกชู และเล็งถึงการปกป้องของ พระเจ้า เพราะมงกุฎนั้นอยู่ในพระหัตถ์ของพระเจ้า
เพลงคร่ำครวญ 3:17-25
17 จิตวิญญาณของข้าพเจ้าขาดความสงบสุข จนข้าพเจ้าลืมความสำราญว่าเป็นอะไร
18 ข้าพเจ้าจึงว่า "ศักดิ์ศรีของข้าพเจ้าสูญไปแล้วและความหวังในพระเจ้าก็ดับหมด"
19 ขอทรงจำความทุกข์ใจและความถูกบีบคั้นของข้าพเจ้าอันเป็นบอระเพ็ดและดีหมี
20 จิตวิญญาณของข้าพเจ้ายังนึกถึงเนืองๆ และต้องค้อมลงภายในตัวข้าพเจ้า
21 ข้าพเจ้าหวนคิดขึ้นมาได้ ข้าพเจ้ามีความหวังขึ้นเมื่อคิดได้ว่า
22 ความรักมั่นคงของพระเจ้าไม่เคยหยุดยั้ง และพระเมตตาของพระเจ้าไม่มีสิ้นสุด
23 เป็นของใหม่อยู่ทุกเวลาเช้า ความเที่ยงตรงของพระองค์ใหญ่ยิ่งนัก
24 จิตใจของข้าพเจ้าว่า 'พระเจ้าทรงเป็นส่วนของข้าพเจ้า เหตุฉะนี้ข้าพเจ้าจะหวังในพระองค์'
25 พระเจ้าทรงดีต่อคนทั้งปวงที่คอยท่าพระองค์อยู่และทรงดีต่อคนที่แสวงพระองค์
ผู้เผยพระวจนะเจ้าน้ำตาอย่างเยเรมีห์ ได้เข้าใจถึงความหวังใจและศักดิ์ศรีที่ได้รับกลับคืนมาได้โดยพระเจ้า เมื่อเรารับการรื้อฟื้นชีวืตในพระเจ้า ชีวิตของเราจึงเปลี่ยนไปจากทาสกลับถูกยกเป็นบุตรของพระเจ้า (ยน.1:12) จากทาสกลายเป็นปุโรหิตของพระเจ้า เป็นคนที่ประกาศพระบารมีของพระเจ้า(1ปต.2:8-9) เราได้รับพระกรุณาของพระเจ้า เรามีคุณค่าในสายพระเนตรพระเจ้า
พระเยซูคริสต์พระองค์ต้องผ่านความทุกข์ยาก พระองค์ต้องผ่านมงกฎหนามก่อนจะได้สวมมงกุฎงาม (ฟป.2:8-10)
ความสัตย์ซื่อเป็นข้อกำหนดของพระเจ้า ส่วนการเกิดผลเป็นรางวัลจากพระองค์
เมื่อเราสัตย์ซื่ออดทนทำส่วนของเราอย่างเต็มที่ พระองค์จะมีรางวัลให้กับเราที่เป็นมงกุฏที่ไม่มีวันร่วงโรย และเป็นเกียรติสง่าราศีในชีวิต
ให้เรารับพระสัญญาพระเจ้าด้วยกัน และเชื่อร่วมกันว่าพระเจ้าจะประทานสง่าราศีให้เราและคริสตจักรของเรา
และสิ่งที่พระเจ้าจะรื้อฟื้นประการสุดท้ายคือ
3. รื้อฟื้นความสัมพันธ์กับพระเจ้า(ข้อ 4-5)
พระเจ้าเปรียบเราเป็นเหมือนเจ้าสาวของพระองค์ การเป็นเชลยในบาบิโลนของอิสราเอลจึงเปรียบเหมือนการหย่าร้างอันเนื่องมาจากความไม่สัตย์ซื่อของอิสราเอล ในระหว่างที่เป็นเชลยนั้นเขาจึงไม่ได้จำเริญและทวีคูณขึ้น เพราะเขาถูกตัดจากสามี
อิสราเอลเป็นเหมือนหญิงที่ถูกทิ้งร้างไว้ให้อยู่ตามลำพังเนื่องจากบาป และพระเจ้าไม่พอพระทัย
แต่เมื่อเขากลับมาคืนดีกับพระเจ้า สำนึกในบาป กลับใจใหม่และหันหลังให้บาป พระเจ้าทรงกระทำให้เขาจำเริญงอกงามขึ้นจนต้องขยายเต็นท์ออกไปอีก
อสย.54:1-5
1 "จงร้องเพลงเถิด โอ หญิงหมันเอ๋ย ผู้ไม่คลอดบุตร จงเปล่งเสียงร้องเพลงและร้องให้ดัง เจ้าผู้ไม่ได้เจ็บครรภ์ ด้วยว่าบุตรของแม่ร้างก็ยังจะมีมากกว่าบุตรของนางที่แต่งงาน พระเจ้าตรัสดังนี้ 2 จงขยายสถานที่แห่งเต็นท์ของเจ้า และให้ม่านของที่อาศัยของเจ้าขึงออก อย่าหน่วงไว้ ต่อเชือกของเจ้าให้ยาว และเสริมกำลังหลักหมุดของเจ้า 3เพราะเจ้าจะกระจายออกไปทางขวาและทางซ้าย และเชื้อสายของเจ้าจะได้บรรดาประชาชาติเป็นกรรมสิทธิ์และจะให้มีคนอยู่ในหัวเมืองร้าง 4 "อย่ากลัวเลย เพราะเจ้าจะไม่ต้องอับอาย อย่าอดสูเลย เพราะเจ้าจะไม่ต้องละอาย เพราะเจ้าจะลืมความอายในวัยสาวของเจ้า และเจ้าจะไม่จำที่เขาติความเป็นม่ายของเจ้าอีก 5เพราะผู้สร้างเจ้าเป็นสามีของเจ้า พระนามของพระองค์คือพระเยโฮวาห์จอมโยธา และองค์บริสุทธิ์ของอิสราเอลเป็นผู้ไถ่ของเจ้า เขาเรียกพระองค์ว่าพระเจ้าของสากลโลก
พระเจ้าทรงมีพระสัญญาต่อคนของพระองค์ที่จะรื้อฟื้นความสัมพันธ์ พระเจ้าจ่ายราคาพระบุตรองค์เดียวของพระองค์เพื่อเราจะกลับไปมีความสัมพันธ์กับพระองค์
แม้ในโลกนี้เราอาจจะถูกปฎิเสธในความสัมพันธ์ เราอาจจะไม่หล่อหรือสวยเลือกได้ มีใครมาปิดไฟไล่เรา เหมือนรายการเกมโชว์ "Take me out" แต่พระองค์จะมา "Take me up" รับเราไปแผ่นดินของพระองค์บนสวรรค์
พระเจ้าไม่เคยปฎิเสธชนชาติของพระองค์ เราเป็นที่รักของพระเจ้า คริสตจักรจึงเป็นเจ้าสาวของพระคริสต์ที่องค์เจ้าบ่าวจะมารับเราไปในงานสมรสพระเมษโปดก

งานแต่งงานในโลกนี้ที่คงอยู่เพียงชั่วชีวิตของเรา เจ้าสาวทุกคนยังพยายามสุดความสามารถที่จะให้งานแต่งงานของตนสมบูรณ์แบบ เราในฐานะเจ้าสาวของพระคริสต์ ยิ่งต้องเตรียมตัวเราให้มากกว่า เพื่อพร้อมสำหรับการแต่งงานที่จะคงอยู่ตลอดนิรันดร์กาล

เจ้าสาวของพระคริสต์คือคริสตจักร
ต่างพร้อมพรักงามผ่องแผ้ววิสุทธา
กระทำความชอบธรรมต่อโลกหล้า
เมื่อพระคริสต์เสด็จมาทรงชื่นชม

บทเรียนจากต้นมะเดื่อสอนใจ

อะไรเอ่ย ข้างนอกสุกใสข้างในเป็นโพรง?
คำตอบคือ ผลมะเดื่อ
เพราะผลภายนอกดูสวยงามแต่ภายในเต็มไปด้วยแมลงหวี่หรือหนอนที่อยู่ในผลนั้นนั่นเป็นสำนวนสุภาษิตไทย ที่เปรียบเทียบได้ 2ทาง ทางหนึ่งหมายถึงสิ่งที่ แลดูภายนอกเป็นของดีหรือของแท้ แต่แท้จริงแล้วกลับไม่ใช่ของดีหรือของแท้นัก

อีกทางหนึ่ง เปรียบได้กับสตรีที่งามแต่รูป แต่กิริยาและความประพฤติไม่ดีหรืองามเหมือนรูป ซึ่งตรงกันข้ามกับอีกสำนวนหนึ่งที่ว่า ”ข้างนอกขรุขระ ข้างในต๊ะติ๊งโหน่ง ” คือดูแต่ภายนอกไม่งาม แต่แท้จริงกลับเป็นของแท้ของงาม สตรีที่มีรูปร่างขี้ริ้วไม่งดงาม แต่กิริยามารยาทเรียบร้อย จิตใจก็ดีงาม ตรงข้ามกับรูปร่าง
ผมได้นึกถึงสำนวนสุภาษิตนี้เมื่อภรรยาของผมได้กลับมาจากประเทศอิสราเอลและได้ซื้อของหลายอย่างมาฝากเพื่อนๆ

มะเดื่อเป็นของฝากอย่างหนึ่งที่ผู้ที่ไปมักจะซื้อมาฝากเพราะต้นมะเดื่อเป็นแหล่งอาหารที่คนนิยมและมีราคาไม่แพง ในอิสราเอลใช้เวลาปลูก 3 ปีก็ให้ผล ต้นๆ หนึ่งให้ผลได้มากมายซึ่งเก็บเกี่ยวได้ปีละ 2 ครั้งคือ ตอนปลายฤดูใบไม้ผลิและต้นฤดูใบไม้ร่วง แต่มะเดื่อสายพันธุ์ของอิสราเอลกับมะเดื่อบ้านเราเป็นคนละสายพันธุ์กัน เท่าไปดูจากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี มะเดื่อของอิสราเอลจะเป็นมะเดื่อ(Ficus carica) เป็นไม้ยืนต้นที่แยกดอกแยกต้นเจริญได้ดีในที่สูงถึง 6 เมตร หรือ 19 ฟุต อยู่ในสกุล Ficus วงศ์ Moraceae เป็นพืชพื้นเมืองในแถบตะวันออกกลาง เป็นพืชคนละสายพันธุ์กับมะเดื่อไทยคือพันธุ์อุทุมพรหรือมะเดื่อชุมพร (Ficus racemosa) ที่เป็นไม้พื้นเมืองในอินเดียและศรีลังกา เมื่อผมได้ไปศึกษาในพระคัมภีร์ผมคิดว่าเป็นสิ่งที่น่าสนใจ จึงขอนำมาแบ่งปันเป็นบทเรียนจากต้นมะเดื่อสอนใจของเราดังนี้ครับ

ในพระคริสตธรรมคัมภีร์ต้นมะเดื่อปรากฏครั้งแรกในปฐมกาล เมื่อมนุษย์รู้ว่า ตัวเปลือยเปล่าอยู่ พวกเขาจึงเอาใบมะเดื่อมาสำหรับปกปิดร่างกาย จึงนับว่ามะเดื่อเป็นต้นไม้ที่มีประโยชน์มากเป็นครั้งแรก “ตาของเขาทั้งสองคนก็สว่างขึ้น จึงสำนึกว่าตนเปลือยกายอยู่ก็เอาใบมะเดื่อมาเย็บเป็นเครื่องปกปิดร่างไว้” (ปฐมกาล 3:7)
พระธรรมปฐมกาลกล่าวถึงต้นไม้ 2 ต้นว่า ต้นไม้แห่งชีวิต ต้นไม้แห่งความสำนึกในความดี และความชั่ว โดยไม่ได้ระบุว่าชื่ออะไร ดังนั้น มะเดื่อจึงเป็นชื่อของต้นไม้ครั้งแรกและพระธรรมวิวรณ์ ซึ่งเป็นพระคัมภีร์เล่มสุดท้ายก็ได้กล่าวถึงเรื่องต้นมะเดื่อไว้ด้วย 
วิวรณ์ 6:13 และดวงดาวทั้งหลายในท้องฟ้าก็ตกลงบนแผ่นดิน เหมือนกับต้นมะเดื่ออันถูกลมกล้าพัดจนทำให้ผลที่ยังไม่ทันสุกหล่นลงหมด
ในพระคัมภีร์มีการบันทึกถึงเรื่องของต้นมะเดื่อ ซึ่งมีความหมายต่างๆกัน และล้วนมีความลึกซึ้งมากมายที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ ความเป็นไป และอนาคตของประเทศ ชาติ อีกทั้งยังมีความหมายที่เล็งถึงสันติภาพอีกด้วยดังเช่น 
มีคาห์ 4:3-4 “ พระองค์จะทรงวินิจฉัยระหว่างชนชาติทั้งหลายเป็นอันมาก และจะทรงตัดสินเพื่อบรรดาประชาชาติอันแข็งแรงที่อยู่ไกลออกไป และเขาทั้งหลายจะตีดาบของเขาให้เป็นผาลไถนา และหอกของเขาให้เป็นขอลิด ประชาชาติจะไม่ยกดาบต่อสู้กันอีก เขาจะไม่ศึกษายุทธศาสตร์อีกต่อไป แต่ต่างก็นั่งอยู่ใต้ซุ้มองุ่นและใต้ต้นมะเดื่อของตน และจะไม่มีใครมากระทำให้เขาสะดุ้งกลัว เพราะพระโอษฐ์ของพระเจ้าจอมโยธาได้ตรัสอย่างนี้แล้ว”

มะเดื่อยังมีความสำคัญทางเศรษฐกิจด้วยดังที่มักมีปรากฏอยู่ในรายการผลผลิตทางเกษตร ที่นำมาเป็นสินค้าแลกเปลี่ยนกัน และส่งออก (เอเสเคียล 27.17) ต้นมะเดื่อขึ้นอยู่แพร่หลายทั่วๆ ในแผ่นดินอิสราเอล สูง 10-20 ฟุต กิ่งก้านสาขาไม่เป็นระเบียบมีใบใหญ่ขนาดใบปาล์ม ที่ปลายใบหยัก เป็นต้นไม้ผลัดใบ ออกผลปีละ 2 ครั้ง

1.อัตลักษณ์ของเราในพระเจ้าถูกปกปิดด้วยความคิดแบบมนุษย์
ในพระธรรมปฐมกาล เมื่อมนุษย์รู้ว่า ตัวเปลือยเปล่าอยู่ พวกเขาจึงเอาใบมะเดื่อมาสำหรับปกปิดร่างกาย จึงนับว่ามะเดื่อเป็นต้นไม้ที่มีประโยชน์มากเป็นครั้งแรก “ตาของเขาทั้งสองคนก็สว่างขึ้น จึงสำนึกว่าตนเปลือยกายอยู่ก็เอาใบมะเดื่อมาเย็บเป็นเครื่องปกปิดร่างไว้” (ปฐมกาล 3:7) แต่นั่นเป็นเพราะอัตลักษณ์ความเป็นตัวตนที่เขาได้รู้จักพระเจ้าว่าเขาเป็นใครในพระองค์ได้สูญเสียไปแล้ว โดยความบาปที่เขาไม่เชื่อฟังพระเจ้า ความบาปนำมาซึ่งมาตายและนำมาซึ่งความน่าอับอายที่ต้องปกปิดไว้ไม่ให้ใครรู้ เมื่ออาดัมและเอวาได้รับประทานผลไม้จากต้น ต้นไม้แห่งความสำนึกในความดี และความชั่ว
ปฐมกาล 3:5-7 เพราะพระเจ้าทรงทราบอยู่ว่า เจ้ากินผลไม้นั้นวันใด ตาของเจ้าจะสว่างขึ้นในวันนั้น แล้วเจ้าจะเป็นเหมือนพระเจ้า คือสำนึกในความดีและความชั่ว"...ตาของเขาทั้งสองคนก็สว่างขึ้น จึงสำนึกว่าตนเปลือยกายอยู่ ก็เอาใบมะเดื่อมาเย็บเป็นเครื่องปกปิดร่างไว้

แท้จริงแล้วพระเจ้าทรงสร้างมนุษย์ตามพระฉายของพระองค์ แต่ละคนที่ถูกสร้างมีอัตลักษณ์(Identity) เราทุกคนเป็นที่โปรดปรานในสายพระเนตรพระเจ้า ไม่ว่าเราจะเป็นเช่นไร แต่เนื่องด้วยความบาปนี้เองทำให้มนุษย์ได้สร้างอัตลักษณ์ใหม่ในความคิดของเขา เมื่อเขามองรูปร่างตนเอง เห็นสิ่งที่เป็นอัตลักษณ์ ดูแลชั่งอัปลักษณ์จึงอับอายเอาใบมะเดื่อมาปกปิด
ใบมะเดื่อในที่นี้เป็นสัญลักษณ์ของอัตลักษณ์ (Identity) เป็นความรู้สึกนึกคิดที่บุคคลมีต่อตนเองว่า “ฉันคือใคร” ซึ่งจะเกิดขึ้นจากการปฏิสังสรรค์ระหว่างตัวเรากับคนอื่น โดยผ่านการมองตนเองและการที่คนอื่นมองเรา อัตลักษณ์ต้องการความตระหนัก (Awareness) ในตัวเราและพื้นฐานของการเลือกบางอย่าง นั่นคือเราจะต้องแสดงตนหรือยอมรับอย่างตั้งใจกับอัตลักษณ์ที่เราเลือก ความสำคัญของการแสดงตนก็คือ การระบุได้ว่าเรามีอัตลักษณ์เหมือนกลุ่มหนึ่งและมีความแตกต่างจากกลุ่มอื่นอย่างไร และ “ฉันเป็นใคร” ในสายตาคนอื่น มนุษย์เริ่มห่างไกลในความสัมพันธ์กับพระเจ้า เพราะการสูญเสียความเป็นตัวตนของเราที่เป็นผู้ถูกสร้างแต่ห่างไกลจากพระเจ้าพระผู้สร้าง จึงทำให้เขาเอาความเป็นตัวตนของเขามากำหนดเอาเองจากสังคม บางใช้ความรู้การศึกษามาเป็นตัวกำหนดสังคม บ้างเอาเศรษฐกิจเป็นตัวกำหนดความเป็นตัวตนทางสังคม "มีเงินนับเป็นพี่ มีทองนับว่าเป็น้อง"
แต่ท้ายสุดมนุษย์จะต้องมาถึงจัดตระหนักของเขาเองว่า ใบมะเดื่อที่หุ้มกายนั้นเป็นสิ่งที่ชั่วคราว ไม่ได้เป็นสิ่งถาวร อัตลักษณ์ที่เขาสร้างขึ้นในความคิดของเขาเป็นเพียงสิ่งชั่วคราว ไม่ยั่งยืน เป็นสิ่งที่เรียกว่าอนิจจัง
ปัญญาจารย์ 5:10 คนรักเงินย่อมไม่อิ่มเงิน และคนรักสมบัติไม่รู้จักอิ่มกำไร นี่ก็อนิจจังด้วย
ความรู้ทำให้เขาหยิ่ง ความจริงของพระเจ้าทำให้เขาได้ตระหนัก และความรักของพระองค์ทำให้เขากลับใจ และกลับมาหาพระเจ้า เพราะพระองค์ประทานแผนการไถ่ของพระองค์ ผ่านทางพระเยซูคริสต์ เสื้อหนังสัตว์จึงเล็งถึงการไถ่และอัตลักษณ์ใหม่ที่พระเจ้าจะสวมให้เมือกลับมาหาพระองค์
ปฐมกาล 3:21-22
21 พระเจ้าทรงทำเสื้อด้วยหนังสัตว์ให้อาดัมกับเอวาสวมปกปิดกาย
22 แล้วพระเจ้าตรัสว่า "ดูเถิดมนุษย์มาเป็นเหมือนผู้หนึ่งในพวกเราแล้ว โดยที่รู้สำนึกในความดีและความชั่ว บัดนี้ อย่าปล่อยให้เขายื่นมือไปหยิบผลต้นไม้แห่งชีวิตมากิน แล้วมีอายุยืนชั่วนิรันดร์"


2.การงานที่ทำ ข้างนอกสุกใส ข้างในเป็นโพรง
มะเดื่อเป็นตัวอย่างหนึ่งที่พระเจ้ามักจะใช้เป็นอุปกรณ์สอนใจ ในพระคัมภีร์พระเจ้าทรงเปรียบเทียบเป็นคำอุปมาเรื่องมะเดื่อดีและมะเดื่อเลว(เยเรมีย์ 24)พระคัมภีร์มักจะเปรียบเทียบประเทศอิสราเอล เปรียบเสมือนต้นมะเดื่อ เช่น
พระธรรมโฮเซยา 9:10 บันทึกว่า “เราพบอิสราเอลเหมือนพบผลองุ่นอยู่ในถิ่นทุรกันดาล เราพบบรรพบุรุษของเจ้าทั้งหลาย เหมือนพบผลมะเดื่อรุ่นแรกที่ต้นมะเดื่อเมื่อออกในฤดูแรก“

“ดังนั้นต้นมะเดื่อซึ่งมีผล คือ ประเทศอิสราเอล ซึ่งสร้างผู้รับใช้ของพระเจ้า ได้แก่ เยเรมีย์ เอลียาห์ หรือ ดาเนียล แต่บ่อยครั้งประเทศอิสราเอลก็ละทิ้งพระเจ้า ชาวอิสราเอลทำบาปไม่เชื่อฟังพระเจ้า ทำให้พระเจ้าเสียพระทัย
มัทธิวได้ทันทึกเกี่ยวกับพระเยซู และต้นมะเดื่อในเหตุการณ์เดียวกัน เมื่อพระเยซูเห็นต้นมะเดื่อไม่มีผลมีแต่ใบเท่านั้น จึงตรัสกับต้นมะเดื่อนั้นว่า ‘เจ้าจงอย่าผลิผลอีกต่อไป’ ทันใดนั้นต้นมะเดื่อก็เหี่ยวแห้งไป” (มัทธิว 21:18-19)
พระเยซูมีพระประสงค์ที่จะเห็นชนชาติอิสราเอลได้รับความรอด เช่นเดียวกับที่พระเยซูต้องการเห็นพวกเราได้รับความรอด พระองค์จึงยอมสละชีวิตของพระองค์เองตายแทนความผิดบาปของเรา เพียงแต่เขาให้เราเชื่อและวางใจในพระองค์ แล้วเราจะได้รับผลแห่งความเชื่อนั้น คือพระพร เปรียบเสมือนผลของต้นมะเดื่อนั่นเอง สำหรับผู้ซึ่งปฎิเสธพระเยซูนั้น ถึงเขาจะมีชีวิตอยู่ วันหนึ่งชีวิตของเขาต้องสิ้นสุดลงโดยไม่มีโอกาสพบกับชีวิตนิรันดร์ซึ่งพระเยซูจะมอบให้แก่เขา เปรียบเสมือนต้นมะเดื่อซึ่งเหี่ยวแห้งไปในที่สุด
ต้นมะเดื่อมีผลถูกพิจารณาว่าเป็นสัญลักษณ์ของความสุขและความเจริญรุ่งเรืองสำหรับชนชาติอิสราเอล ในทำนองเดียวกันถ้ามะเดื่อไม่เกิดผล ก็จะถูกสาปให้ตายไป
ต้นมะเดื่อเป็นตัวแทนของจิตวิญญาณของความเป็นหมันอิสราเอล (ข้างนอกสุกใส ข้างในเป็นโพรง) พวกเขาเคร่งพิธีกรรมทางศาสนาภายนอก แต่จิตวิญญาณเป็นหมันเพราะบาปของพวกเขาที่ปราศจากความเชื่อในพระเยซูคริสต์
(ยากอบ 2:26 เพราะกายที่ปราศจากจิตวิญญาณนั้นไร้ชีพแล้วฉันใด ความเชื่อที่ปราศจากการประพฤติตามก็ไร้ผลฉันนั้น)

บทเรียนจากต้นมะเดื่อนั้นคือเราควรจะตระหนักถึงผลพระวิญญญาณมากกว่าผลของการกระทำภายนอก(กาลาเทีย 5:22-23) พระเจ้าปรารถนาให้เราเป็นต้นไม้ที่ดีสำแดงผลดีออกมา เมื่อเราเข้าสนิทในพระเจ้าเราจะสะท้อนผลของพระองค์ออกมาเป็นการเกิดผลมาก (ยอห์น 15:5-8)
ในวันนี้แม้ตัวเก่าของเราจะเป็นเช่นใด คนที่ทำความบาปผิดชั่วร้าย อย่างคนเก็บภาษีเช่นศักเคียส เขาใช้มะเดื่อเป็นอุปกรณ์ข้ามผ่านอุปสรรคเพื่อไปแสวงหาพระเยซูคริสต์ และความรอดจึงมาถึงครอบครัวของเขา เมื่อเขากลับใจจากบาปกลับมาหาพระองค์
ลูกา 19:1-10
3 ศักเคียสพยายามจะดูให้เห็นพระเยซูว่า พระองค์เป็นผู้ใดแต่ดูไม่เห็นเพราะคนแน่น ด้วยเขาเป็นคนเตี้ย
4 เขาจึงวิ่งไปข้างหน้าขึ้นต้นมะเดื่อ เพื่อจะได้เห็นพระองค์เพราะว่าพระองค์จะเสด็จไปทางนั้น
6 แล้วเขาก็รีบลงมาต้อนรับพระองค์ด้วยความปรีดี
8 ฝ่ายศักเคียสยืนทูลองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า "ดูเถิด พระเจ้าข้า ทรัพย์สิ่งของของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ยอมให้คนอนาถากึ่งหนึ่ง และถ้าข้าพระองค์ได้ฉ้อโกงของของผู้ใด ข้าพระองค์ยอมคืนให้เขาสี่เท่า"
9 พระเยซูตรัสกับเขาว่า "วันนี้ความรอดมาถึงครอบครัวนี้แล้ว เพราะคนนี้เป็นลูกของอับราฮัมด้วย
10 เพราะว่าบุตรมนุษย์ได้มาเพื่อจะเที่ยวหาและช่วยผู้ที่หลงหายไปนั้นให้
รอด"

3.ต้นมะเดื่อเตือนใจให้เฝ้าระวัง 
ลูกา 21:29-36
29 พระองค์ตรัสคำอุปมาแก่เขาว่า "จงดูต้นมะเดื่อและต้นไม้ทั้งปวงเถิด
30 เมื่อผลิใบออกแล้ว ท่านทั้งหลายก็เห็นและรู้อยู่เองว่า ฤดูฝนจวนจะถึงแล้ว
31 เช่นนั้นแหละ เมื่อท่านทั้งหลายเห็นเหตุการณ์เหล่านั้นเกิดขึ้น ก็ให้รู้ว่าแผ่นดินของพระเจ้าใกล้จะถึงแล้ว
32 เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า คนในชั่วอายุนี้จะไม่ล่วงลับไปก่อนสิ่งทั้งปวงนั้นบังเกิดขึ้น
33 ฟ้าและดินจะล่วงไป แต่ถ้อยคำของเราจะสูญหายไปหามิได้เลย
34 "แต่จงระวังตัวให้ดี เกลือกว่าใจของท่านจะล้นไปด้วยอาการดื่มเหล้าองุ่นมาก และด้วยการเมา และด้วยคิดกังวลถึงชีวิตนี้ แล้วเวลานั้นจะมาถึงท่านดุจบ่วงแร้วอย่างกระทันหัน
35 เพราะว่าวันนั้นจะมาถึงคนทั้งปวงที่อยู่ทั่วพื้นแผ่นดินโลก
36 เหตุฉะนั้นจงเฝ้าอยู่ทุกเวลา จงอธิษฐานเพื่อท่านทั้งหลายจะมีกำลังที่จะพ้นเหตุการณ์ทั้งปวงซึ่งจะบังเกิดมานั้น และจะยืนอยู่ต่อหน้าบุตรมนุษย์ได้
พระเยซูคริสต์ตรัสคำอุปมาแก่เราว่า "จงดูต้นมะเดื่อและต้นไม้ทั้งปวงเถิด เมื่อผลิใบออกแล้ว
ท่านทั้งหลายก็เห็นและรู้อยู่เองว่าฤดูร้อนจวนจะถึงแล้ว เช่นนั้นแหละ
เมื่อท่านทั้งหลายเห็นเหตุการณ์เหล่านั้นเกิดขึ้น ก็ให้รู้ว่าอาณาจักรของพระเจ้าใกล้จะถึงแล้ว"

ในบทนี้ พระเจ้าทรงแสดงตัวอย่างของคนหลายๆคนที่มีพฤติกรรมเหล่านั้น (ลก. 21:31)
แล้วให้เราสำนึกว่าเวลาของพระองค์กำลังใกล้เข้า เรามีตัวแสดงเวลาที่ชัดเจนอยู่แล้ว ยิ่งใกล้ถึงวันนั้นเมื่อไหร่ พฤติกรรมจิตใจขอบงคนยิ่งตกต่ำมากขึ้นเท่านั้น จงใช้ชีวิตคริสเตียนให้ดีเถิด จงเตรียมพร้อมเพื่อวันที่พระองค์จะเสด็จมา โดยระมัดระวังในการดำเนินชีวิตเสมอ(ลก. 21:34)
เพราะพระเจ้าจะไม่มีคำเตือน พระองค์จะมา ก็คือมา อย่าให้เราหลงมัวเมาไปกับกะระแสของโลกเลย ให้เราอธิษฐานเผื่อซึ่งกันและกันต้นมะเดื่อเป็นสัญลักษณ์ที่เปรียบดังนาฬิกาของโลกที่นับถ้อยหลังสู่วันสิ้นยุคของโลกพระเยซูทรงทำให้เราทราบการล่มสลาย และการได้รับเอกราชของอิสราเอล และเวลาที่พระองค์จะเสด็จมาครั้งที่สอง โดยผ่านคำเปรียบเรื่องต้นมะเดื่อ (มัทธิว 24:32-33)

ดังนั้นแล้ว ต้นมะเดื่อใช้เปรียบเทียบถึงอะไร? ต้นมะเดื่อใช้อ้างอิงถึงอิสราเอล สถานที่ซึ่งพระเยซูได้เสด็จมาหาผลอยู่ถึงสามปี ตามคำพยากรณ์ที่ว่า "จงโค่นต้นมะเดื่อ"
ลูกา 13:7 เขาจึงว่าแก่คนที่รักษาเถาองุ่นว่า "นี่แน่ะ เรามาหาผลที่ต้นมะเดื่อนี้ได้สามปีแล้ว แต่ไม่พบ จงโค่นมันเสีย จะให้ดินจืดไปเปล่าๆทำไม"

อิสราเอลจึงถูกทำลายในปี ค.ศ. 70 และตามคำพยากรณ์ที่ว่าต้นมะเดื่อนั้น จะมีชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง อิสราเอลจึงได้เอกราชกลับมา หลังจากที่ล่มสลายไปแล้ว 1900 ปี เหตุใดพระเจ้าจึงทรงสำแดง ความอัศจรรย์นี้แก่พวกเรา? ก็เพื่อที่จะให้โลกรับรู้ว่า พระคริสต์ที่เสด็จมาครั้งที่สองนั้น ทรงเริ่มพระราชกิจข่าวประเสริฐในปี 1948 เป็นปีแห่งการรวมชาติของประเทศอิสราเอล หมายถึง เมื่อเริ่มประเทศอิสราเอลแล้ว ไม่เกินหนึ่งชั่วอายุของคน พระเยซูคริสต์จะเสด็จกลับมา
เราได้เรียนรู้จากคำเปรียบเรื่องต้นมะเดื่อ (มธ.24:32-34) และใน1ชั่วอายุคนคือเวลาเท่าใด มีหลายแนวความคิด บ้างก็ว่า ตามที่โมเสสบอกคือ 70-80 ปี
สดุดี 90:10 กำหนดปีของข้าพระองค์คือเจ็ดสิบ หรือสุดแต่เรื่องกำลัง ก็ถึงแปดสิบ แต่ช่วงชีวิตนั้นมีแต่งานและความลำบาก ไม่ช้าก็สูญไปและข้าพระองค์ก็จากไป
ถ้าเอา 1948+80=2028 แสดงว่าเวลาของโลกยุคเก่านี้จะไม่เกิน ปี คศ.2028 หรือเปล่า ต้องติดตามดูกันต่อไปนะครับไม่มีใครรู้ (ขอย้ำว่าไม่ได้ฟันธงและไม่ได้พยากรณ์ เพียงแต่คำนวนวันการกลับมาของพระคริสต์ เป็นการตั้งข้อสังเกตไว้)
เราไม่ทราบว่าพระเยซูจะมาเมื่อใด แต่เราทราบดีว่าพระองค์จะกลับมารับเราแน่ เราจึงตั้งหน้าตั้งตอรอคอบ แม้ว่าจะนานเท่าใด หรือสถานการณ์จะเป็นเช่นใด ฤดูกาลที่ผ่านไปเราต้องเผชิญสถานการณ์อย่างไร เราสามารถชื่นชมยินดีได้กับพระองค์ดังบทเพลงเรื่องต้นมะเดื่อ

ฮาบากุก 3:17-18
17 แม้ต้นมะเดื่อไม่มีดอกบาน หรือเถาองุ่นไม่มีผล ผลมะกอกเทศก็ขาดไป ทุ่งนามิได้เกิดอาหาร ฝูงสัตว์ขาดไปจากคอก และไม่มีฝูงวัวที่ในโรง
18 ถึงกระนั้นข้าพเจ้าจะร่าเริงในพระเจ้า ข้าพเจ้าจะเปรมปรีดิ์ในพระเจ้าแห่งความรอดของข้าพเจ้า

เมื่อเราระมัดระวังชีวิตของเราดังเช่น เมื่ออาดัมและเอวาอยู่ในสวนเอเดน หากเขารักษาชีวิตที่ดี ผลที่เขาจะได้รับรางวัลคือผลไม้แห่งชีวิตที่พระเจ้าจะประทานให้เขากินและมีชีวิตนิรันดร์

วิวรณ์ 22:14 คนทั้งหลายที่ชำระเสื้อผ้าของตนก็เป็นสุข เพื่อว่าเขาจะได้มีสิทธิ์ในต้นไม้แห่งชีวิต และเพื่อเขาจะได้เข้าไปในนครนั้นโดยทางประตู

ในวันนี้เราขอเป็นคนงานที่สัตย์ซื่อ ทำงานอย่างสัตย์ซื่อเพื่อเสนอรายงานเมื่อเจ้านายนั้นกลับมา และเชื่อว่าพระเจ้าผู้เป็นเจ้านายที่ยิ่งใหญ่จะกลับมาพร้อมกับรางวัลที่พระองค์จะมอบให้กับเรา

สภษ.27:18 บุคคลที่ดูแลต้นมะเดื่อจะได้กินผลของมัน และบุคคลที่ระแวดระวังนายของตนจะได้รับเกียรติ

สรรเสริญพระเจ้า!
VDO ความลับของต้นมะเดื่อ

(ลงใน Ok Natiion blog 21/11/11) (ลงใน CBN Siam)

ผจญภัยในลำธารวิถี

สถานการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิต ทำให้เรามีมุมมองใหม่ จากความเข้าใจที่ได้เรียนรู้จักพระเจ้าผ่านในทุกสถานการณ์ และเกิดคำนิยามที่เป็นแบบฉบับของเราเอง
สำหรับผมแล้ว วิกฤตกาลน้ำท่วมครั้งนี้ ขอให้นิยามใหม่ เปลี่ยนจากผู้"ประสบ"ภัยน้ำท่วม เป็นผู้"ผจญภัย" น้ำท่วม เพราะคำว่า "ผจญภัย" เป็นสิ่งที่ตื่นเต้นและท้าทาย ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ การผจญภัยจะมีเส้นทางความสำเร็จที่ปลายทาง เชื่อว่าจะผ่านไปได้ เพราะข้าพเจ้าผจญทุกสิ่งได้ โดยพระองค์ผู้ทรงเสริมกำลังข้าพเจ้า (ฟิลิปปี 4:13) คงต้องหนุนใจให้ผู้ที่ผจญวิกฤตกาลน้ำท่วมในครั้งนี้ให้สู้ต่อไปผู้ผจญภัยน้ำท่วมทั้งหลาย
ในวิกฤตกาลน้ำท่วมในครั้งนี้ ขอเปรียบเปรยเหตุการณ์ต่างๆในพระคริสตธรรมคัมภีร์ จะเห็นได้ว่ามีหลายสิ่งที่น่าท้าทายทำให้เราได้ผจญภัย เรียนรู้สิ่งใหม่จากพระเจ้า โดยเริ่มต้นจากเหตุการณ์น้ำท่วมโลกสมัยโนอาห์ ใน"ปฐมกาล" จำเป็นต้อง"อพยพ"ผ่าน"ลำธารวิถี"ไม่ใช่"กันดารวิถี" แต่ก็ประสบปัญหาการกันดารอาหาร ไปซื้อของที่ไหน ของใช้ของกินก็หมด แถมราคาแพงกว่าปกติหลายเท่าตัว สถานการณ์ทุกอย่างเป็นบททดสอบที่เราต้องผ่านบททดสอบ จากพระเจ้า แต่เชื่อว่าเราทุกคนจะสอบผ่านได้ เพราะมีการเฉลยข้อสอบไว้แล้ว เมื่อเราได้ไปอ่านในพระธรรม"เฉลยธรรมบัญญัติ" พระเจ้ามีวิถีทางที่ดีกลับเราเสมอ และท้ายสุดเราจะได้ร้องบทเพลง"สดุดี" เนื่องจากพระเจ้าเป็นผู้พลิกฟื้นนำไปสู่สภาพที่ดี
สดุดี 126:1-3
1 เมื่อพระเจ้าทรงให้ศิโยนกลับสู่สภาพดี เราก็เป็นเหมือนคนที่ฝันไป
2 ปากของเราได้หัวเราะเต็มที่ และลิ้นของเราได้เปล่งเสียงโห่ร้องอย่างชื่นบาน แล้วเขาได้พูดกันท่ามกลางประชาชาติว่า "พระเจ้าทรงกระทำการมโหฬารให้เขา"
3 พระเจ้าทรงกระทำการมโหฬารให้เรา เรามีความยินดี

ในวันนี้ขอหนุนใจสำหรับผู้ผจญภัยในลำธารวิถี เราต้องต้องผจญกับสิ่งต่างๆ ฉะนั้นต้องเรียนรู้เรียนรู้เพื่อจะฟันฝ่าอุปสรรคไปสู่เส้นชัยได้ พร้อมผจญภัยร่วมกันแล้วใช่ไหมครับ

รู้จักเส้นทางการผจยภัย
ในการผจญภัยในลำธารวิถี สิ่งที่จะต้องเรียนรู้คือ การทำความเข้าใจ รู้จักน้ำท่วมให้มากขึ้น
ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไรและเรามีวิธีการจัดการน้ำกันอย่างไรเพื่อสร้างความเข้าใจให้มากขึ้นและลดภาวะตื่นตระหนักอันมาจากมูลที่มากล้นจนเกินไป
ผมประทับใจในข้อมูลต่างๆ ที่ทางหน่วยงานต่างจัดทำขึ้น และส่งข้อมูลให้แก่กันและกันในสังคม Online จนเกิดสุภาษิตใหม่ คือ "น้ำขึ้นให้รีบบอก"เป็นการบอกกล่าวเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งต่างๆเพื่อให้เราได้เตรียมตัวในการผจญภัยกับวิกฤตกาลน้ำท่วมในครั้งนี้
สาเหตุหลักที่น้ำท่วมในครั้งนี้คือ เมื่อก่อนมนุษย์เราเรียนรู้จักธรรมชาติ จึงพยายามปรับตัวเข้ากับสถาพแวดล้อมทางธรรมชาติ แต่เมื่อความเจริญทางเทคโนโลยี่มากขึ้น ทำให้มนุษย์เราเริ่มปรับธรรมชาติเข้ากับวิถีชีวิตของตน ตัดไม้ทำลายป่าเพื่อทำเป็นที่อยู่อาศัย มีการพยายามควบคุมธรรมชาติโดยวิธีการสร้างเขื่อน สร้างแนวป้องกันต่างๆเพื่อป้องภัยทางธรรมชาติ ฉะนั้นมนุษย์จึงดำเนินชีวิตอยู่บนการควบคุมธรรมชาติแทนที่จะปรับตัวเข้ากับธรรมชาติ และวิกฤตน้ำท่วมในครั้งนี้ ทำให้มนุษย์ตระหนักได้ว่า มนุษย์ไม่สามารถควบคุมธรรมชาติ อย่าคิดว่า "เอาอยู่"
ผู้ที่สามารถควบคุมธรรมชาติได้คือพระเจ้า ผู้ทรงสร้างสรรพสิ่งนั่นเอง
สดุดี 33:6-8
6 โดยพระวจนะของพระเจ้า ฟ้าสวรรค์ก็ถูกสร้างขึ้นมา กับบริวารทั้งปวง ก็ด้วยลมพระโอษฐ์ของพระองค์
7 พระองค์ทรงรวบรวมน้ำทะเลเหมือนอย่างทำนบ และทรงเก็บที่ลึกไว้ในคลัง
8 ให้แผ่นดินโลกทั้งสิ้นยำเกรงพระเจ้า ให้บรรดาชาวพิภพทั้งปวงยืนตะลึงพรึงเพริดต่อพระองค์

ดังนั้นเราต้องทำความรู้จักน้ำ และเรียนรู้ในการเผชิญจะช่วยให้เราสามารถประเมินสถานการณ์ได้ด้วยตนเองเพื่อวางแผน เตรียมความพร้อม เพื่อให้เราจะไม่ต้องเป็นผู้ประสบภัยแม้ในยามน้ำท่วม เตรียมตัวดีมีชัยไปกว่าครึ่ง

เตรียมตัวให้พร้อมแม้ต้องอพยพ
เราต้องรวบรวมวิธีการ และข้อควรทำต่างๆ ในการอพยพ เริ่มตั้งแต่ขั้นตอนการเตรียมตัวออกจากบ้าน การเดินทางไปจนถึงการเข้า ‘Check-in’ ที่ศูนย์อพยพอย่างปลอดภัย หรือไปพักตามบ้านของญาติพี่น้องของเรา การเตรียมการเอาไว้ตั้งแต่เนิ่นๆอย่างมีประสิทธิภาพ เราต้องเตรียมตุนเสบียงให้พร้อม เตรียมสิ่งของอย่างมีสติ โดยการพิจารณาว่าในการใช้ชีวิตโดยปกติของเรานั้น มีความต้องการกิน ต้องการใช้มากหรือน้อยแค่ไหน เพื่อให้ใน สถานการณ์น้ำท่วม แบบนี้ เราจะได้ซื้อของเพื่อ “ตุน” ได้อย่างเหมาะสมและพอดีกับความต้องการ

พึ่งพากันและกัน อย่าเดินอย่างเดียวดาย
น้ำท่วมครั้งใหญ่ครั้งนี้ เห็นได้ชัดว่า คนส่วนใหญ่ โดยเฉพาะคนในเมืองใหญ่ ไม่สามารถช่วยตัวเองได้ในเรื่องที่เป็นความจำเป็นพื้นฐาน ชีวิตที่ต้องพึ่งพา ความสะดวกสบาย หิว หรือกระหายน้ำขึ้นมาเมื่อไร ก็เดินเข้าร้านสะดวกซื้อ ซื้ออาหารสำเร็จรูป ซื้อน้ำดื่มบริโภค
เมื่อระบบการผลิต และกระจายสินค้า ซึ่งกระจุกตัวอยู่ในแหล่งเดียวกัน พังทะลายลงเพราะกระแสน้ำ บะหมี่สำเร็จรูป น้ำดื่ม ไข่ไก่ ข้าวสาร ก็หายไปจากชั้นในห้างสรรสินค้า หรือแม้แต่ร้านสะดวกซื้อ ที่เมื่อก่อนคนในกรุงเทพฯ พูดได้ว่า"หิวเมื่อไหร่ก็แวะมา" เพราะร้านค้าแบบนี้มีกระจายอยู่ทุกซอกซอย เพราะผู้คนแตกตื่น แห่กันไปซิ้อตุนไว้ ของเก่าหมดไป ในขณะที่ของใหม่ไม่มีเข้ามาเติม เนื่องจากโรงงานและศูนย์กระจายสินค้าถูกน้ำท่วม แต่วิกฤตกาลน้ำท่วมครั้งนี้ สะท้อนว่า พฤติกรรมของคนในเมืองหลวงต้องเปลี่ยนแปลงไปต้องรู้จักที่จะวางแผนการเก็บอาหารแห้งหรือเครื่องอุปโภคไว้ในยามฉุกเฉิน

ความเสี่ยงที่เป็นเรื่องใกล้ตัวอีกอย่างหนึ่ง คือ ตู้ ATM ที่มีอยู่เต็มไปหมด ไม่แพ้ร้านสะดวกซื้อ กดเงินได้ตลอด 24 ชั่วโมง ตราบใดที่มีเงินสดในบัญชี แต่ในพื้นที่ที่ถูกน้ำท่วมหนักจนต้องตัดกระแสไฟฟ้า หรือ รถเขนเงินเข้าไม่ถึง ตู้ ATM กลายเป็นเศษเหล็กที่ไร้ประโยชน์ นายธนาคารต้องประกาศให้ ประชาชนสำรองเงินสดเอาไว้ใช้ เพราะพึ่งตู้ ATM ไมได้แล้ว

น้ำท่วมครั้งนี้ ยังทำให้คนจำนวนไม่น้อย รู้ตัวว่า ตนนั้น เป็นที่พึ่งแห่งตนไม่ได้เลย เราต้องมีการช่วยเหลือซึ่งกันและกันในยามยากลำบาก ตามพระธรรมสุภาษิตที่ว่า
สุภาษิต 17:17 มิตรสหายก็มีความรักอยู่ทุกเวลา และพี่น้องก็เกิดมาเพื่อช่วยกันยามทุกข์ยาก
ดังนั้น การพึ่งพาอาศัยกันจึงเป็นการร่วมฝ่าพันวิกฤตไปด้วยกัน หากเรามีความสุขแบ่งปันความสุขให้กับผู้อื่น ความสุขที่เรามีก็จะเป็นสองเท่า เพราะการให้เป็นเหตุให้ได้รับความสุขยิ่งกว่าการรับ (กจ.20:35)แต่หากเรามีความทุกข์ เราแบ่งปันความทุกข์ให้แก่กัน ความทุกข์ที่มีก็จะแบ่งเบาเหลือเพียงครึ่งเดียว
ความทุกข์ที่เกิดขึ้นอยู่ที่มุมมองที่เราจะต้องเผชิญกับมันให้ได้ มีคำกล่าวที่ว่า "ทุกข์" มีไว้เพื่อ "เห็น" ไม่ใช่เพื่อให้"เป็น"
ศบ.ริค วอร์เรน กล่าวว่า "ไม่ว่าเหตุการณ์จะเป็นวิกฤตหรือเป็นโอกาสจะถูกกำหนดโดยสิ่งที่คุณทำอะไรกับมัน"
(Whether an event is a crisis or an opportunity is determined by what you do with it.- Rick Warren)
เราสามารถมองปัญหาได้ด้วยความเข้าใจ เห็นถึงปัญหา และใช้วิกฤตเปลี่ยนเป็นโอกาสที่เราจะเข้ามาพึ่งพาพระเจ้า เป็นโอกาสทองของผู้อ่อนแอเข้าหาพระเจ้า
2โครินธ์ 12:9-10
9 แต่พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า "การที่มีคุณของเราก็พอแก่เจ้าแล้ว เพราะความอ่อนแอมีที่ไหน เดชของเราก็มีฤทธิ์ขึ้นเต็มขนาดที่นั่น" เหตุฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงภูมิใจในบรรดาความอ่อนแอของข้าพเจ้า เพื่อฤทธิ์เดชของพระคริสต์จะได้อยู่ในข้าพเจ้า
10 เหตุฉะนั้นเพราะเห็นแก่พระคริสต์ ข้าพเจ้าจึงชื่นใจในบรรดาความอ่อนแอของข้าพเจ้า ในการประทุษร้ายต่างๆในความยากลำบาก ในการถูกข่มเหง ในความอับจน เพราะว่าข้าพเจ้าอ่อนแอเมื่อใด ข้าพเจ้าก็จะแข็งแรงมากเมื่อนั้น
ร่วมฟันฝ่าสู่จุดหมายปลายทาง
การผจญภัยในลำธารวิถีในครั้งนี้ เป็นโอกาสดีที่เราในฐานะคริสตชนที่ดี ที่จะไปสำแดงความรักของพระเจ้าให้คนทั่วไปได้เห็น
ฮีบรู 13:15-16
15 เหตุฉะนั้น ให้เราถวายคำสรรเสริญเป็นเครื่องบูชาแด่พระเจ้าตลอดไป โดยทางพระองค์นั้น คือคำกล่าวยอมรับเชื่อพระนามของพระองค์
16 จงอย่าละเลยที่จะกระทำการดี และจงแบ่งปันข้าวของซึ่งกันและกัน เพราะเครื่องบูชาอย่างนั้นเป็นที่พอพระทัยพระเจ้า
คริสเตียนที่เข้าใจเรื่องพระคุณพระเจ้าอย่างแท้จริง จะอดไม่ได้ที่จะสรรเสริญพระเจ้า ในทุกสถานการณ์ เป็นสิ่งไม่แปลกที่เรามักพบว่า คนของพระเจ้าอยู่ในที่ใด มักมีเสียงเพลงนมัสการและคำยกย่องสรรเสริญพระเจ้าอยู่ที่ริมฝีปากของเขาเสมอ เช่น ฮาเลลูยา ขอบคุณพระเจ้า ทั้งนี้ เพราะพระเจ้าทรงดีต่อชีวิตของคนของพระองค์เสมอ การยกย่องสรรเสริญพระคริสต์ด้วยการกระทำดี ก็เป็นอีกวิธีหนึ่งที่เราสามารถกระทำได้
เราควรมีน้ำใจแบ่งปันสิ่งต่าง ๆ ให้แก่คนที่ด้อยโอกาสหรือพี่น้องของเราที่ยากลำบากหรือมีน้อยกว่าเรา เพราะสิ่งนี้แหละจะเป็นเครื่องบูชาอันเป็นที่พอพระทัยพระเจ้า
แท้จริง แนวความคิดเกี่ยวกับการกระทำดี เกี่ยวข้องกับการถวายตัวของเรา คือ การอุทิศชีวิตของเราในการกระทำสิ่งที่ดี
รม.12:1-2

1 พี่น้องทั้งหลาย ด้วยเหตุนี้โดยเห็นแก่ความเมตตากรุณาของพระเจ้า ข้าพเจ้าจึงวิงวอนท่านทั้งหลายให้ถวายตัวของท่านแด่พระองค์ เพื่อเป็นเครื่องบูชาที่มีชีวิตอันบริสุทธิ์และเป็นที่พอพระทัยพระเจ้า ซึ่งเป็นการนมัสการโดยวิญญาณจิตของท่านทั้งหลาย


2 อย่าประพฤติตามอย่างคนในยุคนี้ แต่จงรับการเปลี่ยนแปลงจิตใจ แล้วอุปนิสัยของท่านจึงจะเปลี่ยนใหม่ เพื่อท่านจะได้ทราบน้ำพระทัยของพระเจ้า จะได้รู้ว่าอะไรดี อะไรเป็นที่ชอบพระทัยและอะไรดียอดเยี่ยม
เหตุผลที่เราควรกระทำดีต่อคนทั้งปวง เพราะจะเป็นเหตุให้คนมากมายสรรเสริญพระเจ้าจากชีวิตของเรา และเปิดใจต้อนรับพระคุณความรักของพระองค์ในที่สุด
มธ.5:16 ท่านทั้งหลายก็เหมือนกับตะเกียง จงส่องสว่างแก่คนทั้งปวง เพื่อว่าเมื่อเขาได้เห็นความดีที่ท่านทำ เขาจะได้สรรเสริญพระบิดาของท่าน ผู้ทรงอยู่ในสวรรค์
สิ่งนี้เป็นการตอบสนองน้ำพระทัยที่ปรารถนาให้คนทั้งปวงได้รับความรอด อันเป็นการถวายเกียรติพระเจ้า ในเหตุการณ์น้ำท่วมในครั้งนี้ให้เราเป็นผู้ผจญภัยและร่วมฝ่าฝันไปสู่หลักชัยได้ และที่สำคัญคือเราจะต้องช่วยกันและกันให้ผ่านวิกฤตกาลในครั้งนี้ให้ผ่านไปได้
(ลงข่าวคริสตชน 14/11/11)

วิกฤตน้ำท่วม ร่วมใจพลิกฟื้นชุมชน

สวัสดีครับผู้อ่านที่รักทุกท่าน จากเหตุการณ์บ้านเมืองไทยของเราในปัจจุบันเข้าสู่วิกฤตการณ์น้ำท่วมครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ทำให้ประชาชนตื่นตระหนกตกใจ และเกิดความกังกลใจในเรื่องความเป็นอยู่ สิ่งที่สำคัญคือการเข้าสู่สภาวะขาดแคลนเครื่องอุปโภคบริโภค ทั้งนี้ทั้งนั้นส่วนหนึ่งเป็นเพราะการที่มนุษย์ตัดไม้ทำลายป่า ทำเป็นที่อยู่อาศัยและพื้นที่เศรษฐกิจ จนทำให้เกิดความสมดุลทางธรรมชาติและส่งผลร้ายมาสู่ชีวิตของมนุษย์
สุภาษิตไทยใหม่วันนี้ เกี่ยวกับ "น้ำ" ที่คนไทยได้เข้าใจใหม่เป็นดังนี้ "ไปไหนมา น้ำมาสองศอก" -คำทักทายใหม่ บอกเล่าถามไถ่เรื่องระดับน้ำท่วมบ้าน
"น้ำขึ้นให้รีบบอก" - บอกต่อข้อมูลจริงจะได้วิ่งหนีทัน ส่งต่อข้อมูลผ่านสังคม Online
"ตักน้ำใส่กระโหลก ชะโงกดูเรา"- เหตุการณ์น้ำท่วมใช้สมองซีกซ้ายช่วยกันแก้ไขปัญหา ใช้หัวคิดในการแก้ไข ใช้หัวใจในการช่วยเหลือ
"ในน้ำไม่มีปลา ในนาไม่มีข้าว" เข้า7-11 ยังไม่มีของ เกิดการกันดารอาหาร ใครมีก็ช่วยกันแบ่งปันกันและกัน
"น้ำเชี่ยวอย่าเอาเรือขวาง น้ำหลากอย่าเอากระสอบทรายไปกั้น"-ค่อยๆแก้ไขแบบถูกที่ ถูกวิธี รับมือได้แน่
น้ำเน่าเห็นเงาจันทร์"-ตอนนี้แช่น้ำท่วมอยู่ ดูดวงจันทร์ต้องรับมือในช่วงวันเพ็ญเดือน 12 น้ำนองเต็มตลิ่ง ไม่ระวังเราทั้งหลายชายหญิงอาจจะต้องนอนริมตลิ่ง
"น้ำพึ่งเรือ ช่วยเหลือกัน" "น้ำท่วมไหล น้ำใจท่วมท้น" -คนไทยต้องช่วยกันรักษาความเป็น "น้ำหนึ่งใจเดียว" ไม่ทะเลาะแตกแยกแบ่งสี เชื่อว่าเราจะผ่านวิกฤตการณ์น้ำท่วมครั้งนี้ไปได้

สถานการณ์น้ำท่วมที่เกิดขึ้นนั้นเป็นสัญญาณเตือนใจให้กลับใจเพื่อกลับมาแสวงหาพระเจ้า เพราะเหตุการณ์นี้ทำให้มนุษย์ได้ตระหนักว่าเขาไม่สามารถควบคุมสิ่งต่างๆได้ ผู้ที่จะควบคุมสิ่งต่างๆทางธรรมชาติได้คือพระเจ้าผู้ทรงสร้าง พระองค์มักจะใช้สถานการณ์ต่างๆเพื่อจะเตือนและตีสอนให้คนนั้นกลับใจ กลับมาหาพระองค์

ในครั้งนี้ผมขอนำคำเทศนาพิเศษ จากพระธรรม 2 พศด.7:14-15 เปลี่ยนวิกฤต พลิกฟื้นชีวิต ฟื้นฟูชุมชน(Transformation)ของอ.นิมิต พานิช มาสรุปเพื่อเป็นข้อคิดดังนี้

2 พศด.7:14-15
14 ถ้าประชากรของเราผู้ซึ่งเขาเรียกกันโดยชื่อของเรานั้นจะถ่อมตัวลง และอธิษฐานและแสวงหาหน้าของเรา และหันเสียจากทางชั่วของเขา เราก็จะฟังจากสวรรค์ และจะให้อภัยแก่บาปของเขาและจะรักษาแผ่นดินของเขาให้หาย
15 และตาของเราจะลืมอยู่และหูของเราจะฟังคำอธิษฐานซึ่งเขาทั้งหลายอธิษฐาน ณ สถานที่นี้

พระธรรมที่เรากำลังพิจารณาอยู่นี้ เป็นเหตุการณ์ตอนที่กษัตริย์ ซาโลมอนราชโอรสของกษัตริย์ดาวิด ได้มอบถวายพระนิเวศแด่พระเจ้า
หลังจากที่ซาโลมอนได้ขึ้นครองราชย์ ต่อจากพระราชบิดา ท่านก็ตั้งพระทัยแน่วแน่ที่จะสร้างพระนิเวศถวายแด่พระองค์ และปรารถนาจะให้ชุมชนอิสราเอลเป็นชุมชนที่ถวายพระเกียรติแด่พระเจ้าอย่างแท้จริง
ในพิธีมอบถวายพระนิเวศแด่พระเจ้านี้ กษัตริย์ซาโลมอนได้อธิษฐานต่อ พระเจ้าท่านวิงวอนพระเจ้าให้มีความโปรดปรานต่อเชื้อสายของดาวิด ในขณะที่ประชากรจะดำเนินอยู่ในความจงรักภักดี และปรนนิบัติพระองค์ตามพระบัญญัติ
ในเหตุการณ์ครั้งนี้ พระเจ้าทรงโปรดปรานกษัตริย์ซาโลมอนและประชาชนอิสราเอลยิ่งนัก
พระเจ้าทรงหนุนใจกษัตริย์ซาโลมอนด้วยพระสัญญาว่า ถ้าการพิพากษาลงโทษของพระองค์มาถึงประเทศนี้ ไม่ว่าจะเป็นการกันดารอาหาร โรคระบาด หรือแมลงศัตรูพืชระบาด นั่นเป็นเพราะความผิดบาปที่เขาได้กระทำ
แต่อย่างไรก็ตาม พระเจ้าจะช่วยเขา สิ่งเดียวที่พวกเขาจะทำได้ คือ การกลับใจ ถ่อมใจกลับมาแสวงหาพระเจ้า แล้วพระองค์จะทรงรักษาแผ่นดินของเขาให้หายดี

จากพระวจนะในตอนนี้ ทำให้เราได้เห็นว่า ไม่ว่าชนชาติอิสราเอล หรือชนชาติใดก็ตาม หากกระทำบาป พระเจ้าก็มิอาจอวยพรให้เจริญรุ่งเรืองได้ พระวจนะกล่าวใน 2 พศด.6:26 ว่าพระเจ้าปิดกั้นพระพร ฟ้าสวรรค์ปิด เกิดการกันดารอาหาร พระเจ้าไม่ประทานฝนให้แก่เขา เพราะความบาป ชีวิตของพวกเขาจึงต้องดำเนินด้วยความทุกข์ระทม
ความบาปปิดกั้นพระพร และความบาปนำมาซึ่งปัญหาต่าง ๆ ที่ทำให้ต้องทุกข์ใจ เรียกว่า “พระพรมีแต่บาปบัง” ทำให้ไม่ได้รับพระพรแห่งความโปรดปรานจากพระเจ้า

หากลองเทียบเวลาในปัจจุบันกับอดีต เดือนตุลาคมนี้มีความสำคัญในเดือนของปฎิทินฮีบรู คือ เป็นเดือนทิชรี หรือชื่อเดิมคือ เอธานิม เดือนที่ 7 เป็นเดือนของการมอบถวายพระวิหาร
1 พงศ์กษัตริย์ 8:1-10
1 แล้วซาโลมอนทรงประชุมพวกผู้ใหญ่ของอิสราเอล และหัวหน้าของเผ่า คือบรรดาประมุขของตระกูลคนอิสราเอล ต่อพระพักตร์พระราชาซาโลมอนในกรุงเยรูซาเล็ม เพื่อจะนำหีบพันธสัญญาของพระเจ้าขึ้นมาจากนครดาวิด คือเมืองศิโยน
2 และผู้ชายทั้งสิ้นของอิสราเอลก็ประชุมต่อพระพักตร์พระราชาซาโลมอน ณ การเลี้ยงในเดือนเอธานิม ซึ่งเป็นเดือนที่เจ็ด...
5 และพระราชาซาโลมอน และชุมนุมชนอิสราเอลทั้งสิ้นที่ได้ประชุมกันต่อพระองค์ อยู่กับพระองค์ต่อหน้าหีบได้ถวายแกะและวัวมากมาย ซึ่งเขาจะนับหรือเอาจำนวนก็ไม่ได้
6 แล้วปุโรหิตก็นำหีบพันธสัญญาของพระเจ้ามายังที่ของหีบ ที่อยู่ในห้องหลังของพระนิเวศ คือในอภิสุทธิสถาน ภายใต้ปีกเครูบ ...
10 และอยู่มาเมื่อปุโรหิตออกมาจากวิสุทธิสถาน เมฆมาเต็มพระนิเวศของพระเจ้า


การถวายพระวิหารให้กับพระเจ้านำมาซึ่งการทรงสถิตและพระสิริของพระเจ้าปกคลุมเหนือชนชาติ
นอกจากนี้ในเดือนทิชรียังมีเทศกาลหลักถึง3เทศกาลในเดือนนี้คือ
1) เทศกาลเป่าเขาสัตว์ (วันที่ 1 เดือนทิชรี)(28 ก.ย.11) เพื่อปลุกให้ตื่นขึ้นสู่ความดีของพระเจ้า
2) วันแห่งการลบมลทินบาป (วันที่ 10 เดือนทิชรี)(7ต.ค.11) เพื่อเตือนเราว่าพระเยซูทรงชดใช้บาปทั้งสิ้นแทนเรา และ
3) เทศกาลอยู่เพิง (วันที่ 15-21 เดือนทิชรี) (12ต.ค.-19 ต.ค.11)เพื่อเราจะได้สามัคคีธรรม ชื่นชม และดำเนินอยู่ต่อการทรงสถิตของพระเจ้าและรับความอุดมสมบูรณ์ของพระองค์

จะเห็นได้ว่าเมื่อใดก็ตามที่ประชากรของพระองค์เข้ามาแสวงหาพระองค์ การอวยพรก็จะมาถึงแต่หากเมื่อใดที่ยังดำเนินอยู่ในความบาป ย่อมนำผลเสียมาสู่ชีวิตและชุมชนที่อาศัย
ทำให้นึกถึงคำเผยพระวจนะมาสู่ประเทศไทยในปี 2008 ของดร.ซินดี เจค็อปส์(Cindy Jacobs)ในงานสัมมนาเพื่อการปฏิรูปสังคม จัดโดย เครือข่ายอธิษฐานอวยพรประเทศไทย
Entering a Decade of Harvest ก้าวเข้าสู่....ทศวรรษแห่งการเก็บเกี่ยวดวงวิญญาณ
(สรุปย่อได้ดังนี้)
ปี 2009 คือปีแห่งการเริ่มต้น ปี 2010 ไฟจะลุกโชนเต็มที่ ปี 2010 -2020 เราจะบรรจุประเทศนี้ให้เต็ม คริสตจักรจะมีเพิ่มมากขึ้น มากกว่าปีเดือนที่ผ่านมาทั้งสิ้น
เราจะประทานไฟและพระสิริของเรามายังมหาวิทยาลัยทั้งหลาย เป็นการเคลื่อนไหวแบบจีซัส มูฟเมนท์ (Jesus Movement) จะเป็นเหมือนไฟที่เผาผลาญจากเหนือจรดใต้ ตะวันออกสู่ตะวันตก จงเริ่มอธิษฐานเผื่อมหาวิทยาลัยทั้งหลาย ...
ปี 2009 คือ ปีแห่งการเตรียมให้มีดาเนียล และโยเซฟทั้งหลาย นำมาซึ่งการฟื้นฟูในโลกธุรกิจ การสับเปลี่ยนโยกย้าย (a shift) และการเปลี่ยนแปลง (a change) กำลังจะเกิดขึ้น หลายคนจะมาถามว่า“ได้ยินจากพระเจ้าอย่างไรเกี่ยวกับการปฏิรูปนี้ที่เกิดขึ้นในประเทศไทย?” เพราะว่าประเทศไทยจะเป็นดวงดาวสุกใสเพื่อการปฏิรูปในเอเชีย (Thailand will be a Shining Star for Reformation in Asia)
ถ้อยคำเหล่านี้ต้องอาศัยการกระทำ จงนำสิ่งเหล่านี้ออกไปปฏิบัติ นี่คือฤดูกาลนั้น - หากยังทำสิ่งใดไม่เสร็จ จงทำให้เสร็จเดี๋ยวนี้ ทำฝันของเจ้าให้สำเร็จ เจ้ามีเวลา 1 ปี (ปี 2009) เพื่อเตรียมตัวสำหรับทศวรรษแห่งการเก็บเกี่ยว จงเตรียมผู้ประกาศให้พร้อม จะมีการฟื้นฟูในทุกภาคส่วนของสังคม, การโอนถ่ายความมั่งคั่งครั้งใหญ่, สติปัญญา และการเปิดเผยสำแดง …
ความยำเกรงพระเจ้าจะเริ่มปกคลุมเหนือคริสตจักรในประเทศไทย เพื่อทำให้คนของพระเจ้าสำนึกในความบาป จงจดบันทึกไว้ พระเจ้าทรงจริงจังกับเรื่องนี้อย่างมาก พระเจ้ากำลัง... บางคนกลับใจใหม่ในฤดูกาลนี้ ถ้าเจ้ากลับใจใหม่ เราจะปกป้องเจ้า ถ้าเจ้าไม่กลับใจใหม่ เจ้าจะตกต่ำลง
อย่ากลัวในเวลาที่มี “การเขย่า” เกิดขึ้น หากคุณกลัว ซาตานจะกดคุณลง และคุณจะไม่สามารถได้ยินจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ อย่าสูญเสียกำลังใจ วันเวลาที่ดีที่สุดของคุณคือ วันนี้

สรุปคำพยากรณ์
1. การฟื้นฟูใหญ่จะเกิดที่ภาคใต้เป็นแห่งแรก ต่อด้วยภาคเหนือและภาคกลาง
2. จะมีการอัศจรรย์เกิดขึ้นมากมาย คนง่อยจะเดินได้ คนตาบอดจะมองเห็น
คนหูหนวกจะได้ยิน
3. จำนวนผู้เชื่อจะเพิ่มแล้ว เพิ่มอีกเป็นสองเท่า
4. มีชนรุ่นใหม่แห่งการปฏิรูปแบบโยสิยาห์เกิดขึ้น (ทำการปฏิรูปศาสนาและการเมือง)
5. การปฎิรูปเศรษฐกิจและความมั่งคั่งที่ยิ่งใหญ่จะมาถึงประเทศไทย
6. จะมีนวัตกรรม สิ่งประดิษฐ์ใหม่ๆ เกิดขึ้นในคนหนุ่มสาว
สิ่งที่เราควรตอบสนอง
1. อย่ากลัว (เมื่อมีการเขย่า (Shake) จะมีการสับเปลี่ยนเคลื่อนย้าย (Shift))
2. อย่าท้อใจ (เมื่อการเปลี่ยนแปลง (Change) จะเป็นโอกาสทอง (Chance) ของการพลิกฟื้นไปสู่การฟื้นฟู (Transformation)
ฉะนั้นชุมชนสังคมใด หรือประเทศใด ผู้คนดำเนินในความบาป เช่น การค้าประเวณี การทำแท้ง การค้ายาเสพติด คิดคดโกง การคอร์รัปชั่น เห็นแก่ประโยชน์ของตนเองเป็นใหญ่ ความเสื่อมถอยในจริยธรรม
ชุมชนสังคมหรือประเทศนั้นจะไม่มีความจำเริญ ทั้งนี้เพราะพระเจ้าไม่ทรงอวยพร แผ่นดินถูกสาป ฝนไม่ตกตามฤดูกาล เกิดความกันดารแห้งแล้ง ผู้คนดำเนินอย่างลำบากยากไร้ ไม่มีความสุขในชีวิต
ต้องทุกข์ใจกับปัญหาต่าง ๆ ทั้งปัญหาโจรกรรม ปัญหาอาชญากรรม ปัญหาเศรษฐกิจ ทั้งหมดนี้ เพราะต้นตอ มาจากความบาปทั้งสิ้น
หากสังคมใด ชุมชนใดเป็นแบบนี้ ถึงเวลาต้องทบทวน แก้ไข จัดการปัญหาที่ต้นเหตุคือความบาป และต้องมาถึงจุดที่ต้องตัดสินใจ ว่าจะอยู่ในสภาพของความบาปต่อไป หรือจะช่วยกันพลิกฟื้นชุมชนให้ห่างไกลจากความบาปและสิ่งชั่วร้ายทั้งปวง
ฉะนั้นผู้ที่เชื่อในพระเจ้า จึงไม่สามารถอยู่เฉยๆ ปล่อยให้สังคมเต็มไปด้วยความบาปได้ เพราะพระเจ้าเรียกเราให้เป็นเกลือและแสงสว่าง นำการเยียวยามาถึงสังคม ชุมชน หรือประเทศที่เราอยู่

มธ.5:16 ท่านทั้งหลายก็เหมือนกับตะเกียง จงส่องสว่างแก่คนทั้งปวง…..
พระวจนะในข้อนี้ย้ำอย่างชัดเจนว่า คริสเตียนต้องเป็นแสงสว่าง พระเยซูคริสต์ พระองค์ทรงเป็นแบบอย่างที่ดี ที่มีบทบาทต่อคนในสังคมอย่างมาก พระองค์ทรงเข้าไปช่วยเหลือพวกเขาทั้งด้านจิตวิญญาณ ความเป็นอยู่ และเรื่องปากท้องของเขา
พระเจ้าเรียกเราทั้งหลายให้มีส่วนช่วยกันพลิกฟื้นชุมชน เพื่อพระเจ้าจะทรงเทพระพรลงมาสู่ชุมชน หรือ สังคม หรือประเทศนั้นได้
1. หนทางสู่การพลิกฟื้นชุมชน (ข้อ 14-15)
14 ถ้าประชากรของเราผู้ซึ่งเขาเรียกกันโดยชื่อของเรานั้นจะถ่อมตัวลง และอธิษฐานและแสวงหาหน้าของเรา และหันเสียจากทางชั่วของเขา เราก็จะฟังจากสวรรค์ และจะให้อภัยแก่บาปของเขาและจะรักษาแผ่นดินของเขาให้หาย 15 และตาของเราจะลืมอยู่และหูของเราจะฟังคำอธิษฐานซึ่งเขาทั้งหลายอธิษฐาน ณ สถานที่นี้
พระเจ้าทรงเป็นผู้นำการอวยพรมาสู่ชุมชน โดยให้ผู้เชื่อเป็นผู้ส่งต่อพระพรของพระเจ้าไปสู่ชุมชน
ในพระวจนะของพระเจ้าได้กล่าวถึงคนอิสราเอลเป็นชนชาติที่ได้นำพระพรของพระเจ้าไปสู่ประชาชาติ
1.1 การพลิกฟื้นชุมชนเริ่มต้นที่คนของพระเจ้า (ข้อ 14)
เราต้องตระหนักว่า ต้องเริ่มต้นจากตัวเราก่อน ที่ต้องมีชีวิตที่ถูกต้องต่อพระเจ้า
เราปรารถนาจะเห็นสิ่งใดเกิดขึ้น ให้เริ่มต้นที่การเปลี่ยนแปลงจากตัวเราก่อนเสมอ
ผู้เชื่อจึงต้องตระหนักถึงบทบาทสำคัญในชุมชนที่พระเจ้าทรงตั้งไว้เพื่อเป็นผู้นำพระพรไปสู่ชุมชน หากชุมชนที่อยู่นั้นเต็มไปด้วยความบาป ผู้เชื่อต้องเป็นผู้ที่ต้องเริ่มต้นในการพาคนทั้งหลายให้กลับมาหาพระเจ้า หันเสียจากความบาปทั้งหลาย
เราสามารถมีส่วนพลิกฟื้นชุมชน ที่เราอาศัยอยู่ โดยเริ่มจากตัวของเราเองก่อน อย่าคิดว่า ไม่ใช่หน้าที่ของเรา
เราไม่ควรที่จะเพิกเฉยต่อปัญหาในสังคม มองว่าปัญหาที่เกิดขึ้นในสังคมไม่เกี่ยวข้องกับเรา เราเป็นคนในฝ่ายวิญญาณไม่จำเป็นต้องไปเกี่ยวข้องกับโลกนี้
แท้จริง เราไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่า เราต้องเกี่ยวข้องกับสังคมในชุมชน ได้รับผลกระทบในด้านต่างๆ ไม่ว่าปัญหาเศรษฐกิจ การเมืองและสังคม
เปรียบเทียบเหมือนกับคริสเตียนผู้เชื่อ กำลังอยู่ท่ามกลางกองขยะ แม้เราไม่ได้เป็นคนทำ แต่เราก็ได้รับผลกระทบของกลิ่นที่เราสูดดมเข้าไป เราควรจะเป็นผู้ที่มีส่วนในการช่วยกันเก็บขยะ มากกว่าพยายามที่จะเดินหนี เพราะการเดินหนีไปจะไม่ช่วยให้ปัญหาได้รับการแก้ไข
เราสามารถที่จะช่วยแก้ไขปัญหา พลิกฟื้นชุมชน ได้อย่างไร

ถ่อมตัวลงอธิษฐานแสวงหาพระเจ้า
การถ่อมใจ เข้ามาแสวงหาพระเจ้า เป็นด่านแรกของการพลิกฟื้น ทั้งเป็นการพลิกฟื้นชีวิต และพลิกฟื้นชุมชนของเรา
หากปราศจากชีวิตที่แสวงหาพระเจ้า ชีวิตของเราก็ไม่ต่างอะไรกับกองกระดูกแห้ง ขาดพลังที่จะลุกขึ้นมาพลิกฟื้นสิ่งใดได้ ก่อนที่การพลิกฟื้นชุมชนจะเกิดขึ้น การพลิกฟื้นจิตวิญญาณของเราแต่ละคนต้องเกิดขึ้นก่อน นั่นคือชีวิตที่มี พระวิญญาณพระเจ้าอยู่ภายใน เป็นชีวิตที่มีพลัง เป็นชีวิตที่ขับเคลื่อนไปข้างหน้า ไม่เป็นชีวิตที่ตายซาก
การอธิษฐานเป็นการแสดงถึงความถ่อมใจที่ตระหนักว่าพระเจ้าทรงยิ่งใหญ่อยู่เหนือทุกปัญหา
ปัญหาต่างๆ นั้น ในบางครั้งเกินกว่าที่เราจะแก้ไขได้ด้วยกำลังความสามารถของเรา เนื่องจากเรามีความจำกัด ดังนั้นต้องถ่อมใจลง คุกเข่าแสวงหาคำตอบจากพระเจ้าผู้ไม่จำกัด และพร้อมในการช่วยเหลือเสมอ
พระวจนะบอกว่าให้เราอธิษฐานวิงวอนทุกอย่าง

อฟ.6:18 จงอธิษฐานวิงวอนทุกอย่าง จงขอโดยพระวิญญาณทุกเวลา….

หลายเหตุการณ์ในพระคัมภีร์ ที่เมื่อเกิดภาระปัญหา และผู้เชื่อได้เริ่มต้นในการอธิษฐาน พระเจ้าได้ทรงปลดปล่อยจากปัญหา เช่น เนหะมีย์ ท่านถ่อมใจอธิษฐานเผื่อกำแพงเมืองเยรูซาเล็มที่พังทลายและลุกขึ้นสร้างกำแพงเมืองใหม่ ด้วยภาระใจ นหม.1:3-4

คำเผยพระวจนะและคำสอนของ ดร.โรเบิร์ต ไฮด์เลอร์ (Robert Heidler)ณ UCC วันอาทิตย์ที่ 17 ตุลาคม 2010
(คำสอนในวันอาทิตย์หลังจากสัมมนา Refining Fire for Revival ไฟชำระสู่การฟื้นฟู)
พระเจ้าเลือกประเทศไทยเพื่อที่จะเป็นต้นแบบของสิ่งที่พระเจ้าจะทำทั่วโลก พวกท่านอยู่ในช่วงเวลาที่พิเศษสุด เป็นช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์
พวกเราไม่ต้องเสาะหาการเคลื่อนไหวในประเทศไทยอีกต่อไป เพราะการเคลื่อนไหวของประเทศไทยนั้นอยู่ที่นี่แล้ว
ในการฟื้นฟูนั้น เราเห็นคนตื่นตัวขึ้น มีคนมาเชื่อพระเจ้ามากขึ้น คริสตจักรเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่นั้นเป็นแค่ผลของการฟื้นฟู ไม่ใช่ ความเป็นตัวตนที่แท้ของการฟื้นฟู เพราะว่า การฟื้นฟู คือ พระสิริแห่งการทรงสถิตของพระเจ้าเข้ามาในคริสตจักร …
การฟื้นฟูก็คือ การทรงสถิตอยู่ของพระเจ้าลงมาเหนือเราพร้อมกันทั้งหมด การทรงสถิตอยู่ด้วยของพระเจ้าที่พระคำพูดถึงนั้น มีอยู่ 4 ระดับ ดังนี้
1.พระองค์สถิตอยู่ทุกหนแห่งเหมือนคลื่นวิทยุ เรารู้ว่ามีอยู่ในอากาศแต่รับสัมผัสไม่ได้
2.การทรงสถิตอยู่ของพระเจ้าที่อยู่ข้างใน พระองค์อยู่เสมอในหัวใจของเรา ไม่เหมือนกับที่อื่น
3.การทรงสถิตอยู่ที่ปรากฏออกมา บางครั้งเรียกว่า “พระสิริ” เราสามารถรับรู้และสัมผัสได้จากประสาทสัมผัสทั้งหลาย มักเกิดขึ้นเวลาที่เรานมัสการ ในการทรงสถิตอยู่ของพระเจ้านั้น
4. พระสิริที่ดำรงอยู่ (ภาษาฮีบรู Shekinah เซไคนาห์) พระเจ้าไม่ได้มาเยี่ยมเยียนชั่วครู่เดียว แต่พระองค์มาแล้วอยู่ด้วยเลย ณ สถานที่ใดสถานที่หนึ่ง เมื่อสิ่งนี้เกิดขึ้น การฟื้นฟูก็เกิดขึ้น พระเจ้าปรารถนาที่จะอยู่กับประชากรของพระองค์ (อพยพ25.8 พระองค์ต้องการให้เราชื่นชมกับความดีงามของพระองค์อยู่ตลอดเวลา)

พระองค์ต้องการที่จะประทับอยู่ในหัวใจของเรา ในบ้านของเรา ในคริสตจักรของเรา ในประเทศของเรา
แล้วเราจะต้องทำอย่างไร?พระคำพระเจ้ามีคำตอบไว้ให้กับเรา เมื่อ พระองค์จะมาอยู่ด้วย พระองค์ให้แบบแผนกับโมเสสเป็นของขวัญเพื่อที่จะสร้างที่ประทับของพระเจ้า ถ้าโมเสสทำตามทุกประการพระเจ้าก็จะมาสถิตอยู่ด้วยแบบถาวร ให้เรามาดูด้วยกัน
1.ต้องเป็นสถานที่ที่มีการนมัสการอย่างต่อเนื่อง
มีแท่นบูชาคือถวายทั้งหมดแด่พระเจ้าและไฟที่อยู่บนแท่นบูชานั้นจะต้องลุกอยู่และไม่ดับเลย (ลนต.6.12)

2.ต้องเป็นสถานที่แห่งการขอบพระคุณอย่างต่อเนื่อง
มีโต๊ะขนมปังหน้าพระพักตร์และวางขนมปังไว้บนโต๊ะต่อหน้าเราไว้เป็นนิตย์
3.ต้องเป็นสถานที่แห่งการสามัคคีธรรมกับพระวิญญาณบริสุทธิ์อย่างต่อเนื่อง
คันประทีปและไฟบนนั้นเล็งถึงการสามัคคีธรรมกับพระวิญญาณบริสุทธิ์ จงให้ไฟที่อยู่บนคันประทีปนี้ลุกอยู่ตลอดเวลาอย่าให้ดับเลย
4.ต้องเป็นสถานที่แห่งการอธิษฐานอย่างต่อเนื่อง
แท่นเครื่องหอมบูชาต้องเผาเครื่องหอมบนแท่นนี้เป็นเนืองนิตย์(อพยพ29 เราจะมาพบเจ้าที่นั่น)
ถ้าประเทศไทยจะเป็นประเทศแห่งไฟ ก็จงให้ไฟที่แท่นบูชานั้นลุกอยู่เสมออย่างต่อเนื่อง
โปรดฟังอีกครั้งหนึ่ง (จากศปภ. ศูนย์ป่าวประกาศภารกิจ ของพระเจ้า) เราขอป่าวประกาศให้ประเทศไทยนี้จะเป็นประเทศแห่งไฟ ก็จงให้ไฟที่แท่นบูชานั้นลุกอยู่เสมออย่างต่อเนื่อง
เราขอมอบประเทศไทยนี้ให้เป็นพระวิหารของพระเจ้า ให้พระสิริของพระเจ้าดำรงอยู่ Shekinah
นอกจากการเข้ามาแสวงหาพระเจ้าโดยการอธิษฐาน สิ่งที่ต้องกระทำคือการหันเสียจากความบาป

หันเสียจากความบาป (ข้อ 14ข)
จากพระธรรมตอนนี้จะเห็นถึงอุปสรรคที่พระเจ้าไม่สามารถอวยพรชุมชนให้เกิดผลดีได้ เนื่องด้วยความบาป
ความบาปเป็นเสมือนกำแพงขวางกันสัมพันธภาพระหว่างมนุษย์ของพระเจ้า และขวางกั้นพระพรที่จะมาถึงชุมชน
เนื่องด้วยพระเจ้าทรงรักคนบาป แต่พระเจ้าทรงเกลียดชังความบาป
หากเราเข้ามาแสวงหาพระเจ้า สารภาพบาปพระเจ้าจะทรงโปรดชำระบาปให้กับเรา
1 ยน.1:9 ถ้าเราสารภาพบาปของเรา พระองค์ทรงสัตย์ซื่อและเที่ยงธรรม ก็จะทรงโปรดยกบาปของเรา และจะทรงชำระเราให้พ้นจากการอธรรมทั้งสิ้น
เริ่มต้นโดยตัวเราที่หันเสียจากความบาป ถ้าเราเกลียดความบาป เราก็จะยอมไม่ได้ที่จะเห็นความอยุติธรรมในชุมชน ในสังคม เราก็จะลุกขึ้นปฏิเสธสิ่งเหล่านี้
และเราก็จะเริ่มมีอิทธิพลต่อคนอื่น ลงไปสอนคนอื่น หรือทำให้คนอื่นหันเสียจากความบาปด้วย
เพราะแม้เราหันเสียจากความบาปเพียงคนเดียว แต่หากเราไม่พาคนอื่นหันเสียจากความบาปด้วย การกระทำของคนอื่นก็ส่งผลกระทบกับเราด้วยเช่นกัน
ดังเรื่องความบาปของอาคาน ที่ฉ้อโกงของที่ยึดมาจากทำการรบ เขาไม่สัตย์ซื่อกับพระเจ้าที่สั่งห้ามไม่ให้ใครยึดของของเชลยมาเป็นของตนเอง แม้คนอื่นสัตย์ซื่อ แต่อาคานไม่สัตย์ซื่อคนเดียว การอวยพรก็มาไม่ถึงชุมชนอิสราเอล พระเจ้าไม่สามารถอวยพรพวกเขาได้ เพราะทรงถือว่าเป็นชุมชนเดียวกัน เป็นชนชาติเดียวกัน (ยชว.7:1-5) ตัวอย่างของอาคาน ทำให้เราได้เข้าใจว่า การชำระตัวให้บริสุทธิ์หรือมีชีวิตที่หันเสียจากทางแห่งความบาปนั้น ต้องเริ่มต้นที่ตัวเรา และไม่เพียงเท่านั้น เราต้องมีอิทธิพลที่ดีที่จะพาคนในชุมชน หรือในสังคมรอบข้างเราลุกขึ้นปฏิวัติตัวเองให้ดีขึ้นด้วย
ฉะนั้นชุมชนที่พระเจ้าจะทรงอวยพรต้องเป็นชุมชนที่ปราศจากความบาป
เราต้องประกาศสงครามกับความบาป ช่วยกันจัดการกับความบาปในชุมชน ปัญหาการกราบไหว้รูปเคารพในประเทศไทย สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่คำตอบในการแก้ไขปัญหา แม้แต่น้ำท่วมสิ่งเหล่านี้ก็ช่วยเหลือตนเองจากน้ำท่วมไม่ได้
เยเรมีย์ 10:5-6
5 รูปเคารพของเขาก็เหมือนหุ่นหลอกกาอยู่ในสวนแตงกวา มันพูดไม่ได้ คนต้องขนมันไป เพราะมันเดินไม่ได้ อย่ากลัวมันเลย เพราะมันทำร้ายไม่ได้ มันก็ทำดีไม่ได้ด้วย"
6 ข้าแต่พระเจ้า หามีผู้ใดเหมือนพระองค์ไม่ พระองค์ทรงเป็นใหญ่ และพระนามของพระองค์มีฤทธิ์มาก
สดุดี 115:4-8
4 รูปเคารพของคนเหล่านั้นเป็นเงินและทองคำ เป็นหัตถกรรมของมนุษย์
5 รูปเหล่านั้นมีปาก แต่พูดไม่ได้ มีตา แต่ดูไม่ได้
6 มีหู แต่ฟังไม่ได้ยิน มีจมูก แต่ดมไม่ได้
7 มีมือ แต่คลำไม่ได้ มีเท้า แต่เดินไม่ได้ รูปเหล่านั้นทำเสียงในคอไม่ได้
8 ผู้ที่ทำรูปเหล่านั้นจะเป็นเหมือนรูปเหล่านั้น เออ บรรดาผู้ที่วางใจในรูปเหล่านั้นก็เช่นกัน
ยังมีปัญหามากมายในสังคม ที่ต้องช่วยกันชำระสะสาง เช่น เรื่องการคอร์รัปชั่น การโกงกินต่าง ๆ เป็นสิ่งที่เป็นดังมะเร็งร้าย ที่ทำลายสังคมให้ล่มจมไปทีละน้อย
ไม่ว่าจะเป็นความบาปในด้านศีลธรรมที่เสื่อมทรามลงไป เช่น การอยู่ด้วยกันก่อนแต่ง การทำแท้ง สิ่งเหล่านี้ล้วนนำปัญหามาสู่สังคม หรือปัญหายาเสพติด การพนัน ที่มอมเมาชักจูงให้คนหลงผิด
เราในฐานะของคนในสังคมต้องช่วยกันลุกขึ้นมาจัดการกับปัญหา ในบทบาทที่เราสามารถทำได้ เช่น ช่วยกันรณรงค์ต่อต้านยาเสพติด จัดกิจกรรมทำสิ่งที่เกิดประโยชน์แก่สังคม เพื่อให้วัยรุ่นที่อาจจะตกเป็นเหยื่อของสิ่งชั่วร้ายเหล่านี้ได้มีสถานที่แสดงออกอย่างถูกต้อง
ถ้าทุกคนช่วยกันต่อต้านสิ่งชั่วร้ายเหล่านี้ สังคมของเราจะเป็นสังคมที่น่าอยู่ รับรองว่าจะไม่มีสิ่งชั่วร้ายเหล่านี้อีก

เมื่อใดที่คนหลับใหลตื่นขึ้น
เมื่อใดที่คนอุ่นๆ ถูกจุดไฟ
เมื่อใดที่คนไม่สัตย์ซื่อกลับใจใหม่
เมื่อใดที่คนชอบหงุดหงิดเปลี่ยนเป็นคนชื่นชมยินดี
เมื่อใดที่คนชอบทำให้ท้อใจเปลี่ยนเป็นคนแห่งการหนุนใจ
เมื่อใดที่คนบาดหมางกลับหันหน้าเข้าหากัน
เมื่อใดที่คนชอบนินทาเริ่มปิดปากเงียบ
เมื่อใดที่กระดูกแห้งถูกเขย่า
เมื่อใดที่ทหารตัวจริงลุกขึ้น
เมื่อนั้นการฟื้นฟูจะเกิดขึ้นในชีวิตและชุมชนของเรา
ถึงเวลาที่เราจะต้องลุกขึ้น ลุกขึ้นทำสิ่งดี ๆ ให้แก่คริสตจักรที่เราอยู่ ลุกขึ้นทำสิ่งดี ๆ ให้กับชุมชนละแวกบ้านของเรา ลุกขึ้นทำสิ่งดี ๆ ให้กับสังคมของเรา และประเทศของเรา

1.2 ทุกคนในชุมชนต้องมีส่วนช่วยกัน (ข้อ 15 )
ข้อ 15 และตาของเราจะลืมอยู่และหูของเราจะฟังคำอธิษฐานซึ่งเขาทั้งหลายอธิษฐาน ณ สถานที่นี้
จากพระธรรมตอนนี้จะเห็นได้ว่า ทุกคนในชุมชนมีส่วนช่วยกันพลิกฟื้นชุมชน พระคัมภีร์ใช้คำว่า” …ซึ่งเขาทั้งหลายอธิษฐาน ณ สถานที่นี้”
คนอิสราเอลทุกคนลุกขึ้นมาอธิษฐานแสวงหาพระเจ้าเพื่อชุมชนของเขา
หากเราอยากทำให้คริสตจักรฟื้นฟู ทุกคนในคริสตจักรต้องช่วยกัน อยากเห็นประเทศไทยพัฒนา เราต้องช่วยกันพัฒนา ข้อคิดเพื่อการทำงาน เขียนไว้ว่า “การที่คนในชุมชนมีความพึงพอใจในสิ่งที่มีอยู่ จนไม่ต้องการเปลี่ยนแปลงแล้ว เปรียบเสมือนการกดปุ่ม pause หยุดการพัฒนา”

พระเจ้าของเราเป็นพระเจ้าที่ทรงปรารถนาที่จะอวยพรมนุษย์ทุกคนอยู่แล้ว และพระเจ้ามีพระประสงค์ให้มนุษย์อยู่ร่วมกันเป็นชุมชน เมื่อมีการอธิษฐานกันในชุมชน พระเจ้าทรงสดับรับฟัง
มธ.18:20 ด้วยว่ามีสองสามคนประชุมกันที่ไหนๆในนามของเรา เราจะอยู่ท่ามกลางเขาที่นั่น"
ชุมชนคริสเตียนในประเทศไทยมีการอธิษฐานอวยพรประเทศไทย จัดโดยเครือข่ายอธิษฐานอวยพรประเทศไทยภายใต้คณะกรรมการประสานงานโปรเตสแตนท์แห่งประเทศไทย (กปท.) โดยการรณรงค์การอดอาหารอธิฐาน 40 วัน เริ่มตั้งแต่วันที่ 1 ต.ค. – 9 พ.ย.11 อวยพรประเทศไทย เพื่อการพลิกฟื้น และการฟื้นฟูในทุกด้านของประเทศ ให้คนไทยหันกลับมาเชื่อในพระเยซูคริสต์ มีการแจกหนังสือคู่มือ อดอาหารอธิษฐาน
นั่นเป็นหนทางสู่การพลิกฟื้นชุมชน ในส่วนที่เราสามารถทำได้คือ การที่เริ่มต้นที่ตัวของเรา และทำให้ทุกคนมีส่วนเราเราสามารถช่วยกันพลิกฟื้นชุมชุนโดยถ่อมใจอธิษฐานแสวงหาพระเจ้าและหันเสียจากบาป
เมื่อเราทำในส่วนของเรา พระเจ้าจะทำในส่วนของพระองค์
ดังที่ พระเจ้าพูดกับซาโลมอนว่า เมื่อประชากรของพระองค์หันกลับจากบาป เมื่อนั้น พระองค์จะอภัยบาป และรักษาแผ่นดินให้หาย
สำหรับในส่วนของพระเจ้าคือ พระองค์ทรงเป็นคำตอบของการพลิกฟื้นชุมชน
2. พระเจ้าทรงเป็นคำตอบของการพลิกฟื้นชุมชน (ข้อ 14ค)
ข้อ 14ค … เราก็จะฟังจากสวรรค์ และจะให้อภัยแก่บาปของเขาและจะรักษาแผ่นดินของเขาให้หาย
พระคัมภีร์ได้กล่าวถึงพระสัญญาของพระเจ้าที่จะฟัง ให้อภัยและรักษาแผ่นดินให้หาย พระเจ้าจะนำการพลิกฟื้นชุมชน การพลิกฟื้นชุมชนของพระเจ้าเป็นการเปลี่ยนแปลงจากสิ่งที่เสียหายให้กลับเป็นดี
คำว่า “รักษาให้หาย” ในภาษาเดิมมาจากคำว่า “รา-ฟา” ให้ความหมายถึง การเยียวยารักษา การซ่อมแซมให้กลับดีดังเดิม เราทั้งหลายกล่าวพระนามของพระเจ้าว่า “พระเยโฮวาห์ ราฟา พระผู้เป็นแพทย์ที่ประเสริฐ”
และพระองค์ทรงนำการเกิดผลที่ดีมาสู่ชุมชน นั่นหมายความว่า ถ้าคนลุกขึ้นกลับใจ ไม่ดำเนินในความบาป ในความอธรรม พระเจ้าจะช่วยให้สังคมนั้น ชุมชนนั้น กลับมาดำเนินชีวิตที่ดีดังเดิมได้
ทำให้ดีดังเดิม หมายความว่าอย่างไร หมายความว่า เป็นครอบครัว เป็นชุมชน เป็นสังคมที่สงบสุขได้
ผู้คนไม่ต้องอยู่อาศัยด้วยความทุกข์ใจกับปัญหาการขาดจริยธรรมในสังคม ปัญหาปากท้อง ปัญหาคอรัปชั่น ปัญหาความไม่ยุติธรรมในสังคม
ชุมชนจะทวีความสงบสุขได้มากขึ้นเพียงไร อยู่ที่ว่า คนกลับใจจากบาปมากเท่าไร
ดังนั้น ในฐานะที่เราเป็นคริสเตียน เริ่มต้นที่เราสิครับที่จะลุกขึ้นฉายแสง นำความสว่างไปถึงชีวิตของผู้คน ดังที่พระวจนะในพระธรรม อิสยาห์บอกว่า “จงลุกขึ้นฉายแสง” นำสัจธรรมของพระเยซูคริสต์ไปนั่งในหัวใจของทุกคน ทั้งโดยทางตรง คือ การประกาศข่าวประเสริฐ และโดยทางอ้อม คือ การเป็นเกลือและแสงสว่าง ทำดีเพื่อสังคม
เมื่อผู้คนในสังคมมีจริยธรรมของพระเจ้ามากเพียงไร เมื่อนั้นความสุขในชุมชน ในสังคมก็จะมีมากขึ้น ดังที่พระธรรม สดด.126 กล่าวไว้ว่า..
สดด.126:1-5 1 เมื่อพระเจ้าทรงให้ศิโยนกลับสู่สภาพดี เราก็เป็นเหมือนคนที่ฝันไป 2 ปากของเราได้หัวเราะเต็มที่ และลิ้นของเราได้เปล่งเสียงโห่ร้องอย่างชื่นบาน แล้วเขาได้พูดกันท่ามกลางประชาชาติว่า "พระเจ้าทรงกระทำการมโหฬารให้เขา" 3 พระเจ้าทรงกระทำการมโหฬารให้เรา เรามีความยินดี 4 ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายกลับสู่สภาพดี อย่างทางน้ำไหลที่ในเนเกบ
5 ขอให้บรรดาผู้ที่หว่านด้วยน้ำตา ได้เกี่ยวด้วยเสียงโห่ร้องอย่างชื่นบาน

การเริ่มต้นพลิกฟื้นชุมชน อาจเริ่มต้นด้วยความเหนื่อยยาก แต่เมื่อวันเวลาแห่งความสำเร็จมาถึง เราก็จะโห่ร้องด้วยความชื่นบาน ผู้ที่หว่านด้วยน้ำตา ก็จะเก็บเกี่ยวความชื่นบาน
คำเผยพระวจนะจากดร.ชัค เพียซ(Chuck Pierce) ณ UCC วันอาทิตย์ที่ 17 ตุลาคม 2010 ช่วงเย็น (คำสอนในวันอาทิตย์หลังจากสัมมนา Refining Fire for Revival ไฟชำระสู่การฟื้นฟู)
“เราจะรื้อฟื้นแล้วเจ้าจะมีมากมาย เพราะว่าพวกเจ้าได้ยอมมอบให้เมื่อในตอนเริ่มต้น เวลานี้พวกท่านจะเริ่มต้นเก็บเกี่ยว ในที่ซึ่งศัตรูได้กัดกินไป ในครอบครัวของท่าน ในความสูญเสียในธุรกิจของท่าน พระเจ้าตรัสว่า ตอนนี้มันหันกลับแล้ว การทวีคูณการเพิ่มพูนจะลงมาเหนือท่านทั้งหลาย เราบอกกกับเจ้าเราเองจะเอาความอับอายออกจากครอบครัวของเรา เราจะเทวิญญาณของเราลงมาเหนือเจ้าในวิถีใหม่ บุตรชายบุตรหญิงของเจ้าจะเริ่มเผยพระวจนะ คนแก่จะเริ่มฝันเห็น นิมิตใหม่ ๆ จะมายังคนอายุน้อย เราจะเริ่มต้นเทพระวิญญาณของเราลงมา และความโปรดปราน และชีวิตของเจ้าจะเพิ่มพูน” หากคนที่อยู่ข้าง ๆ คุณ อยากจะถวายแต่เขาไม่มีเลย ก็ให้คุณแบ่งให้เอาบ้าง เพื่อที่เขาจะได้เริ่มต้นการทวีคูณ
เศคาริยาห์ 12.10 “และ เราจะเทวิญญาณแห่งพระคุณและการวิงวอน บนพวกเจ้า”
โชฟาร์เป็นเครื่องดนตรีจากสวรรค์ เมื่อมีการเป่าเขาสัตว์ ฟ้าสวรรค์ และแผ่นดินโลกเป็นหนึ่งเดียวกัน เมื่อเรายกของถวายของเราขึ้น ให้เราร้องตะโกนว่า “รื้อฟื้น”
ปีนี้พวกเจ้ากำลังก้าวข้ามไปสู่ใน การเคลื่อนไหวครั้งใหม่ของแผ่นดิน และการเคลื่อนไหวครั้งใหม่นั้นได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว เราได้นำให้ผู้นำคนใหม่ขึ้นมาแล้ว เริ่มต้นในเดือนพฤษภาคม เจ้าจะเข้าสู่หน้าต่างหกปี ซึ่งจะเป็นการเคลื่อนไหวครั้งยิ่งใหญ่ของพระวิญญาณของเรา พระอื่น ๆ ที่เคยครอบครองประเทศนี้จะสูญเสียอำนาจของมัน ราชอาณาจักรไทยจะเริ่มต้นที่จะเปลี่ยนแปลง เพราะว่าเจ้าทั้งหลายได้เรียนรู้ที่จะนมัสการ
ภายในหกปีนั้น ราชอาณาจักรไทยนี้จะเปลี่ยนแปลง ในที่ซึ่งประเทศนี้เคยเป็นที่รู้จักในชื่อหนึ่ง จะกลายมีชื่อใหม่ อาณาจักรของพระเจ้าจะขึ้นมาแทน จะผงาดขึ้นมา และมีการปกครองโดยพระวิญญาณของเรา
ดังนั้น ในที่ซึ่งกระจัดกระจาย การรื้อฟื้นได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ..
ข้อสรุปแนวทางปฏิบัติ
1. บรรดาผู้นำต้องพบปะกัน ผู้นำต้องก้าวเข้าไปสู่สิ่งใหม่ ผู้นำต้องเต็มใจที่จะมาเข้าแถว(Alignment) พวกคุณต้องมารวมตัวกันเหมือนสภาบนสวรรค์มีแล้ว พวกเราก็ต้องมีด้วยเหมือนกัน มาอธิษฐานและเสาะแสวงหาหน้าพระเจ้าด้วยกัน พวกเขาต้องเริ่มวางยุทธศาสตร์เพื่อให้กองทัพนั้นมีระเบียบและใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ เรียกกองทัพจากที่ที่ไกลที่สุดในตอนเหนือ ใต้สุด ภายในหกปีข้างหน้านี้คุณจะเพิ่มขึ้นอย่างมากมายจริง ๆ อัครทูต ผู้เผยพระวจนะ ผู้ประกาศ ศิษยาภิบาล ครูและอาจารย์
2. พวกคุณจะต้องมีการนมัสการตลอดทั่วทั้งแผ่นดินนี้ มีการประชุมเพื่อการนมัสการทั่วแผ่นดินนี้ ผู้นำจะมานมัสการร่วมกัน เดือนละครั้ง พระเจ้าเองจะเป็นผู้ให้ยุทธศาสตร์
3. พวกคุณจะต้องมีการรวมตัวระดับประเทศปีละสามครั้งเพื่อเฉลิมฉลองสิ่งที่พระ เจ้าได้ทรงกระทำ คุณจะเริ่มเห็นประเทศเปลี่ยน คุณจะเคลื่อนจากการเพิ่มพูนไปสู่การเพิ่มพูน จนกระทั่งคนทั้งโลกนี้ได้รู้ว่าพระวิญญาณของพระเจ้าได้มาเหนือประเทศไทยแล้ว
ตอนนี้เหยียบคันเร่ง เกิดแรงเหวี่ยงออกไป และเฉลิมฉลอง จนกว่าฟ้าสวรรค์จะเป็นจริงสัมผัสได้บนแผ่นดินนี้

ดังนั้นนั่นเป็นสิ่งที่เราจะทำเพื่อ“เปลี่ยนวิกฤต พลิกฟื้นชีวิต ฟื้นฟูชุมชน” เริ่มต้นที่คนของพระเจ้า
ถ่อมตัวลงอธิษฐานแสวงหาพระเจ้า หันเสียจากความบาป ทุกคนในชุมชนต้องมีส่วนช่วยกัน พระเจ้าทรงเป็นคำตอบของการพลิกฟื้นชุมชน ทรงรักษาแผ่นดินให้หาย และทรงทำให้เกิดผล
เราจะนำถ้อยคำเผยพระวจนะต่างๆมาเฝ้าอธิษฐานให้พระเจ้าได้เข้ามาพลิกฟื้นชุมชนในประเทศของเรา ถึงเวลาที่เราจะต้องตั้งแถวกองเชื่อมกับกองทัพของพระเจ้า ร่วมใจกันนมัสการแบบนมัสการในมิติสวรรค์ และเป็นเวลาที่เราจะได้นัดพบกับพระองค์(Divine Appointment) ในเทศกาลต่างๆ เพื่อรู้วาระและกาลเวลาของพระองค์

การเปลี่ยนแปลงเริ่มในวันนี้เพื่อการพลิกฟื้น ฟื้นฟูในวันข้างหน้า!

(ลงข่าวคริสตชนวันที่ 1 พ.ย.11)