พระเยซูต้องการให้เราเกิดผลไม่ใช่การผลิตผล

❤️ พระเยซูต้องการให้เราเกิดผลไม่ใช่การผลิตผล
(Being fruitful not productive)💒

“เราเป็นเถาองุ่น พวกท่านเป็นแขนง คนที่ติดสนิทอยู่กับเราและเราติดสนิทอยู่กับเขา คนนั้นจะเกิดผลมาก เพราะว่าถ้าแยกจากเราแล้วพวกท่านจะทำสิ่งใดไม่ได้เลย” (ยอห์น‬ ‭15:5‬)

💒 พระองค์ทรงต้องการความสัมพันธ์สนิทมากกว่าชีวิตที่ให้ความสำคัญแค่การรับใช้🏦

พระบิดาทรงต้องการลูกมากกว่าคนงาน เพราะต้องการให้พรมากกว่าขอบคุณ

มัทธิว 20:1-6 คนงานทำสวนองุ่นได้รับผลผลิตเท่ากันไม่ว่าจะมาก่อนหรือหลัง นั่นคือ “พระคุณ” ไม่ใช่รางวัลจากการพยายาม

คำขอบคุณมีสำหรับการรับจ้าง แต่พระคุณมีสำหรับการรับใช้ พระพรมีสำหรับความเป็นลูก

ลูกา 15:11-32 พ่อต้องการรับบุตรน้อยหลงหายกลับมามากกว่ารับสมัครคนงาน

ที่สวนเอเดน พระบิดาให้มนุษย์(อาดัม) ดูแล(Cultivate)สวนเพื่อได้กินผล เพราะความเป็นลูก(sonship) แต่ความบาปจากการไม่เชื่อฟัง ทำให้ต้องออกจากสวน และทำงานหนักเพื่อได้ผลิตผลจากความพยายามด้วยการเป็นลูกกำพร้า(Orphan) จนตาย แต่พระเยซูเป็นอาดัมสุดท้ายที่ทำให้ได้ชีวิต

“มนุษย์ คนแรกคืออาดัม จึงเป็นผู้มีชีวิต” แต่อาดัมสุดท้ายนั้นเป็นวิญญาณผู้ประทานชีวิต”(1โครินธ์‬ ‭15:45‬ )

ที่ไม้กางเขน พระบุตรได้ เชื่อมแขนงให้กลับคืนสู่เถาแห่งชีวิตในพระบิดาอีกครั้ง เราทั้งหลายจึงได้ชีวิตในความเป็นลูกกลับคืนมา 🙂

แขนงจะไม่เกิดผลเองหากไม่ติดกับเถา เราจะไม่เกิดผลมาก หากไม่มีชีวิตที่ติดสนิทกับพระบิดา

การรื้อฟื้นพลับพลาดาวิด

การรื้อฟื้นพลับพลาดาวิด โดย  แอเรียล บลูเมนเทล 

ในพระธรรมกิจการฯบทที่15 คำพยากรณ์เรื่องพลับพลาดาวิดจากพระธรรมอาโมสบทที่ 9 กลายเป็นเนื้อหาหลักสำหรับความเข้าใจว่าพระเจ้าทรงนำชาวต่างชาติมายังความเชื่ออย่างไรและด้วยเหตุผลใด ในยุคของเรา “การรื้อฟื้นพลับพลาดาวิด” กลายเป็นคำทั่วที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย โดยหมายถึงการรื้อฟื้นการนมัสการ การอธิษฐาน และการเผยพระวจนะที่เต็มด้วยพระวิญญาณ และด้วยเหตุที่กษัตริย์ดาวิดเองก็รักการนมัสการ การอธิษฐาน และการเผยพระวจนะ(ท่านได้สถาปนาการนมัสการตลอด 24 ชั่วโมงใน  กรุงเยรูซาเล็ม-1 พศด 24) 

การแปลความเชิงพยากรณ์นี้จึงเหมาะสมอยู่ อย่างไรก็ตามความหมายดังกล่าวเป็นเพียงแค่หนึ่งในสามของการพยากรณ์ตามพระคัมภีร์

อาโมส 9:11-12,14-15
ในวันนั้น เราจะยกพลับพลาของดาวิดซึ่งพังลงแล้วนั้นตั้งขึ้นใหม่ และซ่อมช่องชำรุดต่างๆเสีย และจะยกที่ปรักหักพังขึ้น และจะสร้างเสียใหม่อย่างในสมัยโบราณกาล เพื่อเขาจะได้ยึดกรรมสิทธิ์คนที่เหลืออยู่ของ     เอโดม และประชาชาติทั้งสิ้นซึ่งเขาเรียกด้วยนามของเรา….
เราจะให้อิสราเอลประชาชนของเรากลับสู่สภาพเดิม เขาจะสร้างเมืองที่พังนั้นขึ้นใหม่และเข้าอาศัยอยู่…เราจะปลูกเขาไว้ในแผ่นดินของเขา เขาจะไม่ถูกถอนออกไป…

ดาวิดไม่ได้เป็นเพียงผู้นมัสการ แต่ท่านเป็นกษัตริย์ผู้ปกครองอิสราเอล ดังนั้นคำพยากรณ์จึงไม่ได้พูดถึงเพียงฝ่ายวิญาณแต่รวมถึงสิทธิอำนาจในการปกครองด้วย “การรื้อฟื้นพลับพลาดาวิด”นั้นคล้ายคลึงกับคำวิงวอนของอัครทูตให้ “รื้อฟื้นอาณาจักรอิสราเอล” (กจ 1:6)

“การให้เชลยกลับสู่สภาพเดิม” หมายถึงการรื้อฟื้นด้านประชากร ดินแดน และรัฐอิสราเอล ประชาชาติทั้งสิ้นซึ่ง   “เขาเรียกด้วยนามของเรา” หมายถึงคริสตจักรสากล(ecclesia) ดังนั้นคำพยากรณ์ดังกล่าวจึงมีสามด้านด้วยกัน คือ คริสตจักร ชนชาติอิสราเอล และชาวยิวผู้เชื่อที่ยังเหลืออยู่

พระเจ้ารื้อฟื้นการอธิษฐาน การนมัสการ และการเผยพระวจนะในคริสตจักร รื้อฟื้นความชอบธรรมในรัฐบาลอิสราเอล และรื้อฟื้นการขับเคลื่อนอย่างอัครทูตของผู้เชื่อชาวยิวในอิสราเอล และทั้งสามด้านนี้ต่างเกี่ยวโยง เชื่อมต่อ และต้องอาศัยกันและกัน

ข้อมูลจาก https://www.reviveisrael.org

ข้อคิดเรื่องครอบครัว

ข้อคิดจากหนังสือ moral revolution หน้า 115 โดย Kris Vollotton

In Genesis 2:18 God decides that "It is not good for the man to be alone," so He took a rib from Adam and made a helpmate for him. When you stop and think about it, Adam had a huge, gaping need for intimacy. He needed a companion, a lover and a partner for life. God knew that the only way he could get these needs met was to take something designed to protect his heart (a rib) and form a wife from it.

ในปฐมกาล 2:18 พระเจ้าตัดสินใจว่า “ไม่ดีที่ชายผู้นี้จะโดดเดี่ยว” พระองค์จึงชักเอาซี่โครงอันหนึ่งออกมาจากอาดัม และสร้างผู้อุปถัมภ์ (helpmate) คนหนึ่งสำหรับเขา ถ้าคุณหยุดคิดตรงนี้สักหน่อย จะเห็นว่า อาดัมมีช่องว่างใหญ่มากที่ต้องการได้รับความใกล้ชิดสนิทสนม เขาจำเป็นต้องมี เพื่อนร่วมทาง คนรัก และหุ้นส่วนชีวิต พระเจ้ารู้ว่าวิธีการเดียวที่ช่องว่างความต้องการนั้นจะรับการเติมเต็ม ก็คือต้องใช้บางสิ่งที่ถูกออกแบบมาให้ปกป้องหัวใจ (ซี่โครง) และพระองค์สร้างภรรยาขึ้นจากสิ่งนั้น

ข้อคิด คือ ภรรยาเป็นซี่โครงที่เสริมสร้างไม่ใช่ไส้ติ่งจะตัดทิ้งไม่ได้ 🙂

พระเจ้าไม่ได้ทรงสร้างผู้หญิง( เอวา : ชายา-ออกมาจากชาย หมายถึง ชีวิต) มาจากกระดูกศีรษะ เพื่อจะนำความคิด แต่เป็นเพื่อนคู่คิด คู่อุปถัมภ์

พระเจ้าไม่ได้สร้างผู้หญิงจากกระดูกเท้า ที่เป็นเบื้องล่างที่ถูกย่ำยี แต่มีชีวิตคู่ที่ก้าวเดินไปร่วมกัน

แต่พระเจ้าทรงสร้างผู้หญิงให้ผู้ชายจากกระดูกซี่โครงที่ปกป้องหัวใจผู้ชาย และให้ผู้ชายปกป้องผู้หญิงไว้ภายใต้อ้อมกอดด้วยความรัก

โลหิตแห่งพันธสัญญาและสงครามฝ่ายวิญญาณ (ตอนที่ 2)

โลหิตแห่งพันธสัญญาและสงครามฝ่ายวิญญาณ (ตอนที่ 2) โดย อาเชอร์ อินเทรเตอร์
ประโยชน์ประการที่สองของโลหิต คือการทำให้เรามีสิทธิ์ดำเนินชีวิตตามกฎของพันธสัญญาและได้รับพระพรของพันธสัญญา  เราถูกนำออกจากความทุกข์ ความยากจน และคำสาปแช่งของ"อียิปต์ " และถูกนำเข้าไปใน"ดินแดนแห่งพันธสัญญา" ของน้ำนมและน้ำผึ้ง  (ชื่ออียิปต์מצרייםหมายถึง "ช่องแคบของความยากลำบาก")

โลหิตทำให้คุณเป็นภาชนะที่จะได้รับพระพร  มันเป็นสัญญลักษณ์ว่าคุณเป็นสมาชิกของกลุ่มที่มีสิทธิพิเศษ, ครอบครัวของราชวงศ์ (1 เปโตร 2:9). เราทุกคนได้รับเชิญโดยพระคุณจากพระโลหิตของพระเยซูให้เป็นสมาชิกของสโมสรพระพรของพระองค์

ประโยชน์ประการที่สามของโลหิต คือการมีอิทธิพลต่อเราภายใน  พระโลหิตของพระเยซูชำระล้างจิตวิญญาณของเรา (1 ยอห์น 1:7) และพูดกับมโนธรรมของเรา (ฮีบรู12:24 –  "และเข้าไปใกล้พระเยซูคนกลางของพันธสัญญาใหม่ และเข้าไปใกล้พระโลหิตที่พระองค์ประพรมที่กล่าวถึงสิ่งที่ดีกว่าเสียงโลหิตของ อาเบล")

มีอิทธิพลทางวิญญาณภายในอย่างต่อเนื่องโดยคำพยานของพระโลหิตของพระเยซู เราถูกนำโดยคำแนะนำภายในและแรงบันดาลใจทางศีลธรรม

ฮีบรู 9:14 แล้วยิ่งกว่านั้นสักเพียงใดพระโลหิตของพระคริสต์ผู้ถวายพระองค์เองอย่างปราศจากตำหนิแด่พระเจ้าโดยทางพระวิญญาณนิรันดร์ ย่อมชำระจิตสำนึกของเราจากการกระทำอันนำไปสู่ความตาย[a] เพื่อเราจะได้รับใช้พระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่!

ถ้าเราทำบาป พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงเป็นพยานด้วยจิตวิญญาณของเราที่จะเปลี่ยนแปลง (โรม 2:15, 8:16, 9:1) หากเรากลับใจและเชื่อว่าพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงรับรองเราว่าเราไม่ได้อยู่ภายใต้การกล่าวโทษ โรม8:1 – ไม่มีการกล่าวโทษแก่ผู้ที่อยู่ในพระคริสต์ เพราะพวกเขาไม่ได้เดินตามเนื้อหนังแต่ด้วยจิตวิญญาณ"

ถ้าเราเชื่อในพระโลหิตเราจะได้รับความรอด  เราข้ามไปสู่พันธสัญญาแห่งพระคุณ พันธสัญญาเลือดนี้ให้เรามีคุณประโยชน์สามประการในช่วงชีวิตนี้:

1. เขตแดนที่ทำเครื่องหมายไว้ - ผีไม่สามารถโจมตีเราได้

2. พระพรที่ได้รับการรื้อฟื้น–เราได้รับสุขภาพ, สติปัญญาและการจัดเตรียม

3. การทรงนำภายใน–เราได้รับการสำแดงถึงการเดินในพระคุณและความบริสุทธิ์

ผ่านสามคุณประโยชน์เหล่านี้ โลหิตของพระเยซูทำให้เรามีชัยชนะเหนือศัตรูในสงครามฝ่ายวิญญาณ
วิวรณ์ 12:10-11 “เพราะผู้กล่าวโทษบรรดาพี่น้องของเรา ซึ่งกล่าวโทษเขาต่อหน้าพระเจ้าของเราทั้งวันทั้งคืน ได้ถูกเหวี่ยงลงไปแล้ว พวกเขาชนะพญามารโดยพระโลหิตของพระเมษโปดกและโดยคำพยานของตน พวกเขาไม่กลัวตาย ไม่เสียดายชีวิต"

ขอให้สังเกตว่าการโจมตีของซาตานเกี่ยวข้องกับการกล่าวโทษ พระโลหิตเป็นการรับประกันให้กับเราว่าเราได้รับการให้อภัย และทำงานเป็นโล่ป้องกันการโจมตีของมารเสียงทางวิญญาณของพระโลหิตบอกว่าเราไม่ได้ถูกกล่าวโทษจะแข็งแรงกว่าเสียงการกล่าวโทษของมาร

โดยการใช้ฤทธิ์อำนาจฝ่ายวิญญาณของโลหิตของพระเยซู เราสามารถมีชัยชนะเหนือซาตาน. อย่างไรก็ตาม, โลหิตจะต้องมีผล (และสำรองด้วยความมุ่งมั่นด้วยชีวิตและการตายของเราเอง)  มันจะต้องวางอยู่บน "บานประตู" ของร่างกาย จิตใจ และจิตวิญญาณของเรา

เมื่อเราเข้าใจคุณประโยชน์เหล่านี้ของโลหิตแห่งพันธสัญญา เราสามารถเชื่อและใช้พลังอำนาจในชีวิตของเรา  มีฤทธิ์อำนาจในโลหิตของพระเยซู และเราสามารถเอาชนะทุกการโจมตีของมารผ่านทางพระโลหิต

ข้อมูลจาก https://tribe.reviveisrael.org/

อ่อนแอคือความเข้มแข็งในพระเจ้า

สำหรับพระเจ้าแล้ว

ไม่มีคำว่า "อ่อนแอก็แพ้ไป"
"อ่อนไหวก็ไปก่อน"
"อ่อนน้อมก็ต้องยอมทน"

ในพระองค์ไม่มีการแพ้คัดออก ตกรอบคัดเลือกเพราะทรงเลือกสรรเราตั้งแต่เราอยู่ในครรภ์

ในพระองค์มีแต่การเสริมแรงสร้างความเข้มแข็งจากภายใน เพราะเมื่อเราอ่อนแอ เมื่อใดฤทธิ์อำนาจของพระองค์ก็จะเต็มขนาดที่นั่น

“แต่พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าแล้วว่า “การมีพระคุณของเราก็เพียงพอกับเจ้า เพราะว่าความอ่อนแอมีที่ไหน ฤทธานุภาพของเราก็ปรากฏเต็มที่ที่นั่น” เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจะอวดบรรดาความอ่อนแอของข้าพเจ้ามากขึ้นด้วยความยินดีอย่างยิ่ง เพื่อว่าฤทธานุภาพของพระคริสต์จะอยู่ในข้าพเจ้า” (2 โครินธ์ 12:9) 

เมื่ออ่อนแอ พระองค์ปลอบใจ
เมื่ออ่อนไหว พระองค์ปลอบประโลม
เมื่ออ่อนโยน พระองค์โปรดปราน

สรรเสริญพระเจ้า!

เทคนิค ลดความเย่อหยิ่ง

ความเย่อหยิ่งนับเป็นความบาปอย่างหนึ่งที่ผู้คนหลีกเลี่ยงมาตลอด ทว่าความเย่อหยิ่งนับเป็นความบาปที่มองเห็นได้ยาก เพราะความเย่อหยิ่งดูจะเป็นเรื่องของท่าที ไม่เหมือนกับความบาปอื่นๆที่มักจะเป็นการประพฤติ (เช่น การลักขโมย การมุสา)

เนื่องจากความเย่อหยิ่งเป็นบาปที่มองเห็นได้ยาก การลดความเย่อหยิ่งลงก็ดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่ทำได้ยากด้วย บางคนพยายามลดความเย่อหยิ่งของตนเองลงผ่านการภาวนาซ้ำๆว่า “อย่าเย่อหยิ่ง อย่าเย่อหยิ่ง” ทว่าผู้คนที่อาวุโสต่างตระหนักรู้ดีว่า การภาวนาซ้ำๆนั้นแทบจะไม่ช่วยลดความเย่อหยิ่งลงเลย
และแล้วเมื่อผมศึกษาพระคัมภีร์ ผมก็ได้ค้นพบถึง เทคนิคอันประเสริฐในการลดความเย่อหยิ่ง เทคนิคที่ผมค้นพบนี้ เป็นเทคนิคที่สามารถปฏิบัติจริงได้ง่ายและให้ผลลัพธ์ที่ดี เทคนิคอันประเสริฐที่ผมค้นพบนี้ก็คือ “จงอย่าเยาะเย้ย”

ในจดหมายฝากของนักบุญยากอบ ท่านกล่าวถึงข้อความหนึ่งในหนังสือสุภาษิต ท่านยากอบได้เรียบเรียงถ้อยคำจากหนังสือสุภาษิตไว้ว่า

(ยากอบ 4:6) “พระ​เจ้า​ทรง​ต่อ​สู้​คน​ที่​หยิ่ง​จอง​หอง แต่​ประ​ทาน​พระ​คุณ​แก่​คน​ที่​ถ่อม​ใจ”

ถ้อยคำที่ท่านยากอบยกมานี้ มาจากหนังสือ (สุภาษิต 3:34) และเมื่อผมได้สืบค้นจากข้อความต้นฉบับในหนังสือสุภาษิต ต้นฉบับดังกล่าวใช้ถ้อยคำว่า

(สุภาษิต 3:34) พระ​องค์​ทรง​เยาะ​เย้ย​คน​ที่​ชอบ​เยาะ​เย้ย แต่​พระ​องค์​ประ​ทาน​พระ​คุณ​แก่​คน​ถ่อม​ตัว

ถ้าเพื่อนๆสังเกตให้ดี เพื่อนๆจะพบว่า ท่านยากอบใช้วลี “คนที่หยิ่งจองหอง” แต่ต้นฉบับจากหนังสือสุภาษิตใช้วลี “คนที่ชอบเยาะเย้ย” ดังนั้นจากพระคัมภีร์จึงสรุปได้ว่า “คนเย่อหยิ่ง” เท่ากับ “คนที่ชอบเยาะเย้ย”

จากข้อพระคัมภีร์สามารถสรุปได้ว่า “ความเย่อหยิ่ง” กับ “การเยาะเย้ย” นับว่าเป็นสิ่งเดียวกัน
การลดความเย่อหยิ่งของตนเองผ่านการ ภาวนาซ้ำๆว่า “อย่าเย่อหยิ่ง อย่าเย่อหยิ่ง” นับเป็นการลดความเย่อหยิ่งที่ไม่เกิดผล ทว่า การลดความเย่อหยิ่งผ่านการไม่เยาะเย้ยผู้อื่นนับว่าเป็นเรื่องที่ปฏิบัติได้จริงและเห็นผล
แนวทางในการไม่เยาะเย้ยผู้อื่นในเบื้องต้นก็คือ “การไม่เยาะเย้ยผ่านคำพูด” ส่วนแนวทางในการไม่เยาะเย้ยผู้อื่นในระดับลึกคือ “ไม่เยาะเย้ยผู้อื่นในหัวใจ”
โดยภาคปฏิบัติของการไม่เยาะเย้ย ความเย่อหยิ่งก็ถูกขจัดไปได้มาก เชื่อว่าเพื่อนๆจะสามารถต่อต้านความเย่อหยิ่งได้มากผ่านภาคปฏิบัติอันประเสริฐนี้ ให้พระคุณขององค์เจ้านายพระเยซูจงมีแด่เพื่อนๆ

ชาโลม

Philip Kavilar

Philip Kavilar นักวิชาการด้านฟิสิกส์ ผู้ศึกษาพระคัมภีร์เป็นงานอดิเรก เป็นผู้ที่มีของประทานด้านวิชาการและการเผยพระวจนะผสมผสานกัน  ท่านมีความปรารถนาที่จะเห็นการร่วมประสานกันระหว่างพี่น้องในสายวิชาการกับพี่น้องในสายฤทธิ์เดช และหนุนใจให้คริสตจักรขับเคลื่อนในการเผยพระวจนะและการแปลภาษาแปลกๆ

โลหิตแห่งพันธสัญญาและสงครามฝ่ายวิญญาณ (ตอนที่ 1)

โลหิตแห่งพันธสัญญาและสงครามฝ่ายวิญญาณ (ตอนที่ 1) 

                                                     โดย อาเชอร์ อินเทรเตอร์

ในพระคัมภีร์ มีการอ้างอิงถึง “โลหิต” 400 ครั้งด้วยกัน ... เลือด นอกจากเป็นของเหลวสีแดงที่ไหลเวียนในร่างกายของเราแล้ว ยังมีความหมายในฝ่ายวิญญาณอีกด้วย เลือดนั้นถือเป็นตัวที่บรรจุ ชีวิต soul ของมนุษย์เอาไว้

เพราะว่าชีวิตของสัตว์ทุกตัวอยู่ในเลือด เราได้ให้เลือดแก่เจ้าทั้งหลายเพื่อใช้บนแท่นบูชา เพื่อจะลบมลทินของเจ้าทั้งหลาย เพราะว่าโลหิตเป็นสิ่งที่ใช้ลบมลทิน เพราะชีวิตเป็นเหตุ เลวีนิติ 17:11

กฎก็คือ ชีวิตแทนที่ชีวิต (soul in place of soul) เมื่อมนุษย์ทำบาป ชีวิต soul ของเขาเป็นมลทิน...จึงมีการอุทิศถวายชีวิต soul (โดยมีเลือดเป็นสัญลักษณ์) เพื่อลบมลทินบาปของชีวิต soul ที่บาป เพื่อชำระล้างชีวิต soul นั้น และชำระโทษทัณฑ์.... ชีวิต soul ที่ไม่สะอาด ที่ต้องโทษประหาร ได้รับการไถ่และ "ซื้อคืน" โดยการตายของชีวิต soul ที่ไร้ความผิด

ท้ายที่สุดแล้ว ชีวิต soul ของมนุษย์ซึ่งชอบธรรม จึงถูกเรียกร้องเพื่อชดเชยสำหรับชีวิต soul ของมนุษย์ที่มีบาป การถวายสัตวบูชาในพระคัมภีร์เดิม เป็นแค่สัญลักษณ์ซึ่งเล็งถึงพระโลหิตของพระเยซูคริสต์ ชีวิต soul ของสัตว์ไม่สามารถลบมลทินให้แก่ชีวิต soul ของมนุษย์ได้ เลือดของสัตว์แค่ชี้ไปที่พระโลหิตของ           พระเมสสิยาห์ผู้ทรงชอบธรรม ผู้ซึ่งไถ่เราทั้งหลาย ... นั่นก็คือ ชีวิตแทนที่ชีวิต

การแลกเปลี่ยนนี้มอบให้แก่ทุกคน โดยพระคุณ และไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆ..  เราได้รับรางวัล คือชีวิต soul ของเราที่พระองค์ซื้อไว้แล้ว โดยวิธีนี้เอง ชีวิต soul ได้รอดพ้น ด้วยการสละโลหิต... โลหิตจึงไม่ได้เป็นเพียงเครื่องบูชาที่นำชีวิต soul เข้าสู่พันธสัญญากับพระเจ้า แต่ยังเป็นตราประทับ ที่ปิดผนึกและรักษา          พันธสัญญานั้นอีกด้วย

พันธสัญญาสูงสุด
เลือด หมายถึง การที่ชีวิตของใครสักคนต้องถูกสังเวย พันธสัญญาที่ใช้เลือดจึงเป็นพันธสัญญาที่แข็งแกร่งที่สุด เพราะมันเกี่ยวพันถึงการจ่ายราคาด้วยชีวิตและความตาย ซึ่งเป็นการอุทิศตัวอย่างสมบูรณ์ เลือดทำให้เกิดพันธสัญญา ดังนั้นเมื่อไหร่ที่มีการละเมิดพันธสัญญา ก็ต้องมีการชำระด้วยเลือด

เวทมนตร์คาถามากมายเกี่ยวข้องกับพันธสัญญาที่ใช้เลือด นั่นก็เพื่อจะควบคุมชีวิต soul ของผู้คนที่เข้ามาเกี่ยวข้อง ซึ่งภายหลัง พวกเขาได้กลายเป็นเหยื่อของการควบคุมและการทำลาย อย่างสิ้นเชิง
แต่ในกรณีของพันธสัญญาใหม่ของเรากับพระเยซูคริสต์ ฤทธิ์เดชของโลหิตมีไว้เพื่อการดี ไม่ใช่ความชั่วร้าย เราได้ก้าวเข้าสู่พันธสัญญาของความบริสุทธิ์ ชีวิต การเยียวยารักษา ความชื่นชมยินดี และสันติสุข  ในพันธสัญญาใหม่ จึงต้องมีการอุทิศตัวด้วยชีวิตทั้งหมด

ลูกหลานของอิสราเอลได้ทาเลือดไว้บนวงกบประตูทั้งด้านบนและด้านข้าง (อพยพ 12:7) เพื่อแสดงออกว่าพวกเขาเลือกที่จะเป็นส่วนหนึ่งของพันธสัญญา เลือดเป็นเครื่องหมายว่าพวกเขาได้รับพันธสัญญานั้นแล้ว (อพยพ 12:13)  พันธสัญญาจึงปกป้องพวกเขาจากความตายและการทำลายล้าง สัญลักษณ์ของเลือด— ด้านบน เล็งถึงความรอด ส่วนด้านข้าง— เล็งถึงการปกป้อง ซึ่งบอกล่วงหน้าไปถึงไม้กางเขนของพระเยซูคริสต์

เพราะพระยาเวห์จะเสด็จผ่านไปเพื่อจะประหารคนอียิปต์ เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นเลือดที่วงกบประตูทั้งด้านบนและด้านข้างทั้งสองข้าง พระยาเวห์จะทรงผ่านเว้นประตูนั้น และจะไม่ทรงให้ผู้สังหารเข้าไปในบ้านพวกท่านเพื่อจะประหารท่าน อพยพ 12:23

คุณประโยชน์ของโลหิต
ประโยชน์แรกของโลหิตคือ มันเป็นการทำเครื่องหมายอาณาเขตไว้ แสดงถึงการเป็นเจ้าของ เป็นเหมือนกับป้ายบนถนน ป้ายชื่อ ป้ายยี่ห้อ หรือแม้แต่สัตว์ ที่ตีกรอบอาณาเขตของมันด้วยการทิ้งคราบปัสสาวะเอาไว้

โดยโลหิตนั้น พระเจ้าสามารถพูดว่า “บุคคลนี้ รวมทั้งครอบครัวและทรัพย์สินของเขาเป็นของเรา เจ้าผู้ทำลาย เจ้าไม่ได้รับอนุญาตให้ล้ำเส้นเข้าไปในเขตแดนของพวกเขา”

ลองคิดดูว่าในสงครามฝ่ายวิญญาณ มันจะมีพลังแค่ไหน คือการที่เราป่าวประกาศว่าตัวเราและทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับเราเป็นของพระเจ้า ผ่านทางพระโลหิตของพระเยซูคริสต์ พระเจ้าได้ตรัสกับวิญญาณชั่วทุกตัวว่า มันไม่สามารถเข้ามาในเขตแดนของเรา เพื่อทำร้ายเราได้  ถ้าเราเชื่อในฤทธิ์เดชพันธสัญญาแห่งโลหิตนั้น จะไม่มีอำนาจมืดใดๆ สามารถล้ำเข้ามาในอาณาเขตของเราได้

ในตอนที่ 2 ข้าพเจ้าจะแบ่งปันอีกสองคุณประโยชน์ที่เราได้รับ ผ่านทางพระโลหิตของพระเยซูคริสต์

ขอขอบคุณ น้องมิ้น  "นารดา ไทรงาม" ผู้แปลครับ 

ข้อมูลจาก https://tribe.reviveisrael.org/